นั่งแล้วตัวโยก

นั่งแล้วตัวโยก พระ : เวลานั่งธรรมะ ผมนั่งเข้ากลางไปเรื่อย ๆ ตัวผมมักโยกไป บางทีโยกไปเป็นชั่วโมง เป็นเพราะผมลุ้นหรือเปล่าครับ คุณครูไม่ใหญ่ : ไม่ใช่ลุ้น มันไปเพลินกับอาการโยก เพราะมันเพลินดีเหมือนกันนะ เหมือนคนไกวเปล เราต้องไม่ใส่ใจในอาการนั้น เดี๋ยวเราก็ผ่านช่วงนั้นไปได้ มันเป็นอาการของปีติ ตัวโยก ตัวโคลง ตัวลอย ตัวเบา ตัวยืดเหมือนหัวติดเพดาน ย่อเหมือนติดพื้น ขยายเหมือนติดข้างฝา ใหญ่เต็มห้อง พอง ยุบ เหมือนหล่น เป็นอาการปีติ พอปีติ เดี๋ยวก็ ปัสสัทธิ สุข เอกัคตา แล้วก็ไล่กันไป วิธีแก้ เราก็เฉย ๆ ให้เหลืออารมณ์เดียว อย่าไปเพลิน แต่ก็อย่าฝืน ตรงนี้จะทำยากนิดหนึ่ง อย่าฝืนแต่ไม่คล้อยตาม มันยากตรงนี้ อย่าฝืน แต่ไม่คล้อยตาม ก็คืออาการอะไรเกิดก็ช่างมัน แค่นั้นเอง สองตัว ช่างมัน ไม่ฝืน แต่อย่าคล้อยตาม มันไม่ใช่ง่าย แต่ถ้าเราช่างมัน เฉย ๆ เดี๋ยวมันก็ผ่านขั้นนี้ไปได้ คำตอบคุณครูไม่ใหญ่ วันศุกร์ที่ ๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๙ ผู้ฟัง : พระภิกษุ สถานที่ : ดอยสุเทพ จ.เชียงใหม่