ด้วยอานุภาพของคุณยายอาจารย์

(ม้วน 1/A) พระวุฒิ : ขอนอบน้อมแด่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้เป็นที่พึ่งที่ระลึกของมนุษย์และเทวดาทั้งหลายด้วยเศียร กราบนมัสการพระมหาเถระ พระเถรานุเถระที่เคารพ สวัสดีเพื่อนสหธรรมิก เจริญพร สามเณร อุบาสก อุบาสิกา และยอดกัลยาณมิตรลูกของหลวงพ่อ หลานของคุณยาย ผู้เป็นอภิอัครมหาเศรษฐีผู้ใจบุญทุกท่าน (สาธุ) คุณยายเกิดมาเพื่อกอบกู้สังคมมนุษย์ คุณยายเกิดมาเพื่อหยั่งหยุดความโฉดเขลา คุณยายเกิดมาเพื่อขจัดความมัวเมา คุณยายเกิดมาเพื่อพาพวกเราเข้าพระนิพพาน วันนี้เป็นวันพระขึ้น ๘ ค่ำ เป็นคืนที่ ๒๒๖ ในการสวดพระอภิธรรมเพื่อบำเพ็ญกุศลแด่คุณยายของพวกเรา คุณยายนั้นพระคุณของท่านมีมากมายมหาศาล สุดที่จะนับจะประมาณได้ วันนี้เป็นโชคดีของหลวงพี่ที่ได้มีโอกาสมาแสดงความกตัญญูกตเวที ด้วยการสรรเสริญพระคุณของท่านด้วยปัญญาอันน้อยนิดของหลวงพี่ หลวงพี่ได้มีโอกาสเข้าวัดพระธรรมกาย เมื่อปลายปีพุทธศักราช ๒๕๓๘ เมื่อเข้ามาแล้วก็ได้ทำหน้าที่ผู้นำบุญอย่างเต็มที่ เต็มกำลัง เต็มความสามารถ แล้วเข้าวัดได้ประมาณ ๑ ปี ก็ได้ตัดสินใจบวชในรุ่น ๘๐ ปีวิชชาธรรมกายของพระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ ในวันที่ ๒๒ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๓๙ บวชได้ประมาณ ๓ เดือนเห็นจะได้ ก็เลยทำเรื่องลาออกจากราชการตำรวจ เพราะว่าก่อนที่จะมาบวชนี่หลวงพี่ได้รับราชการตำรวจที่สถานีตำรวจภูธร ตำบลพัทยา เมื่อลาออกแล้ว ทางโยมพ่อโยมแม่ได้ทราบข่าว ก็เลยพากันมาที่วัด ขณะนั้นหลวงพี่จำวัดอยู่ที่เต๊นท์แจ่มจันทร์ ก็ได้ออกไปต้อนรับโยมพ่อโยมแม่ที่เรือนปั้นหยา เมื่อโยมพ่อโยมแม่มาถึง น้องชาย แล้วมีน้องชายแล้วก็มีหมู่ญาติอีกหลายคนตามมาด้วย ก็ได้ส่งสำนวนการสอบสวนในการลาออกนี่มาให้หลวงพี่เซ็น หลวงพี่ก็เซ็นไปประมาณสัก ๒๐ ชื่อได้ พอเซ็นไปแล้ว โยมแม่ก็ลุกขึ้นชี้หน้าหลวงพี่บอกว่าท่าน ท่านเห็นแก่ตัวเป็นอย่างมาก เอาตัวรอดแต่เพียงผู้เดียว ดูหรืออุตส่าห์ส่งเสียให้เป็นตำรวจ รับราชการมาตั้ง ๑๗ ปี จะเป็นให้ครบ ๒๕ ปีก็ไม่ได้ โยมแม่ก็ชี้หน้าแล้วก็ร้องไห้ไปด้วย ซึ่งทุกคนที่มาในวันนี้ไม่ว่าจะเป็นโยมพี่ชาย โยมพี่สาว โยมน้องชาย ก็มองมาที่หลวงพี่ตาเขม็งเลย หลวงพี่ก็เลยนั่งนิ่งๆ ไม่รู้จะทำอย่างไรดี ก็นั่งนิ่งๆ เฉยๆ ไว้ก่อน พอดูว่าโยมแม่นี่ได้คลายความโมโหลงไปแล้ว หลวงพี่ก็เลยบอกว่าตอนนี้ โยมพ่อโยมแม่นี้อาจจะยังไม่เข้าใจหรอกขณะนี้ แต่ว่าต่อไปก็จะเข้าใจเอง เมื่อโยมพ่อได้ฟังดังนี้ โยมพ่อก็ดีดตัวลุกขึ้น แล้วก็เดินหันหลังไปทันที หลวงพี่ว่าถ้าหลวงพี่ยังไม่ได้อยู่ในชุดผ้ากาสาวพัสตร์ คงโดนสักป๊าปหนึ่งแน่เลย จากนั้นหมู่ญาติก็ได้แยกย้ายกันกลับบ้านไป ต่อมาพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโยท่านก็ให้ความเมตตา ให้รุ่นของหลวงพ่อ เรียกว่ารุ่นปี ๔๐ ได้ขึ้นไปปฏิบัติธรรมที่สวนพนาวัฒน์ ช่วงนั้นประมาณเดือนกันยายน พุทธศักราช ๒๕๔๐ เมื่อขึ้นไปแล้วก็ได้มีโอกาสปฏิบัติธรรมอย่างเต็มที่ เมื่อใจใสช่วงนั้นก็คิดขึ้นได้ว่าเรารับราชการตำรวจมาตั้ง ๑๗ ปี ๑๗ ปีนี้ได้เสี่ยงตายมาก็หลายครั้ง เสี่ยงคุก เสี่ยงตารางมาก็หลายครั้ง เงินที่จะได้ใน ๑๗ ปีนี้ก็คือเป็นเงินบำเหน็จก้อนหนึ่ง เพราะว่ารับราชการไม่ครบ ๑๗ ปี จึงไม่ได้เงินบำนาญ เงินบำนาญนั้นจะต้องรับราชการให้ได้ครบ ๒๕ ปี หลวงพี่ก็คิดว่าจะเอาเงินจำนวนนี้ไปทำอะไรดี ขณะนั้นที่วัดของเราจัดงานบุญใหญ่ก็คือการทอดกฐินสามัคคี ๙๐ ปีทองของคุณยาย รายได้ทั้งหมดนั้นจะได้นำไปสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ หลวงพี่ก็ได้คิดว่าโชคดีของเรามาแล้ว ที่จะได้โอกาสนำเงินจำนวนนี้ซึ่งเราได้ทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจในการปฏิบัติหน้าที่ในสมัยที่รับราชการตำรวจเสมอมา ก็เริ่มตั้งจิตอธิษฐานว่าขอให้เงินจำนวนนี้ออกทันทอดกฐินร่วมกับคุณยายในวันที่ ๒ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๕๔๐ เมื่อตั้งอธิษฐานจิตแล้ว ก็ได้โทรศัพท์ทางไกลไปหาโยมเพื่อนซึ่งเป็นตำรวจอยู่ที่โรงพักพัทยา ก็บอกให้เพื่อนทำเรื่องเบิกเงินในครั้งนี้ให้ โยมเพื่อนก็รับปากว่าจะทำให้ เมื่อหลวงพี่ได้ลงมาด้านล่าง ขณะนั้นที่เต๊นท์แจ่มจันทร์มีการอบรมพระรุ่นเข้าพรรษา รุ่นของหลวงพี่ซึ่งบวชก่อนก็เลยต้องมาอยู่ที่บริเวณไซค์ ๒ ซึ่งขณะนี้เรียกว่าครุภัณฑ์ เมื่อได้ลงมาแล้ว ก็ได้รับบุญในการพับแผ่นพับทอดกฐิน ๙๐ ปีทองของคุณยาย เพื่อส่งไปให้กัลยาณมิตรทั่วประเทศไทย ขณะที่พับแผ่นพับไปนี้ก็มีความปีติใจที่ว่าในครั้งนี้เป็นครั้งแรก ที่เราจะได้มีโอกาสร่วมทอดกฐินกับคุณยาย ด้วยเงินอันบริสุทธิ์ของเราเอง และต่อมาก็ได้รับโทรศัพท์จากโยมเพื่อนว่าให้เดินทางไปรับเช็กได้ที่กองบังคับการตำรวจภูธร จังหวัดชลบุรีที่เจ้าหน้าที่การเงิน หลวงพี่ดีใจเป็นอย่างมาก ก็เลยชวนเพื่อนในรุ่นเดียวกัน บังเอิญว่าเพื่อนรูปนี้ท่านก็มีความประสงค์ที่จะไปบอกบุญที่จังหวัดชลบุรีเหมือนกัน เพราะว่าบ้านของท่านอยู่ที่อำเภอบ่อทอง ก็ได้เดินทางไปแต่เช้า แล้วก็ไปหาฉันเพลเอาข้างหน้า แล้วเมื่อไปถึงที่กองบังคับการก็ได้ไปหาเจ้าหน้าที่ เจ้าหน้าที่เขาก็ส่งเช็กให้ ๑ ปี เป็นจำนวนเงินถึงแม้จะไม่มาก แต่ว่าก็อยู่ในหลักแสนต้นๆ เสร็จแล้วโยมเพื่อนของหลวงพี่ก็ได้พาไปบอกบุญที่บริษัทโตโยต้า สาขาอำเภอเมือง ชลบุรี เพราะว่าโยมเพื่อนคนนี้ของหลวงพี่นี่ท่านเคยทำอยู่ที่บริษัทโตโยต้า จัดไฟแนนซ์อยู่ที่นั่น เสร็จแล้วจากชลบุรีก็ไปบอกบุญต่อที่พัทยา แล้วกลับมาพักที่อำเภอบ่อทอง จังหวัดชลบุรี พอรุ่งขึ้นเช้า พระเพื่อนของหลวงพี่ก็ได้ชวนไปบอกบุญต่อที่หมู่ญาติ บังเอิญว่าบอกบุญเพลินไปหน่อย เพราะว่าหมู่ญาติต้องคุยนาน เขาไม่ค่อยจะเข้าใจในการทำบุญมากนัก คุยจนกระทั่งถึงบ่าย ๓ โมง ก็เลยบอกกับเพื่อนว่า ๓ โมงแล้วนะ เพราะว่าแบ๊งก์ที่ทราบมาเขาจะปิดประมาณบ่าย ๓ โมงครึ่ง ระยะทางจากบ่อทองมาที่เมืองชลบุรีนั้น ๗๐ กิโลเมตรทีเดียว มีเวลาแค่ครึ่งชั่วโมง ก็เลยอธิษฐานบอกคุณยายว่าขอให้พระได้ทันไปเบิกเงินในครั้งนี้ ในวันนั้นหลวงพี่ได้หยิบหนังสือคำสอนของคุณยายเล่มที่ ๑ ซึ่งหน้าปกเป็นสีฟ้าๆ ติดใส่ในย่ามไปด้วย ก็หยิบหนังสือของคุณยายขึ้นมาวางไว้ที่หน้าตักขณะที่นั่งในรถ อธิษฐานคุณยายไว้ที่กลางกายตลอดเวลา บอกว่าขอให้ทัน ระยะทาง ๗๐ กิโลเมตร ในเวลา ๓๐ นาที ก็บอกคนขับบอกว่าให้ขับเร็วๆ แต่ให้ปลอดภัย สารถีแก้วก็เหยียบอย่างเต็มที่เลย ปรากฏว่ามาถึงที่แบ๊งก์ หลวงพี่จำชื่อแบ๊งก์ไม่ได้แล้ว ที่เมืองชลบุรี ๓ โมงครึ่งพอดิบพอดีเลย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็ปิดประตูเหล็กด้านหน้า แล้วให้หลวงพี่เข้าไปทางด้านหลังของธนาคาร ก็เดินขึ้นไปตามที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเขาบอกมา เมื่อขึ้นไปที่ชั้น ๒ หลวงพี่ก็มองไปรอบๆ เห็นว่าลูกค้าของธนาคารก็มีอยู่ไม่ถึง ๑๐ คน ซึ่งเจ้าหน้าที่ธนาคารนี่กำลังเตรียมเงินและเก็บรวบรวมเอกสารเพื่อที่จะเดินทางกลับบ้านกัน หลวงพี่ก็เลยยื่นเช็กใบนั้นให้กับเจ้าหน้าที่บอกว่าจะมาขอเบิกเงินบำเหน็จ เขาก็ถามหลวงพี่ว่าแล้วหลวงพี่มีหลักฐานอะไรมาบ้าง หลวงพี่บอกว่าไม่มีเลย เขาถามว่าสุทธิสงฆ์มีไหม ไม่มี เพราะว่าเป็นพระใหม่ ยังไม่มีสุทธิสงฆ์ แล้วก็ถามว่าหลักฐานอย่างอื่นล่ะ บัตรข้าราชการตำรวจ บัตรประชาชนมีไหม ไม่มี เขาก็บอกว่างั้นจะเบิกได้ยังไง ไม่มีหลักฐานสักอย่างเดียว สักครู่หนึ่งเขาก็บอกว่างั้นให้เวลาหลวงพี่ ๑๐ นาที ขณะนั้นเกือบ ๔ โมงเย็นแล้ว ให้เวลาหลวงพี่ ๑๐ นาที ใช้วิธีการไหนก็ได้ให้ได้เอกสารอย่างใดอย่างหนึ่งมา หลวงพี่ก็เลยขอบารมียายอีกครั้งหนึ่ง ก็เลยบอกคุณยายบอกว่า คุณยาย ขอให้พระได้มีหนทางในการที่จะหาเอกสารใบนี้มาให้ได้ ก็เลยขอเบอร์ fax จากธนาคาร แล้วก็นึกถึงเพื่อนตำรวจที่เคยทำเรื่องเบิกเงินในครั้งนี้ให้ แล้วปกติเพื่อนคนนี้ช่วงในเวลาเย็นนี้ เขาจะไม่อยู่เลย ไม่ไปเล่นกีฬา ไม่ไปรับลูกก็ไปรับภรรยาที่ทำงาน แต่ในวันนั้น แปลกมาก เพื่อนคนนี้อยู่ หลวงพี่ก็เลยบอกเขาว่าหลวงพี่มีเวลาน้อย ให้เขารีบไปถ่ายเอกสารบัตรตำรวจ เพราะว่าเพื่อนคนนี้เขาได้เก็บบัตรตำรวจของหลวงพี่ไว้ แล้วเขาก็นำไปถ่ายเอกสาร แล้วก็ fax ส่งกลับมาให้ เกินเวลาไป ๑๐ นาที รวมเป็น ๒๐ นาที เจ้าหน้าที่ของแบ๊งก์ก็นั่งรอด้วยใจจรดจ่อว่าเมื่อไหร่ fax จะส่งกลับมาสักที เมื่อ fax มาถึงแล้ว ปรากฏว่าไม่ชัด รูปที่เป็นบัตรข้าราชการตำรวจนั้นออกดำมาก ไม่ชัด ไม่รู้ว่าเป็นตำรวจจริงหรือไม่ เมื่อให้เจ้าหน้าที่ธนาคารดู เขาก็บอกว่านี่รูปไม่ชัดเลยนะ ไม่รู้ว่าใช่ตำรวจจริงหรือเปล่า แล้วก็ไม่รู้ว่าใช่ผู้ถือเช็คใบนี้มาจริงหรือเปล่า แล้วก็ให้หลวงพี่ลองเซ็นชื่อ มันก็เป็นเหตุบังเอิญที่ว่าหลวงพี่ได้เปลี่ยนลายเซ็นใหม่แล้ว เซ็นเท่าไหร่มันก็ไม่เหมือนของเดิม เซ็นเป็นสิบๆ ครั้ง ก็เลยอธิษฐานบอกคุณยายอีก บอกคุณยาย ขอให้คุณยายช่วยอีกครั้งหนึ่ง พระจะได้สมความปรารถนาในการร่วมทอดกฐินกับคุณยายในครั้งนี้ พออธิษฐานบอกคุณยายเสร็จปั๊ป ก็มีเจ้าหน้าที่ของแบ๊งก์อีกคนหนึ่ง ซึ่งเป็นวัยกลางคนเป็นโยมผู้หญิง ยืนมองหลวงพี่อยู่ เขาก็เดินมาหา เขาบอกว่ายืนมองหลวงพี่กับพระ ๒ รูปนี้อยู่นานแล้ว สังเกตอยู่นานแล้ว ก็เลยเดินมาหา เมื่อเดินมาถึงขณะนั้นเขาก็มองไปที่เคาน์เตอร์ ซึ่งหลวงพี่ได้วางหนังสือของ คำสอนของคุณยายไว้ พอเขาเดินมาถึง เขาไม่ได้มองมาที่หลวงพี่ แต่ว่าเขาได้มองไปที่หนังสือเล่มนั้น เขาบอกว่าแม่ชีคนนี้ตาใสจังเลย ตาสวย หนังสือเล่มนี้ขอได้ไหม หลวงพี่บอกว่าได้ แล้วเขาก็ถามว่าหลวงพี่มาทำอะไร หลวงพี่ก็บอกว่าจะมาเบิกเงินบำเหน็จ เมื่อเขาเห็นแล้ว เขาไม่ถามเลยว่าเอกสารมีไหม ชัดหรือเปล่า ลายเซ็นถูกต้องไหม เขาไม่ถามเลย เขาบอกว่าเดี๋ยวเขาจะจัดการให้ กรณีนี้ไม่ยาก เพราะว่าเขาทำงานที่นี่มา ๒๐ ปีแล้ว เขาจะจัดการให้ พอถึงตรงนี้ หลวงพี่ก็ได้หันหน้าไปสบตากับเพื่อนพระด้วยกัน แล้วก็ยิ้มให้กันว่า รู้กันว่านี้ต้องคุณยายแน่ๆ เลยที่ได้เงินจำนวนนี้มา เมื่อเดินลงมาแล้ว เพื่อนพระของหลวงพี่ก็บอกว่ากรณีอย่างของหลวงพี่นี้ ถ้าในสมัยที่เขาจัดไฟแนนซ์อยู่ เมื่อมาที่แบ๊งก์แล้ว มาเจอปัญหาของเอกสารอย่างนี้ ไม่ได้อย่างแน่นอน นี้เป็นอานุภาพของคุณยายโดยแท้เลย เพราะฉะนั้นถ้าพวกเราทุกๆ คนมีความเชื่อมั่น มีความศรัทธา และมีความเลื่อมใสในคุณยายแล้ว ให้ตั้งจิตอธิษฐาน หลับตาทำสมาธิ ปรารถนาสิ่งใด เราก็ดูไปที่กลางของเรา แล้วก็ตั้งจิตอธิษฐานบอกคุณยาย ให้คุณยายช่วย เพราะคุณยายนั้นศักดิ์สิทธิ์มาก จากการที่หลวงพี่ได้มีโอกาสพบกับอานุภาพในครั้งนี้ เพราะฉะนั้นในงานบุญใหญ่ที่จะถึงวันข้างหน้า คือในวันที่ ๗ พฤษภาคมนี้เป็นวันวิสาขบูชา พวกเราทุก ๆ คนก็จะได้มีโอกาสทอดผ้าป่าสามัคคีเพื่อสร้างลานเวียนประทักษิณ ณ รอบมหาธรรมกายเจดีย์ บุญนี้เป็นบุญใหญ่ของพวกเราทุก ๆ คน ขอให้พวกเราได้ตั้งจิตอธิษฐานบอกคุณยายว่าขอให้เราได้ทำหน้าที่นี้อย่างเต็มที่แล้วก็สำเร็จอย่างอัศจรรย์ ถ้าพวกเราได้ย้อนไปในขณะที่เรายังไม่เคยเข้าวัดพระธรรมกาย จะเห็นว่าเราไม่ได้มีโอกาสมาสร้างบุญสร้างบารมีกอบโกยบุญใหญ่ๆ เลย อย่างตัวหลวงพี่เองก่อนเข้าวัด เต็มที่ทำบุญแค่ ๕๐๐ บาทก็เต็มที่ หืดขึ้นคอแล้ว แต่ว่าเมื่อได้มีโอกาสมาที่วัดพระธรรมกาย ได้ทำบุญเป็นจำนวนพัน จำนวนหมื่น ซึ่งพวกเราก็เหมือนกัน ในที่นี้ก็ได้มีโอกาสทำบุญเป็นแสนๆ เป็นล้านๆ ถ้าเราย้อนกลับไปในอดีตที่ผ่านมา ถ้าเราไม่มาเจอพระเดชพระคุณหลวงพ่อ เจอคุณยาย เราจะมีโอกาสสร้างบุญอย่างนี้หรือเปล่า หลวงพี่เชื่อว่าไม่มีแน่นอน เพราะฉะนั้นพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโย ท่านมีวิธีการที่จะขยายใจขอบเราให้กว้างออกไป โดยที่เราไม่รู้ตัว ค่อยๆ ให้พวกเราทำบุญทีละเล็ก ทีละน้อย จนกระทั่งเพิ่มขึ้น เพิ่มขึ้น เปรียบเหมือนที่ เวลาที่เราเรียนหนังสือนั้น จะต้องมีการเตรียมอนุบาล อนุบาล ประถม มัธยม อุดมศึกษา และเลยไปจนถึงขั้นด๊อกเตอร์ พระเดชพระคุณหลวงพ่อได้ให้เราทำบุญเพิ่มขึ้นทีละเล็กทีละน้อย แต่เราก็ไม่ได้รู้ตัวเลย สิ่งนี้พระเดชพระคุณหลวงพ่อต้องการที่จะให้เรานี่มีสมบัติติดตัวไปในภพเบื้องหน้า ลำพังตัวของท่านเองนั้น ท่านสามารถที่จะเอาตัวรอดได้อยู่แล้ว แต่ท่านให้ความเมตตากับพวกเราที่ได้เกิดลงมา ตามท่านลงมาสร้างบุญ สร้างบารมี ต่อจากนี้ขอเรียนเชิญทุกท่านได้นั่งหลับตา ตรึกระลึกถึงบุญกุศลที่พวกเราทุกๆ คนได้กระทำกันมาดีแล้ว ทุกคนเลยนะ ในโอกาสนี้หลวงพี่จะได้ขอน้อมนำโอวาทอันทรงคุณค่าของพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโยมาฝากพวกเราไว้ ณ ที่นี้ เราก็หลับตาปล่อยใจตามกันไปเลยนะ นั่งเย็นๆ ซิจ๊ะ หน้าแย้มยิ้ม หลับตาพริ้ม ยิ้มละไม ดังเพชรใส ให้ใจจิตวิญญาณ บานหทัย แผ่ขยาย จนครอบคลุมภพอนันต์ หากนั่งดี มีรางวัล ให้นั่งต่อ ใจของพ่อ อยากให้ลูกนั้นสมฝัน ทำวิชชา ครานี้ ได้อัศจรรย์ ได้ช่วยโรมรัน เช่นชาตินั้น ตั้งใจมอง ให้เห็น ก็ไม่เห็น ว่าไม่เห็น มันก็เห็นตอนที่เผลอ จะให้อยู่ ทำอย่างไร ดีนะเออ ถ้าอยากเจอ ต้องมองไปอย่างนั้นเอง พญามาร ทำเรื่องง่ายให้มันยาก แต่พระทำ เรื่องยากให้มันง่าย เมื่อรู้แล้ว อย่างนี้สบายๆ ให้เห็นง่าย ภายในคืนนี้เอย เมื่อไหร่หนอ จะได้พบทหารหาญ รอตั้งนาน ผู้ชาญศึกหายไปไหน บอกจะพบกันครึ่งทาง ที่กลางใจ อีกนานไหม จะได้พบ ช่วยบอกที สัญญาใจ ที่ให้ไว้ แดนประเสริฐ ก่อนมาเกิด ว่าจะสู้ไม่ถอยหนี จะร่วมแรง ร่วมใจ ปราบไพรี คอยตรงนี้ มานานแล้วแก้วกลอยใจ ท่านผู้รู้ภายใน นิ่งสนิท เว้นทำจิต เฉกมนุษย์ในสังสาร กลั่นกายใจ ขุนพล (หมดม้วน 1/A) (ม้วน 1/B) หากคืนนี้ ทำใจหยุด นิ่งเฉยๆ ไม่ละเลย ซึ่งคำสอน คงเฉิดฉาย พระนิพพาน ลงกลั่นแก้ ก็ง่ายดาย ลูกหญิงชาย จะสานฝันกันทุกคน สัพเพ … PAGE PAGE 7 หน้า FILENAME \p \\DOMAIN\DATAYAY\ต้นฉบับบทเทศน์\พระทั่วไป\Edit\44-04-30 FW-AAT.doc