ประกันชีวิตข้ามชาติ

ขอนอบน้อมแด่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ทรงคุณอันประเสริฐเหนือเศียรเกล้า ขอกราบพระมหาเถระ พระเถระผู้มีอายุกาลพรรษาแก่กว่ากระผม กราบนมัสการเพื่อนสหธรรมิก เจริญพรสามเณร อุบาสก อุบาสิกาผู้เป็นลูกหลานคุณยายทุก ๆ ท่าน (สาธุ) วันนี้ได้บำเพ็ญกุศลถวายแด่คุณยายมหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง มาครบ ๒๑๒ วันแล้ว มีผู้รู้กล่าวว่าบุคคลที่หาได้ยากมี ๓ ประเภท คือ ๑. พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้เป็นบรมครูของพวกเราทุก ๆ คน ๒. ผู้ประกาศธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ๓. บุคคลที่มีความกตัญญูกตเวที และบุคคลผู้มีอุปการะมาก มี ๓ ประเภทคือ ประเภทที่ ๑ บุคคลที่เป็นเหตุให้ผู้อื่นเข้าถึงพระรัตนตรัย ประเภทที่ ๒ บุคคลที่เป็นเหตุให้ผู้อื่นรู้อริยสัจ ๔ ประเภทที่ ๓ บุคคลที่เป็นเหตุให้ผู้อื่นหมดซึ่งกิเลส ครูบาอาจารย์ของพวกเราทุก ๆ คน คือคุณยายอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูงนั้น เป็นบุคคลที่หาได้ยากในโลก และเป็นบุคคลผู้มีอุปการะมาก ทั้งชาตินี้และชาติไหน ๆ หากจะตอบแทนพระคุณท่านก็ไม่หมด เพราะท่านเป็นผู้ให้ชีวิตใหม่ เป็นชีวิตที่ประกอบด้วยธรรมกาย เราจะตอบแทนท่านอย่างไรก็ไม่หมด พ่อแม่ยังสามารถตอบแทนพระคุณได้หมด แต่หลวงพ่อและคุณยายตอบแทนได้ไม่หมด แต่เดิม ชีวิตของพวกเราทุก ๆ คนเหมือนแขวนอยู่บนเส้นด้ายที่ผูกไว้ตรงปากหลุมอบาย ดังนั้นเมื่อเราพบท่าน ชีวิตเราก็ปลอดภัย ท่านชี้ทางสวรรค์และชี้ทางพระนิพพาน มิเพียงแต่ชี้อย่างเดียว ยังช่วยเราอีกด้วย ดังที่เรื่อง ที่อาตมาจะกล่าวในครั้งนี้เป็นเรื่องจริงที่เกิดกับอาตมา สมัยก่อนที่อาตมาเข้าวัด ตอนนั้นยังเป็นเจ้าหน้าที่อาสาสมัครมาช่วยงานพระศาสนาทุกวันเสาร์อาทิตย์ ตอนเข้ามาครั้งแรกก็ยังไม่ทราบในเรื่องของบุญ ในเรื่องของบาปใด ๆ ทั้งสิ้น ที่มาก็เพราะว่าติดเพื่อน มาเพราะอยากสนุกดี สนุกในการทำงาน จะเห็นความเป็นทีม พระอาจารย์ พี่ ๆ อุบาสกก็มีความเป็นกันเอง มอบความสุข มอบความสบายใจให้ การเข้ามาวัดตอนนั้นจึงมีความรู้สึกว่าเหมือนเรากลับมาสู่บ้านอีกหลังหนึ่ง ได้เจอบุคคลที่เป็นที่รักหลาย ๆ ท่าน หลังจากนั้นไปก็หายไปนานเหมือนกัน กว่าจะกลับเข้ามาอีกครั้งหนึ่ง ได้ไปทำงานอยู่ที่จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นบริษัทที่ผลิตเกี่ยวกับเรื่องไมโครซอฟ ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับชิ้นส่วนคอมพิวเตอร์ ผลิตไอซี ในช่วงนั้นต้องการที่จะทำงานหาเงินให้ได้มาก ๆ ความคิดเหมือนกับชาวโลกทั่วไป แต่วันหนึ่งก็เกิดเรื่องขึ้นมาที่ทำให้ หวนคิดกลับนึกถึงวัดขึ้น วันนั้นก็เป็นวันที่เกิดท้องฟ้าคะนอง อาชีพหลวงพี่ตอนนั้นก็มีเป็นช่างที่ดูแลเกี่ยวกับเรื่องระบบในโรงงานทั้งหมด ในคืนนั้นก็ไฟดับ จำเป็นที่จะต้องขี่จักรยานคู่ชีพ ในตอนนั้นต้องมีจักรยานตรวจดูโรงงาน ก็ขี่จักรยานออกมาข้างนอก ฝนก็ตกพรำ ๆ ฟ้าก็คะนอง ไฟฟ้าก็ดับ ขี่จักรยานถนนสายฉะเชิงเทรา แล้วในคืนนั้นเอง ได้มีรถบรรทุก ซิ่งแถวนั้นจะมีรถบรรทุกมาก ชื่อว่าแก้วเมืองเพชรบ้าง เป็นของบริษัท รถบรรทุกส่วนใหญ่มักจะขับมาอย่างเร็วในเวลากลางคืน ในช่วงที่ไปเส้นวังเจ้า ฉะเชิงเทราตอนนั้น หลวงพี่ก็ขี่จักรยานอยู่ข้างทางนั่นแหละ เพื่อที่จะไปตรวจเสาไฟ ปรากฏว่าขี่ไปขี่มา ข้างหลังนี่ก็มีไฟสว่าง คนขับรถบรรทุกก็ไม่เห็นเรา แล้วเราก็มาตกใจ สิ่งแรกที่นึกถึงตอนนั้นก็คือคุณยาย และนึกถึงพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ในตอนนั้นไม่มีอะไรที่จะเป็นที่พึ่งที่ระลึก แต่ว่ากำเหรียญอยู่ที่อกอย่างเดียว จำได้ว่าเหรียญนี้เคยได้จากมือพระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโวตอนสมัยเป็นธรรมทายาทรุ่น ๑๓ ได้รับกับมือท่าน แล้วก็ได้ล็อกเกตคุณยายอาจารย์ติดตัวอยู่ตอนนั้น ในทันทีที่นึกขึ้นได้ สตินั้น มีความรู้สึกว่าตัวมันเบา ลอย ทั้งรถทั้งคนลอยไปด้วย ลอยไปอยู่ในน้ำครำข้าง ๆ ทาง มีแต่คนบอกว่าไม่รอดแน่ แต่หลวงพี่ก็รอด ด้วยเดชะบุญที่เรานึกถึงครูบาอาจารย์ของเรา แต่รถไม่รอด คือรถจักรยานบิดเป็นเลข ๘ ไม่สามารถนำกลับมาใช้ได้ แต่ตัวก็สกปรกมอมแมมด้วยนำครำ ทำให้เราฉุกคิดว่านี่ถ้าเราไม่มีบุญ ไม่มีครูบาอาจารย์ป่านนี้เราก็เหมือนกับคนอื่น ๆ คือได้จากโลกนี้ไปแล้ว นี่ก็เป็นเรื่องหนึ่งที่เกิดขึ้นกับตัวของหลวงพี่เอง เรื่องที่ ๒ ก็คือเป็นเรื่องที่คุณยายช่วยให้สำเร็จ ในสมัยก่อนมีเรื่องอะไร มักจะไปขอให้ยายช่วยอยู่เสมอ หลวงพี่ก็เป็นหนึ่งในผู้ที่ไปขอให้ยายช่วย โดยเฉพาะผู้ที่จะเข้าศึกษาต่อ มันก็แปลกดี คุณยายเป็นผู้ที่ไม่รู้หนังสือ แต่ผู้ที่รู้หนังสืออย่างเรา กลับไปขอคำแนะนำผู้ที่ไม่รู้หนังสืออย่างเช่นคุณยาย ตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะไปขอพรกับคุณยาย แต่ตอนนั้นยังเข้าวัดใหม่ ๆ ยังไม่ทราบเหมือนกัน กับเพื่อนซึ่งเข้าวัดก่อน ได้ชวน ก็บอกว่าไปเถอะ ไปด้วยกัน ไปขอพรคุณยาย ก็ไปกราบคุณยายที่ครัว ทันทีที่เจอหน้าคุณยาย คุณยายก็บอกว่าสิ่งที่คุณขอนี่ ยายพูดสั้นมาก ยายบอกว่ายายจะช่วย แล้วยายก็พูดอีก ตอนนั้นยังไม่คิดที่จะบวชในพระพุทธศาสนา แต่ยายก็พูดก่อนล่วงหน้าบอกว่าคุณ คุณอย่าไปที่ไหนนะ คุณบวชอยู่กะยาย เป็นพระของยาย มาช่วยยายดูแลวัดด้วยนะ ตอนนั้นเราก็งง เราก็ไม่รู้ว่าเราจะได้บวชหรือเปล่า แต่ในใจตอนนั้นความที่งง ๆ ก็ตอบยายไปว่าครับ ก็ไม่นึกหรอกว่าหลังจากนั้นมาจนมาปัจจุบัน ก็ได้มาบวชเป็นพระหลานยายอยู่ทุกวันนี้ เรื่องนี้หลวงพี่ก็ให้ชื่อว่าเรื่องไปขอยายแล้วสำเร็จ มีอีกเรื่องหนึ่ง ก็คือเมื่อคราวที่หลวงพี่ต้องการที่จะได้บุญจากคุณยาย หลังจากที่หลวงพี่ได้มีโอกาสขึ้นไปประพฤติปฏิบัติธรรมที่ดอยสุเทพ ตอนนั้นยังไม่ได้บวชนะ ก็ได้ประพฤติปฏิบัติธรรมกับพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ในช่วงที่ประพฤติปฏิบัติธรรมนั้นเป็นช่วงที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อได้บอกบุญกฐินยายว่าใครได้ทำบุญกับคุณยาย จะได้บุญมาก เหมือนกับเอาผู้ที่มีธรรมกายมาเรียงซ้อนติดกันเต็มปฐพี บุญไม่เท่ากับทำบุญกับยายครั้งหนึ่งเลย ในตอนนั้นมีความรู้สึกอย่างแรงกล้าอยากที่จะเอาบุญกับกฐินยักษ์ กฐินยาย ในตอนนั้น แต่ด้วยที่ว่า ไม่มีทรัพย์ ไม่มีปัจจัย แต่มีความมุ่งมั่นและตั้งมั่น มันแปลก หลังจากที่ลงมา ใจก็จะวนเวียนอยู่อย่างนี้ตลอด จะเอาบุญกับยาย จะเอาบุญนี้เพื่อตามยาย เพราะยายเคยบอกว่าใครจะตามยาย จะต้องมีบุญมาก ๆ ต้องเอาบุญกับยายมาก ๆ ถึงจะตามคุณยายไป เราก็เป็นผู้หนึ่งที่อยากจะเอาบุญกับท่าน คิดวนเวียน จะเรียกว่าคิดทุกขณะจิตทันทีที่จะนึกก็ว่าได้ และเหตุอัศจรรย์ก็เกิดขึ้นกับชีวิตของอาตมาอีกครั้งหนึ่ง ก็คือบอกโยมแม่ ซึ่งโยมแม่ของอาตมาก็ดีแสนดี ท่านก็อนุโมทนา แล้วก็ปลอบใจไปในตัวว่า อนุโมทนาต่อความคิดของหลวงพี่ ขณะเดียวกันบอกว่าเรามันจน เราจะเอาทรัพย์สมบัติที่ไหนไปทำบุญกับคุณยายได้ หลวงพี่ตอนนั้นมีความรู้สึกในใจลึก ๆ ว่า ต้องได้ซิน่า ต้องได้ เพราะเราเป็นลูกหลานยาย อธิษฐานจิตทุกวันเลย อธิษฐานตลอดจะเรียกว่า เป็นคำภาวนาก็ว่าได้ บอกว่าอยากเอาบุญกับยาย อยากเอาบุญกับยาย นึกอย่างนี้ อย่างต่อเนื่องทุกวัน ทุกวัน ทุกวัน ทันทีที่นึกได้ วันหนึ่งโยมแม่ก็มาบอกอาตมาว่า เหตุอัศจรรย์เกิดขึ้นแล้ว เหตุอัศจรรย์เกิดขึ้นแล้ว สมบัติที่เคยถูกโกงไป ที่ดินอยู่ที่รังสิต เคยมีที่ดินประมาณไร่หนึ่งมั้ง มูลค่าตอนนั้นตีโดยกรมที่ดินประมาณ ๘ แสนบาท โยมแม่เคยซื้อไว้ แล้วก็โดนโกงไป ก็เจ้าของที่อยู่ต่างประเทศเขาได้โทรมาหาโยมแม่ บอกให้รีบมาโอนไปไว ๆ เพราะเดี๋ยวเขาจะมีธุระเยอะ เสียค่าโอนให้เสร็จสรรพ แล้วครอบครัวของหลวงพี่ก็สามารถที่จะเป็นประธานรองได้ ถ้าไม่เรียกว่าบุญ ถ้าไม่เรียกว่าปาฏิหาริย์แล้ว หลวงพี่ก็ไม่นึกว่าจะเรียกว่าอะไร เพราะสิ่งเหล่านี้มันเกิดกับชีวิตหลวงพี่ เพราะว่าคุณยายอาจารย์ เพราะพระเดชพระคุณหลวงพ่อ เพราะได้มาร่วมสร้างบุญบารมีที่วัดพระธรรมกายจึงได้มีในวันนี้ ทำให้หลวงพี่ถือว่าได้รวยเรื้อรัง รวยด้วยบุญ รวยด้วยบารมี ได้มีบุญก้อนใหญ่เป็นประธานรองตามคุณยาย ซึ่งเป็นครั้งแรกในชีวิตของหลวงพี่เลยทีเดียว เงินล้านบางคนอาจจะคิดว่าเล็กน้อยสำหรับผู้ที่มี แต่เงินล้านสำหรับครอบครัวหลวงพี่แล้ว หลวงพี่มีความรู้สึกว่ามันมากมายมหาศาลนัก แต่มันไม่มากมายมหาศาล เมื่อเทียบกับบุญกุศลที่ได้บุญกับคุณยาย ผู้มีความกตัญญูกตเวที ต้องรู้จักตอบแทนพระคุณท่าน สิ่งที่เราจะตอบแทนได้คือการตั้งใจประพฤติปฏิบัติธรรม เป็นผู้ว่าง่าย อยู่ในโอวาทหลวงพ่อ ช่วยเหลือกิจกรรมของหมู่คณะให้เต็มที่ ทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายให้สมบูรณ์ เราเกิดมาชาตินี้แค่เพียงได้ยินคำว่าศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เท่านั้น ชาตินี้ก็ตอบแทนบุญคุณท่านไม่หมด เพราะศูนย์กลางกายคือทุกสิ่งทุกอย่างของชีวิต เราโชคดีมากที่ชีวิตของเราพ้นจากปากเหยี่ยวปากกา ปากทางอบาย ชีวิตของทุกคนปลอดภัย เหมือนคนที่จะจมน้ำ แล้วถูกยกขึ้นบนเรือ คุณยายและหลวงพ่อท่านประกันชีวิตเรา ทั้งโลกนี้และโลกหน้า บุคคลผู้เข้ามาสู่องค์กรวัดพระธรรมกาย ล้วนอยู่ภายใต้ความคุ้มครองและดูแลจากท่าน ยังไม่มีบริษัทประกันชีวิตที่ไหนเลย ที่รับประกันชีวิตเราทั้งภพนี้และภพหน้าหรือภพไหน ๆ ก็ตาม การรู้จักบุญคุณคน และตอบแทนคุณเป็นสัญลักษณ์ของคนดี คุณยายเคยบอกว่าถ้ายายไม่กตัญญู ยายไม่ได้ดีมาถึงทุกวันนี้หรอก คุณยายเป็นผู้สานต่อวิชชาธรรมกาย หลวงพ่อเป็นผู้สืบทอดวิชชาธรรมกาย หลวงพ่อวัดปากน้ำเป็นผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ซึ่งค้นยากมาก ต้องเอาชีวิตเข้าแลก ถ้าบารมีน้อย แม้แต่เอาชีวิตเข้าแลก ก็ไม่พบ ค้นพบแล้วยังสรุปธรรมะทั้งหมดให้เหลือเพียงแค่หนึ่งได้อีกว่า หยุดเป็นตัวสำเร็จ และกล้ายืนยันว่าหยุดเป็นทางไปของพระพุทธเจ้า พระอรหันต์ทั้งหลาย ผิดจากนี้เป็นไม่ใช่ จะมีใครสักกี่คนในโลกที่อาจหาญกล่าวคำว่านี้ ถ้าไม่รู้แจ้งเห็นแจ้ง พูดไม่ได้ เราทุกคนโชคดีมาก ที่ได้ครูบาอาจารย์เป็นเลิศเช่นนี้ เราจะไปแสวงหาที่ใดก็ตาม ทั่วทุกมุมโลก รับรองไม่มีวันเจอ แต่บัดนี้เราเจอแล้ว เรามาพบที่วัดพระธรรมกาย ซึ่งเป็นศูนย์รวมของความเลิศทุกอย่าง ครูบาอาจารย์ของเราเป็นเลิศ ประเสริฐกว่าที่เราคิดมากนัก ดังนั้นให้เรามีท่านอยู่ในใจเป็นอันดับหนึ่ง หนึ่งเดียวในใจที่เป็นหนึ่ง เราต้องหล่อหลอมใจเป็นดวงเดียวกับท่าน ท่านคิดอย่างไร เราก็คิดอย่างนั้น ท่านคิดที่จะไปให้ถึงที่สุดแห่งธรรม พวกเราทุกคนก็ควรที่จะคิดไปให้ถึงที่สุดแห่งธรรมอย่างท่าน อันจันทร์เจ้า พราวพร่าง ณ กลางฟ้า มองนภา ราตรี นี่ส่องแสง ศศิธร อ่อนโยน โอนอ่อนแรง พิสุทธิ์แจ้ง ด้วยแสงสุข ให้ทุกใจ อุปมา ว่าเทียบ เปรียบดั่งแก้ว มณีแพรว แวววาว ขาวสดใส อยู่ที่ว่าง กลางดวงจิต พิศละมัย ศูนย์รวมใจ ใสสถิต นิจนิรันดร์ หากยิ่งพิศ สนิทนิ่ง ยิ่งยอดโศก หลุดจากทุกข์ คลุกกิเลส พิเศษสรรค์ ใจหยุดนิ่ง ดิ่งสู่กลาง มิว่างวัน พบสุขอัน พริ้งเพริศ เลิศกว่าใคร ใสสงบ พบสงัด ขจัดกิเลส สมุเฉท เภทภัย ไขสงสาร หยุดกำราบ ปราบชีวา พญามาร ถึงสุขสรรค์ ทุกจักรวาล นิพพานเอย ได้มีท่านผู้รู้ ท่านเปรียบคุณธรรมของคุณยายว่าคุณยายเป็นประดุจพระเจดีย์ เป็นสิ่งที่สูงค่ามากในยุคปัจจุบัน บุคคลที่เกิดขึ้นได้ยากในโลก เราก็ได้พบเจอแล้ว บุคคลผู้มีอุปการะมาก เราก็ได้พบเจอแล้ว ชาติมนุษย์ที่เกิดมาได้พบครูบาอาจารย์ ดั่งเช่นนี้ ถือว่าได้เป็นผู้ที่โชคดี และที่โชคดียิ่งขึ้นเมื่อเราได้ร่วมบุญกับคุณยาย ได้สั่งสมบุญกับคุณยายอาจารย์ ติดตามคุณยายไปทุกภพทุกชาติ เพราะบุญใดที่ท่านได้กลั่นกรองมาดีแล้ว ที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านได้กลั่นกรองมาดีแล้ว บุญนั้นให้รีบทำเถอะ เพราะเป็นสิ่งที่ท่านได้กลั่นกรองมาอย่างดีแล้ว เป็นสิ่งที่จะประหยัดเวลาพวกเราทุก ๆ คนในการที่เราจะต้องเวียนว่ายตายเกิด ถือกำเนิดในวัฏสงสาร ถ้าเราไปสร้างบุญ สร้างบารมีเอง มันก็จะยาก บางท่านอย่างน้อย ก็ต้องใช้เวลา ๔ อสงไขยกับแสนมหากัป ถึงจะได้มีความรู้ในวิชชาธรรมกาย แต่นี่เพียงแค่เราทำตาม ที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อ ที่คุณยายอาจารย์ได้ถ่ายทอด ได้สั่งสอน ก็สามารถที่จะย่นย่อการสร้างบารมีของพวกเราเป็นกัป ๆ เพียงแค่เราคิด เพียงแค่เราพูด เพียงแค่เราทำตาม เพียงแค่นี้ เราก็ย่นและย่อชีวิตในการสร้างบารมี เจดีย์ที่ยิ่งใหญ่ ใกล้และไกล ก็มองเห็น คุณยายท่านแหละเป็น ที่พึ่งเย็น ใกล้และไกล เจดีย์น่าเคารพ คุณยายครบ ทุกสิ่งใส สะอาดสะอ้านใจ สิ่งใด ๆ มิแผ้วพาน เจดีย์แสนมั่นคง ช่างยืนยง นิรันดร์กาล คุณยายมั่นคงนาน ต่อนิพพาน ตลอดไป เจดีย์มีค่ามาก ทรงพระธรรม นำสุขใส กลางกายคุณยายไซร้ ธรรมกาย อเนกอนันต์ เจดีย์จำลอง จักรวาลไว้ ให้กล่าวขาน คุณยายคือสายธาร จักรวาล หมดธาตุธรรม ผู้รู้หวังหลุดพ้น เชิญมายล ให้อิ่มหนำ บุญนี้จักน้อมนำ สุขเลิศล้ำ มากนักเชียว กฐิน ๙๐ ปี มีหนนี้ เพียงหนเดียว ขึ้นอยู่ใครเก็บเกี่ยว บุญเต็มเหนี่ยว มากกว่ากัน คุณยายเป็นยอดบุญ เปี่ยมกุศล บุญมหันต์ มากล้นพ้นอนันต์ แสนสุขสรรค์ นิรันดร ในโอกาสสุดท้ายในครั้งนี้ ขอเรียนเชิญพวกเราทุกท่านหลับตาเจริญภาวนา ระลึกนึกถึงภาพแห่งความดีของคุณยายอาจารย์ ที่ศูนย์กลางกายกันทุก ๆ คน ทำใจของเราให้หยุด ทำใจของเราให้นิ่ง ไปในกลางกายอย่างเบาสบาย กลางของเราก็มีคุณยาย ในกลางคุณยายก็มีพวกเราทุก ๆ คน เชื่อมใจของเราเข้าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับคุณยายอาจารย์ด้วยการหยุดใจของเรา ณ ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ กันทุกคนนะ *********************************** จบ ***********************************