ต้นแบบแห่งความดี

ขอนอบน้อมแด่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ทรงคุณอันประเสริฐ กราบนมัสการพระเถรานุเถระ ผู้มีพรรษากาลแก่กว่ากระผม สวัสดีเพื่อนสหธรรมิก เจริญพร สามเณร อุบาสก อุบาสิกา พวกเราลูกหลานยายทุก ๆ คน หลวงพี่ก็ขออนุโมทนาบุญกับพวกเราทุกคนที่ได้มาเอาบุญกับคุณยาย มานั่งสมาธิกับคุณยายทุกวันทุกคืนเลย ขออนุโมทนาบุญกับพวกเราทุก ๆ คนด้วย (สาธุ) หลวงพี่ก็ขอย้อนอดีตสักนิดหนึ่ง เพราะชีวิตหลวงพี่กว่าจะมาถึงวัดได้มันยาก มีความรู้สึกยากจังเลยกว่าจะมาถึงวัด เพราะฉะนั้นถ้าเราเข้าวัด มาสร้างบารมีได้ช้า เราเข้าใจชีวิตได้ช้า ทำให้เราเสียเวลาในการสร้างความดี มันน่าเสียดายเวลา หลวงพี่ตั้งใจ ตั้งปรารถนาตอนที่ได้ยินข่าวของวัด ได้ยินข่าววัดพระธรรมกายปี พ.ศ. ๒๕๒๕ ตั้งใจอยากจะมาวัดจังเลย มีความรู้สึกว่าอยากจะมาวัด แต่มาถึงวัดจริงๆ ปี พ.ศ. ๒๕๒๘ วันที่ ๒๓ มิถุนายน ยังจำได้ เพราะวันนั้นเข้าวัดครั้งแรกมีความรู้สึกว่าปีติใจมากเลย มองไปที่ไหนเห็นวัดสะอาด ต้นไม้ก็ดูงาม ใบหญ้าก็ดูงาม เห็นโบสถ์ก็สง่า ศาลาก็ดูเรียบง่าย ดูแล้วสบายตา เพราะหลวงพี่เดินดูวัดรอบหมดเลย ก็มองไปถึงผู้นำว่าผู้ที่สร้างสิ่งเหล่านี้ขึ้นมาได้ จิตใจไม่ธรรมดา เพราะสิ่งที่สร้างขึ้นมาแต่ละอย่าง แต่ละอย่าง ดูมีคุณค่า เรียบง่าย ดูแล้วงามตา ทำให้นึกถึงไปว่าบุคคลที่มาสร้างสิ่งเหล่านี้ขึ้นมาได้จิตใจไม่ธรรมดาเลย ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา หลวงพี่ก็ตัดสินใจ เข้าไปในโบสถ์ ไปถึงกราบพระประธานในโบสถ์ และอธิษฐานขอให้ข้าพเจ้าได้บวชที่นี่ บวชแล้วก็ให้ได้อยู่ที่นี่ และขออย่าได้ลาสิกขาไปไหนอีกเลย ตั้งแต่วันนั้นก็อธิษฐานอย่างนี้ แล้วก็กลับนะ อธิษฐานเสร็จเดินออกมายังไม่พ้นโบสถ์เลย มีความรู้สึกว่าหัวใจของเราคับเต็มอกเลย ใจมันรู้สึกโล่งไปทั้งหมดเลย พอกลับไปบ้าน ก็กลับไปฝันอีก ฝันว่ามากราบพระประธานที่โบสถ์ กราบเสร็จ ๓ ครั้งก็มองดูพระประธาน พระประธานยังยิ้มให้เลย และรู้สึกเราปีติใจจังเลย นี่พระยังยิ้มให้กับเราเลย ตั้งแต่นั้นมามีความรู้สึกว่าเราอยากสร้างบารมี เราอยากบวช อยากอยู่ใกล้ๆ กับนักสร้างบารมี เมื่อตั้ง ทำให้มองนะ ทำให้มองย้อนไปถึงผู้นำ วันนั้นเองอาตมา มีปีติใจจนบอกไม่ถูก ทุกวันอาทิตย์อาตมาก็มาวัดเป็นประจำ มีความรู้สึกว่าอยากมาวัด รักวัด แล้วก็มาเป็นประจำเลย มาแล้วก็หางานที่เราชอบ ดูว่างานอะไรที่เราสามารถทำได้ ตอนแรกก็ไปสมัคร เป็นเจ้าหน้าที่อาสาสมัครแผนกธรรมโฆษก์ แผนกธรรมโฆษก์ต้องพูดเยอะนะ พูดต่อหน้าชุมชนด้วย มีความรู้สึกว่าไม่ถูกกับจริตเรา ก็เลยไปสมัครเป็นเจ้าหน้าที่อาสาสมัครจราจร ทำหน้าที่ช่วยเหลือจราจรตั้งแต่นั้นมา จนอาตมาได้บวชเลย ในเวลาจราจรเขาประชุมกันทุกวันอาทิตย์ต้นเดือน และทุกงานบุญใหญ่ พี่ๆ จะพูดธรรมะให้ฟังว่า งานบุญใหญ่ งานบุญวันอาทิตย์เป็นงานบุญที่ใครเจ็บใครป่วยใครไข้ ก็ขออย่าได้ขาด ขอให้ได้มา เพราะวันนั้นถือว่า เราได้ทำบุญบูชาข้าวพระ เป็นอานิสงส์อันยิ่งใหญ่มาก พี่ ๆ ก็เปรียบเทียบให้ฟังว่า การได้ร่วมบุญงานบุญวันอาทิตย์ต้นเดือน ได้บูชาถวายข้าวพระแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้านับอสงไขยไม่ถ้วนพระองค์ บุญนี้ยากที่จะคำนวณ เอาสมบัติจักรพรรดิมาเทียบก็ไม่สามารถที่จะเทียบได้ ผู้มีรู้มีญาณคำนวณเม็ดฝนที่ตกทั่วทั้งจักรวาลได้ว่าตกจำนวนเท่าใด มีปริมาณเท่าใด แต่การจะคำนวณบุญจากการที่เราบูชาข้าวพระในวันอาทิตย์ต้นเดือนก็ทำได้ยาก หลวงพี่ฟังแล้ว มีความรู้สึกว่า อยากจะเจอคุณยาย ต่อมา ปี พ.ศ. ๒๕๒๙ อาตมาก็มาร่วมอยู่ธุดงค์ด้วย วันนั้นคุณยายก็มา กับอารีพันธ์ ทุกคนเห็นคุณยายเดินมาก็เข้าไปกราบ อาตมาไม่เคยเห็น ก็วิ่งบ้างเดินบ้างเข้าไปดู เห็นยายครั้งแรกก็มีความรู้สึกว่ายายนี่ไม่ธรรมดา เพราะทุกคนกราบบ้าง ไหว้บ้าง เห็นยายครั้งแรกมีความรู้สึกว่า คุณยายนั้นไม่ธรรมดาเลย ตั้งแต่นั้นมา อาตมาเองก็เฝ้าแอบดูคุณยายเรื่อย ๆ มา จนเรามีความรู้สึกว่าเราจะเคารพเทิดทูนใครสักคนหนึ่ง เราต้องดูให้แน่ใจ จะได้ไม่ต้องเสียใจในภายหลัง ทุกวันอาทิตย์ต้นเดือน คุณยายจะออกมานั่งสมาธิกับพวกเรา อาตมาก็มาดู เห็นคุณยายนั่งสมาธิ มาเห็นคุณยายนั่งสมาธิ เราสังเกตไหมถ้าเรามาวัดทุกวัน จะเห็นคุณยายนั่งสมาธิ ตัวท่านตรง ดูงามมีเสน่ห์ ทำให้เราเกิดศรัทธาเลื่อมใส มีความรู้สึกลึกซึ้งเข้าไปในใจ คุณยายแม้อายุมาก ท่านนั่งสมาธิกายท่านตรง ตั้งแต่นั้นมา เมื่ออาตมาเห็นคุณยาย อยากจะกราบ อยากจะไหว้ พอปี ๒๕๓๑ อาตมาได้เคยอธิษฐานว่าขอให้ได้บวช ได้บวชที่นี่ ปีนั้นอาตมาก็ได้บวช สมใจปรารถนา และปีนั้นโชคดีเป็นปีที่ตรงกับกฐินคุณยายครั้งแรก คุณยาย ท่านก็ปีติใจ ท่านบอกบุญพระ บอกสามเณร บอกทั้งอุบาสก อุบาสิกา บอกทุก ๆ คน ก็ร่วมปัจจัยมาถวายแด่คุณยาย อาตมาเป็นตัวแทนของรุ่นได้รวมปัจจัยมาถวายคุณยาย ในขณะที่ถวายคุณยาย คุณยายท่านพนมมือไหว้ ตอนรับปัจจัยท่านก็พนมมือไหว้ ตอนนั้นมีความรู้สึกว่าเราบวชแรกๆ คุณธรรมยังไม่มีอะไรเลย แต่คุณยายยังยกมือไหว้เราเลย มีความรู้สึกลึก ๆ ว่า คุณธรรมคุณยายมากมายมหาศาล แม้แต่พระลูกพระหลานท่านยังยกมือไหว้ อาตมามีความรู้สึกว่า ยายไหว้ครั้งแรก ใจมันวิ่งออกนอกตัวเลย เพราะคุณธรรมเรายังไม่พอที่จะรองรับบุญ และอีกครั้งหนึ่งเจอยายที่โบสถ์ เมื่อก่อนเรายังบิณฑบาต จัดงานที่หน้าโบสถ์ อาตมาก็ไปจัดงานอยู่ที่หน้าโบสถ์ คุณยายมากับอารีพันธ์ นั่งรถสามล้อมา แล้วคุณยายก็เรียกอาตมา ท่าน ๆๆ ท่านอย่าสึกนะ อาตมาก็มองไป ก็รีบตอบว่า ครับยาย แล้วคุณยายก็ยิ้ม แล้วก็จากไป เราก็นึกในใจว่า เอ๊ะ ตั้งแต่เราบวชมานี่ คำว่าสึก คำว่าลาสิกขาไม่เคยอยู่ในจิตใจของเราเลย แล้วก็นึกถึงยายว่า คุณยายคงมาเตือนเรา เพราะรู้ว่าการบวช การประพฤติพรหมจรรย์นั้นเป็นสิ่งที่มีค่าและงามที่สุด สามารถสร้างบารมีได้เต็มที่ อีกครั้งหนึ่ง ก็มาเจอยายที่หน้าโรงครัว เมื่อก่อนอาตมาก็มาช่วยงานหลวงพี่อิทธิจินตโก มาช่วยงานอยู่เต็นท์ ๙ ดูแลจัดภัตตาหารพระภิกษุ พอว่าง ๆ ก็เดินมาที่ครัว แล้วมาเจอ คุณยายนั่งอยู่ในรถเก๋งกับอารีพันธ์ อาตมาก็นั่งเหม่อๆ ลอยๆ อยู่ คุณยายก็เปิด กระจกทางด้านของท่าน แล้วก็โผล่หน้าออกมากวักมือเรียก ท่านๆ หลวงพี่ก็รีบเดินเข้าไป พอเดินเข้าไปถึงยาย ยายก็บอกว่าให้ได้บุญกะยายเยอะๆ นะ อาตมามีความรู้สึกว่า คำพูดของยายนี่เป็นอมตะ ฟังแล้วมีความรู้สึกมันลึกซึ้งเข้าไปในใจ มีความรู้สึกอย่างนั้น มีอยู่ครั้งหนึ่งยายมาที่กุฏิจาก เมื่อก่อนพระภิกษุสามเณรจะพักอยู่ที่กุฏิจาก เวลายายมาพูดกับพระภิกษุสามเณร พอพูดเสร็จยายก็บอกว่า พระภิกษุทุกองค์ สามเณรทุกรูป เป็นพระลูกพระหลานยายทั้งหมดเลย อาตมาฟังแล้วมีความรู้สึกว่าคุณยายท่านมีความเมตตาแก่เรา รักเรา รักทั้งพระทั้งเณร มีความรู้สึกว่าเวลาเจอคุณยาย จะมีความผูกพันและเคารพรัก และบูชา เทิดทูนคุณยาย หลวงพี่มองคุณยายด้วยความซึ้งใจว่า คุณยายท่านเป็นทุกสิ่งทุกอย่าง สังเกตดูคุณยาย คุณยายนั้นเป็นทุกสิ่งทุกอย่าง เป็นทั้งครูบาอาจารย์ เป็นทั้งครูด้วย เป็นทั้งอาจารย์ด้วย และสิ่งที่น่าทึ่งมากๆ คุณยายเป็นนักฝึกตนที่ยอดเยี่ยมที่สุด แต่หลวงพี่ยังมองลึกซึ้งไปว่า ยายท่านเป็นทั้งนักบริหาร นักบริหารงาน บริหารคน เป็นนักประชาสัมพันธ์ แล้วก็นักต้อนรับบริการ เมื่อเรากล่าวถึงคุณยายครั้งใด อุปนิสัยของยาย ยายทำสิ่งใด สิ่งนั้นจะคู่กับวัดพระธรรมกายเลย เมื่อเราดูความสะอาด ความสะอาดของยาย ในความสะอาดของวัดพระธรรมกาย มันเป็นคู่กับธรรมชาติของยาย เวลามองยายทีไร มีความรู้สึกว่ายายนั้นรักความสะอาดมากๆ เลย อาตมามาล้างห้องน้ำเป็น มาล้างจานเป็น มากวาดขยะเป็น ก็มาเป็นที่วัดนะ และเมื่อก่อนกวาดขยะก็กวาดไม่เป็น เวลากวาดแล้วเราสะบัด เรามีความรู้สึกว่าเรายังกวาดขยะยังไม่เป็น แม้แต่ล้างจาน หลวงพี่มาล้างจานที่วัดเป็น เมื่อก่อนล้างแต่ข้างหน้า ส่วนข้างหลังและข้าง ๆ ก็ไม่ได้ล้าง แต่พอมาอยู่วัดมีความรู้สึกว่าเรารักความสะอาด เมื่อเราดูเครื่องนุ่งห่มของยาย ยายนุ่งห่มเป็นปริมณฑล พระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโว ท่านเคยชี้ให้ดูว่า แม้ยายมีอายุมาก การนุ่งห่มของยายเป็นปริมณฑล ชายผ้าจะกลม และรู้สึกว่าเท่ากัน ทั้งหน้าทั้งหลังจะเท่ากัน ดูแล้วเป็นปริมณฑล ก็เป็นแบบอย่างของการนุ่งห่มของพระภิกษุสามเณร เมื่อเราดูพระภิกษุสามเณร การนุ่งห่มสบงเป็นปริมณฑล และการครองจีวรก็เป็นปริมณฑล ดูแล้วงาม เรียบง่าย โดยธรรมชาติของยาย ยายจะยกมือไหว้ก่อนเสมอ ทักทายด้วยอาการที่ยิ้มแย้มแจ่มใส วันอาทิตย์ต้นเดือน หลวงพี่ชอบต้อนรับพระที่มาร่วมบุญกับคุณยาย มีหลวงพ่ออยู่องค์หนึ่ง ท่านเป็นเจ้าคณะจังหวัดตราด ท่านมาดูพวกเรา ท่านเดินมาดูที่วัด เดินดูการถอดรองเท้าก็ดี ดูแล้วเป็นคู่เป็นระเบียบ พอท่านเดินขึ้นมาบน stage ที่สวด มาเห็นพวกเรานั่งกันเป็นแถวเป็นแนว กราบก็พร้อมกัน อาราธนาศีลก็พร้อมกัน พอท่านสวดเสร็จ ท่านก็เดินลงไป หลวงพี่ก็ไปต้อนรับท่าน ท่านบอกทึ่งมากๆ เลย ท่านเห็นอาการของหมู่คณะเรา ทั้งนั่งก็เป็นระเบียบเรียบร้อย กราบก็พร้อมกัน อาราธนาศีลก็พร้อมกัน ท่านก็ถามว่าฝึกได้ยังไง ท่านถามอย่างนี้ด้วยความสนใจ ๓ ครั้ง ท่านบอกว่าฝึกได้ยังไง หลวงพี่เห็นว่าท่านเป็นพระผู้ใหญ่ อยากจะรู้ ก็เลยตอบไปว่า ไม่รู้จะตอบถูกหรือเปล่า พวกเราลองตัดสินดู อาตมาก็เลยตอบไปว่าพระเดชพระคุณหลวงพ่อเจ้าอาวาส รองเจ้าอาวาสสอนให้พวกเรารักการนั่งสมาธิ และท่านก็เทศน์สอน ชี้เหตุชี้ผลให้เราดูว่าทำอย่างนี้ได้อานิสงส์อย่างนี้ ทำอย่างนี้ได้อานิสงส์อย่างนี้ พวกเราก็ทำด้วยความปีติ เพราะทำแล้วได้บุญ ท่านฟังแล้วก็ยิ้มๆ แล้วท่านก็ถามอีกหลายอย่าง เช่น ถามว่าศาลานี้กว้างเท่าไหร่ ท่านบอกว่าวัดของท่านเนื้อที่แค่ ๓๗ ไร่ ยังสร้างไม่ได้อย่างนี้เลย แล้วท่านมองพวกเราด้วยความทึ่ง มีอีกองค์หนึ่ง หลวงพี่ก็ต้อนรับท่าน ท่านก็บอกว่าท่านมาวัดนี้ทีไร มีความรู้สึกว่า ปีติแล้วก็ประทับใจ เพราะทั้งอุบาสก อุบาสิกา ทั้งพระ ทั้งเณร ทั้งพระภิกษุ ยกมือไหว้ก็เป็นอากัปกิริยาที่ดูแล้วงาม ท่านเน้นคำสุดท้ายว่า ท่านบอกว่าพระเณรวัดนี้พูดหวานทุกองค์เลย หลวงพี่ก็จนด้วยคำตอบ ไม่รู้จะตอบท่านว่ายังไง แต่หลวงพี่ก็ตอบให้พวกเราฟังตั้งแต่เกิดมายังพูดหวานไม่เป็น เมื่อเราดูคุณยาย คุณยายนี่ท่านเคารพพระ เจอท่านทีไร ท่านก็ยกมือไหว้ทุกครั้งเลย และท่านก็เป็นสัญลักษณ์ของการสร้างความดี และหลวงพี่เจอยายทีไร มีความรู้สึกว่าสิ่งที่เราคิดไม่ดี มันหลุดออกไปจากใจเลย มาเจอยายทีไร มีความรู้สึกว่าเราอยากนึกถึงบุญ นึกถึงองค์พระ เวลายายยกมือไหว้ แล้วเราก็นึกว่ายายไหว้พระภายในตัวของเรา เมื่อเราดูว่ายายนั้นเป็นแบบอย่าง การทำบุญทุกอย่าง ยายจะอธิษฐานตลอดเลย และเป็นแบบอย่างในการสร้างบารมีของเรา ดังนั้นเราทำบุญทุกครั้งขอให้เราอธิษฐาน ให้เราอธิษฐานอย่างไรก็ได้ แต่หลวงพ่อท่านพูดเสมอว่า การอธิษฐานนั้นเป็นการตอกย้ำเป้าหมายของเรา แม้เราจะอธิษฐานสิ่งใดก็แล้วแต่ แต่ว่าคำสุดท้ายให้อธิษฐานว่า ให้บรรลุมรรคผลนิพพานได้โดยง่าย ให้สร้างบารมีไปถึงที่สุดแห่งธรรมได้โดยง่าย สิ่งที่หลวงพี่ทึ่งคุณยายมาก ๆ มองทีไรแล้วก็ทึ่ง แล้วก็ทึ่งว่าคุณยายนั้นสอนศิษย์อย่างไร เมื่อสอนศิษย์อย่างไร ให้ศิษย์ทุ่มชีวิตในการสร้างบารมี เราลองนึกภาพดูว่าคุณยายท่านสอนอย่างไร สอนให้ศิษย์ทุ่มชีวิตในการสร้างบารมี เราสร้างวัดพระธรรมกายมา แล้วเราก็ทุ่มสุดชีวิต รุ่นพ่อของเรา รุ่นบุกเบิก ทุ่มสุดชีวิตเลย ทำให้เราสร้างวัดพระธรรมกายได้สำเร็จ และคราวนี้เราสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ เราเองเราก็ทุ่มสุดชีวิต เราก็ได้เห็นมหาธรรมกายเจดีย์ประดิษฐานอยู่คู่พระพุทธศาสนาของเรา คู่โลกของเรา ให้เราได้สร้างมหาธรรมกายสากล อันเป็นที่ฝึกฝนอบรมของชาวพุทธทั่วโลก และเราดูว่าสิ่งที่เราสร้างขึ้นมา คุณยายของเรานั้นเป็นแบบอย่าง ที่ทึ่งมากๆ เลย คือ สอนศิษย์อย่างไรให้ศิษย์ทุ่มชีวิตในการสร้างบารมี และคุณยายก็สอน เส้นทางลัดในการสร้างบารมีให้กับพวกเราทุกคน คุณยายท่านเน้นเสมอว่า ให้พวกเรารักในการสร้างบารมี และภาพที่คุณยายให้เราได้จำไว้ตลอด และจำไปตลอดชีวิตคือภาพที่คุณยายนั่งสมาธิ เพราะเป็นการสร้างบารมีที่มีคุณค่ามากที่สุด ลัดที่สุด ดังนั้นต่อจากนี้ไปให้เรามานั่งสมาธิกันนะ เราก็นึกถึงภาพคุณยาย อย่างที่ท่านพูดไว้เสมอ ภาพที่ท่านนั่งสมาธิหลับตา นึกถึงบุญถึงบารมีของพวกเรา การสร้างบารมีของพวกเรา *********************************** จบ ***********************************