-
เราไม่ควรเอาชีวิตของเราไปเสี่ยง (อย่าประมาทในการปฏิบัติธรรม)
เราไม่ควรเอาชีวิตของเราไปเสี่ยง รอเข้าถึงธรรม...ในวันสุดท้ายของชีวิต ๒๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๖
-
สงวนเวลาอันมีค่าเอาไว้ (อย่าประมาทในการปฏิบัติธรรม)
สงวนเวลาอันมีค่าเอาไว้ ทำหยุดทำนิ่งให้มากที่สุด ๒๓ พฤษภคม พ.ศ. ๒๕๓๕
-
ใช้วันเวลาให้คุ้มค่า (อย่าประมาทในการปฏิบัติธรรม)
ใช้วันเวลาให้คุ้มค่า ให้ใจของเราผูกพัน อยู่กับการปฏิบัติธรรม ๑๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๖
- อย่าประมาท (อย่าประมาทในการปฏิบัติธรรม)
- ยังแข็งแรงกันอยู่... (อย่าประมาทในการปฏิบัติธรรม)
- เราต้องรีบลุยนั่งธรรมะ (อย่าประมาทในการปฏิบัติธรรม)
- ถ้าไม่ตั้งใจนั่งธรรมะ (อย่าประมาทในการปฏิบัติธรรม)
- วันคืนที่ล่วงไปๆ (อย่าประมาทในการปฏิบัติธรรม)
- ต้องนั่งธรรมะกันให้เยอะๆ (อย่าประมาทในการปฏิบัติธรรม)
-
ต้องหมั่นฝึกฝนอบรมใจ (อย่าประมาทในการปฏิบัติธรรม)
ต้องหมั่นฝึกฝนอบรมใจ จะต้องหยุดใจให้ได้ หยุดไม่ได้...อันตราย ๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๖
-
อย่าใช้วันหยุดพักงาน (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
อย่าใช้วันหยุดพักงาน ไปเที่ยวเพลิดเพลิน จนกระทั่งลืมเอาวันหยุดนั้น มา...หยุดใจ ๒๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
-
อย่าเพิ่งตาย (กำลังใจและการแก้ไขอุปสรรค)
อย่าเพิ่งตาย ถ้ายังไม่พบ พระธรรมกายในตัว ไม่อย่างนั้นเกิดมาตายฟรี ๑๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๗
- ชีวิตเป็นของน้อย
- หลักสูตรชีวิต
- ฌานกีฬา
- ความพร้อมไม่มีในโลก
- เราใช้บุญเก่าหมดไปทุกวัน (บุญ - ทาน)
- กว่าจะมาเกิดเป็นมนุษย์ได้ (บุญ - ทาน)
- คิดก่อน ทำก่อน (บุญ - ทาน)
- มีบุญอะไรให้ทำ ก็รีบทำ (บุญ - ทาน)