- ผลของการปฏิบัติธรรมอย่างสม่ำเสมอ (คุณค่าแห่งสมาธิ)
-
รสอื่น...ชิมด้วยลิ้น (คุณค่าแห่งสมาธิ)
รสอื่น...ชิมด้วยลิ้น รสแห่งธรรม...ชิมด้วยใจ ๑๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๗
- รสชาติแห่งธรรมทั้งปวง (คุณค่าแห่งสมาธิ)
-
บุญเกิดขึ้นทุกครั้ง (คุณค่าแห่งสมาธิ)
บุญเกิดขึ้นทุกครั้ง ที่เราลงมือปฏิบัติธรรม ๑๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
-
สมาธิทำให้เกิดปัญญา (คุณค่าแห่งสมาธิ)
สมาธิทำให้เกิดปัญญา จะทำให้เราสามารถวินิจฉัย หรือคาดการณ์ต่างๆ ได้ถูกต้อง ๑๓ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๘
- การปรับกาย ปรับใจ ต้องทำทุกรอบ (ปรับกายและใจให้เป็น)
-
ความสงบมันมีอยู่ในตัว (ปรับกายและใจให้เป็น)
ความสงบมันมีอยู่ในตัว ไม่ใช่นอกตัว ไม่ใช่ที่ไหน ๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๗
-
“การปฏิบัติธรรม” (ปรับกายและใจให้เป็น)
“การปฏิบัติธรรม” คือ การแสวงหา ความพอดี ๒๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๗
- ให้สังเกตตัวเราว่า (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
- พยายามทำความเข้าใจ (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
- ธรรมะเป็นของลึกซึ้ง (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
- การฝึกฝนในปัจจุบันสำคัญมาก ๆ (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
- การปฏิบัติธรรมไม่มีผิดนะ (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
- หลักวิชชาของการปฏิบัติธรรมนั้นมีอยู่ (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
- ต้องมีอิทธิบาท ๔ (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
- วิธีการ...เราก็รู้อยู่ (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
-
อย่าใช้วันหยุดพักงาน (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
อย่าใช้วันหยุดพักงาน ไปเที่ยวเพลิดเพลิน จนกระทั่งลืมเอาวันหยุดนั้น มา...หยุดใจ ๒๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
-
ปฏิบัติธรรมอย่างเคร่งครัด (กำลังใจและการแก้ไขอุปสรรค)
ปฏิบัติธรรมอย่างเคร่งครัด แต่ไม่เคร่งเครียด ๓๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๗
- การจดบันทึกผลปฏิบัติธรรมทุกวัน (กำลังใจและการแก้ไขอุปสรรค)
- วัตถุประสงค์ของการปฏิบัติธรรม