- รสชาติแห่งธรรมทั้งปวง (คุณค่าแห่งสมาธิ)
- วิธีที่ลัดและเร็วที่สุด (ปรับกายและใจให้เป็น)
-
ไม่ต้องไปควานหา (ปรับกายและใจให้เป็น)
ไม่ต้องไปควานหา “ความสบาย” แค่ทำใจนิ่ง ๆ เฉย ๆ เดี๋ยวความสบาย จะมาเอง ๒๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
- วางใจเบา ๆ สบาย ๆ (ปรับกายและใจให้เป็น)
-
ถ้าใจทิ้งทุกสิ่ง (ปรับกายและใจให้เป็น)
ถ้าใจทิ้งทุกสิ่ง ก็จะหยุดนิ่งอยู่ตรงกลาง ๑๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๒
- ภาวนาไปเรื่อย ๆ กี่ครั้งก็ได้ (นึกนิมิตและคำภาวนา)
- ภาวนาไปเรื่อย ๆ (นึกนิมิตและคำภาวนา)
- ใหม่ ๆ มันก็แวบไปคิดเรื่องโน้นเรื่องนี้ (นึกนิมิตและคำภาวนา)
- การสังเกตจะเกิดจากความรัก (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
-
หยุดให้เป็น (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
หยุดให้เป็น เย็นให้พอ รอให้ได้ ง่ายนิดเดียว ๒๕ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๑
- เมื่อเราปฏิบัติธรรมอย่ากังวลว่า (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
- ไม่คิดว่า... (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
- ต้องตั้งใจฝึกหยุดฝึกนิ่ง (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
- หมั่นฝึกใจให้หยุดนิ่ง (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
- ไม่มีทางลัดอื่นใด (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
- ไม่มีทางลัดอื่นใดนอกจาก (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
-
หมั่นฝึกฝนอบรมจิตใจ (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
หมั่นฝึกฝนอบรมจิตใจ ของเราให้หยุดนิ่ง เอาจริง ๆ จัง ๆ กัน เอาจริงก็จะพบของจริง ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
-
เพิ่มชั่วโมงหยุด (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
เพิ่มชั่วโมงหยุด ชั่วโมงนิ่ง ชั่วโมงกลางให้เยอะ ๆ เหมือนนักบินมีชั่วโมงบิน ๑๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖
- ใจคนอื่นเป็นอย่างไร (หยุด นิ่ง เฉย)
- ความมืดจะสลายไป (หยุด นิ่ง เฉย)