- ความสุขแท้จริง..อยู่ในตัว (ฝึกจิต ปฏิบัติธรรม)
- ใจอยู่กับเนื้อกับตัว (คุณค่าอานิสงส์ของการปฏิบัติธรรม)
- รวมใจกลับเข้าไปสู่ภายใน (• วางใจ, นึกนิมิต, คำ ภาวนา)
- อย่าเอาใจไปวางไว้ที่ใคร (ภารกิจกับจิตใจไปด้วยกัน)
-
ถามตัวเราบ่อยๆ ว่า (ภารกิจกับจิตใจไปด้วยกัน)
ถามตัวเราบ่อยๆ ว่า ตอนนี้ใจเราอยู่ ...ไกลตัว ...ใกล้ตัว ...หรือกลางตัว ๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๘
-
ใจลอยพญามารไม่กลัว (ใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายตลอดเวลา)
ใจลอยพญามารไม่กลัว แต่ถ้าใจรวมอยู่กับตัว พญามารกลัวเหลือเกิน ๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๕
- รักษาใจให้ใสอยู่ตลอดเวลา (ใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายตลอดเวลา)
- เมื่อใจกับกายรวมเป็นหนึ่งเดียว... (ที่พึ่งอันประเสริฐ)
-
พอคลายความผูกพัน (ปรับกายและใจให้เป็น)
พอคลายความผูกพัน ใจจะย้อนกลับเข้ามาสู่ภายใน อย่างง่าย ๆ ๑๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๑
- การปฏิบัติธรรมในแต่ละวันไม่เหมือนกัน (นึกนิมิตและคำภาวนา)
- คลายความผูกพันใจจะอยู่กับตัวเข้าสู่ภายใน
- ยากพอสู้ ง่ายพอดี
- ถ้าเมื่อไรกายกับใจสามัคคี (ประโยชน์ของสมาธิ)
- ทำใจให้เหมือนเด็กๆ (การปฏิบัติธรรม)
- ทำไมต้องศูนย์กลางกาย ฐานที่ ๗
- เมื่อไรกายและใจรวมกันเป็นหนึ่ง (บุญ พลังแห่งความบริสุทธิ์)
- Set Zero (เทคนิควิธีการปฏิบัติธรรม)
- ๒๗. ใจตกศูนย์พบแสงสว่างภายใน
- เราต้องเป็นประดุจยามเฝ้าดูจิต (๒๕๕๖)
- เอาใจมาอยู่กับตัว