รายงานประสบการณ์ภายใน

รายงานประสบการณ์ภายใน สามเณร : ขณะนี้ลูกเณรกำลังเตรียมตัวเพื่ออุปสมบทอุทิศชีวิต ได้เตรียมกาย เตรียมใจ ตั้งแต่อยู่ที่วัด ตอนนี้กำลังนั่งสมาธิอยู่ที่สุขสันโดษ ลูกเณรขอกราบรายงานผลการปฏิบัติธรรมของลูกเณรต่อพระเดชพระคุณหลวงพ่อครับ ตอนนั่งสมาธิ ลูกเณรได้ทำตามที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อสอน คือ วางใจของลูกเณรให้นิ่ง ๆ สบาย ๆ ไม่ได้นึก ไม่ได้คิดเรื่องอะไร พยายามตะล่อมใจให้กลับมารวมอยู่ในตัวอย่างสบาย ๆ โดยไม่ได้ใช้แรงไปบังคับ หรือจะพยายามเร่งให้ใจมารวมตามที่ลูกเณรต้องการ ลูกเณรทำแค่ปล่อยใจนิ่ง ๆ เฉย ๆ บางครั้งถ้ามีความคิดนอกเรื่องฟุ้งเข้ามา ลูกเณรก็จะภาวนาสัมมาอรหัง หรือไม่ก็จะนึกถึงดวงแก้วทันที เมื่อทำอย่างนี้ ใจของลูกเณรก็จะสงบนิ่งเหมือนเดิม ต่อจากนั้น ลูกเณรก็ปล่อยใจสบาย ๆ หยุดนิ่งอีก สักพักหนึ่ง ตัวลูกเณรก็จะรู้สึกโล่ง โปร่ง เบาสบาย ใจเบาครับ สักครู่หนึ่ง ลูกเณรก็รู้สึกเหมือนถูกดูด และเหมือนตกจากที่สูง ลูกเณรก็เห็นดวงธรรมขึ้นมา แต่ลูกเณรก็ไม่ได้ตกใจอะไรเลย เพราะทำตามโอวาทของหลวงพ่อที่บอกว่า มีอะไรให้ดูก็ดูไป ลูกเณรจึงวางใจนิ่ง ๆ ไปที่ดวงธรรมนั้น ก็รู้สึกถูกดูดเข้าไปอีก พร้อมกับเห็นองค์พระธรรมกายท่านผุดซ้อนขึ้นมาพอดี ความรู้สึกของลูกเณรในตอนนั้นมีความสุขมาก ๆ เลยครับ ตอนแรก ๆ ลูกเณรยังเห็นองค์พระท่านไม่ค่อยจะชัดเท่าไหร่ แต่ลูกเณรก็ไม่ได้กังวลอะไร เพียงแต่วางใจนิ่งเฉย ๆ สบาย ๆ ต่อไป องค์พระที่ตอนแรกยังไม่ค่อยชัดก็เริ่มชัดขึ้น ลูกเณรก็ปล่อยใจนิ่ง ๆ ว่าง ๆ ไปที่ศูนย์กลางกายขององค์พระ ก็ถูกดูดเข้าไปข้างในองค์พระ ลูกเณรรู้สึกมีความสุขมาก เหมือนกับว่า ใจของลูกเณรสงบและใสบริสุทธิ์ขึ้น ใจใสบริสุทธิ์ขึ้น พอลูกเณรวางใจหยุดนิ่งต่อไปอีก องค์พระองค์ที่ ๒ ท่านก็ผุดขึ้นมาอีก องค์พระองค์ที่ ๒ ทั้งชัด ทั้งใส ทั้งสว่างมากกว่าองค์แรก หลังจากนั้น ลูกเณรก็มองดูท่านผุดขึ้นมาทีละองค์ ๆ อย่างสบาย ๆ ลูกเณรก็จะเห็นรายละเอียดต่าง ๆ ขององค์พระชัดขึ้น แล้วก็มีความสุขมากขึ้นไปเป็นลำดับ ทุก ๆ ครั้งที่นั่งสมาธิ ลูกเณรจะไม่ลืมหลักปฏิบัติ คือ วางใจหยุดนิ่งเฉย ไม่ลุ้น ไม่เร่ง ไม่เพ่ง ไม่จ้อง หรือไม่อยากที่จะเห็นชัด ๆ ไว ๆ ตอนนี้ลูกเณรมีความสุขมากครับ ที่เห็นองค์พระท่านผุดขึ้นมาเรื่อย ๆ องค์พระก็ชัดขึ้น ใสขึ้น แล้วก็สว่างขึ้น ลูกเณรก็เข้ากลางองค์พระต่อไปเรื่อย ๆ แล้วก็พยายามรักษาสติให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไป ส่วนนอกรอบลูกเณรก็จะพยายามตรึกองค์พระให้ได้ตลอดเวลา และก็ยังมีเพื่อน ๆ เป็นกำลังใจให้กันและกัน จึงทำให้ลูกเณรมีไฟโชนขึ้นที่จะปฏิบัติธรรมกันอย่างเต็มที่ สุดท้ายนี้ ลูกเณรขอกราบแทบเท้าขอบพระคุณพระเดชพระคุณหลวงพ่อที่อนุญาตให้ลูกเณรได้อุปสมบทอุทิศชีวิต และคอยประคับประคองอบรมสั่งสอนจนลูกเณรมีในวันนี้ ลูกเณรกราบขอความเมตตาให้พระเดชพระคุณหลวงพ่อช่วยแนะนำการปฏิบัติของลูกเณรให้ละเอียดยิ่ง ๆ ขึ้นไปครับ หลวงพ่อ : นี่ก็ได้ชื่อว่า บวช ๒ ชั้นอ่อน ๆ แล้ว เวลาที่เหลืออยู่อีก ๑๐ วันนี้ ลูกเณรก็จะต้องทำให้ละเอียดยิ่ง ๆ ขึ้นไป คือ หยุดนิ่งอย่างเดียว ไม่ต้องไปทำอะไรที่นอกเหนือจากนี้ เราจะได้บวช ๒ ชั้น แล้วก็บวชอีกหลาย ๆ ชั้น บวชอย่างมหัศจรรย์ทีเดียว บวชกันซ้อน ๆ กันเข้าไป โอ ! กระทั่งจีวรไม่ใช่สีนี้แล้ว อื้ม...ม ! ชื่นใจจริง ๆ ๒ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๙