-
…โอวาท เกิดในตระกูลที่ดี มีสมบัติมาคอยท่ามารองรับ ก็อาศัยบุญ ๒๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๗
-
ทำมาหากินสะดวกสบาย ทรัพย์ไหลมาเทมา ก็บุญอีกเหมือนกัน บุญเป็นเรื่องสำคัญนะลูกนะ ๒๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๗
-
บุญน้อย...ก็สุขน้อย บุญปานกลาง...ก็สุขปานกลาง บุญมาก...ก็สุขมาก ๒๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๗
-
ทาน... เป็นจุดเริ่มต้นของความสุข ความตระหนี่... เป็นจุดเริ่มต้นของความทุกข์ ๓ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๗
-
ยิ่งจน ยิ่งต้องรีบทำทาน ต้องรีบเป็นผู้ให้ จึงจะถูกหลักวิชชา ๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๐
-
ไม่มีใครยากจนเพราะทำบุญ มีแต่จน...เพราะตระหนี่ ๒๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๗
-
อยากจน...ไม่ยาก แค่ตระหนี่หวงแหนทรัพย์ แล้วก็ไม่ทำทาน แค่นั้นเราก็สมปรารถนาแล้ว ๑๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๑
-
สั่งสมบุญเข้าไป สร้างไปเรื่อยๆ ยิ่งลำเค็ญ ยิ่งสร้างหนักเข้าไปอีก ๒๒ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๙
-
บุญต้องสั่งสมไว้ตอนมีชีวิต พอหมดชีวิต ก็หมดสิทธิ์สั่งสมบุญ ๑๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๘
-
กายมนุษย์เท่านั้น ที่มีสิทธิ์สั่งสมบุญ ๒๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๘
-
เราต้องมีบุญ จะมีบุญได้...ต้องทำบุญ อยู่เฉยๆ จะให้บุญหล่นทับ...ไม่มี ๑๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
-
บุญทุกบุญ เราต้องทำ จึงจะได้ ไม่ทำ...ก็ไม่ได้ ๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๗