- อย่าเก็บเอาสิ่งไร้สาระมาทำให้รกรุงรัง (ชนะอุปสรรคด้วยใจสูงส่ง)
-
นักรบกองทัพธรรมต้องไม่หวั่นไหว (ชนะอุปสรรคด้วยใจสูงส่ง)
นักรบกองทัพธรรมต้องไม่หวั่นไหว ในอุปสรรคทั้งมวล ๒๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๕
- สร้างบารมีไป...จนกว่าจะหมดลม (ชนะอุปสรรคด้วยใจสูงส่ง)
- สิ่งใดก็ตามที่จะทำให้เราหวั่นไหว (ชนะอุปสรรคด้วยใจสูงส่ง)
-
ต้องปลื้มทุกขณะจิต (ชนะอุปสรรคด้วยใจสูงส่ง)
ต้องปลื้มทุกขณะจิต ที่เราทำงานสร้างบารมี อย่างนี้...ถึงจะมีกำไร ๒๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๖
- สิ่งไร้สาระจะเกิดขึ้นมาใหม่ๆ (ชนะอุปสรรคด้วยใจสูงส่ง)
-
เกิดมาสร้างบารมี (ชนะอุปสรรคด้วยใจสูงส่ง)
เกิดมาสร้างบารมี ต้องลุยกันให้สะบั้นหั่นแหลก ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๖
-
คุณค่าของชีวิตอยู่ตรงที่ (คุณค่าของเวลาและชีวิต)
คุณค่าของชีวิตอยู่ตรงที่ ใครทุ่มเทสร้างบารมี ได้มากกว่ากัน ๙ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๕
-
เมื่อจังหวะในการสร้างบารมีมาถึง (คุณค่าของเวลาและชีวิต)
เมื่อจังหวะในการสร้างบารมีมาถึง อย่าปล่อยให้มันผ่านไป ๑๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
- เรามีเวลาจำกัดในการสร้างบารมี (คุณค่าของเวลาและชีวิต)
-
ตำแหน่งทุกตำแหน่ง (คุณค่าของเวลาและชีวิต)
ตำแหน่งทุกตำแหน่ง ในทางโลก มีเอาไว้เพื่อการสร้างบารมี ๑๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๐
- เราต้องตั้งใจทุ่มเทชีวิตจิตใจ (คุณค่าของเวลาและชีวิต)
- เรามีเวลาอย่างจำกัดในโลกนี้ (คุณค่าของเวลาและชีวิต)
- การสร้างบารมีในโลกนี้ (คุณค่าของเวลาและชีวิต)
-
เรามีเวลาสร้างบารมีอยู่ในโลกนี้จำกัด (คุณค่าของเวลาและชีวิต)
เรามีเวลาสร้างบารมีอยู่ในโลกนี้จำกัด ความตายมันจ่อเราอยู่ตลอดเวลา ๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๗
- เรามีเวลาอยู่ในโลกนี้ไม่นาน (คุณค่าของเวลาและชีวิต)
-
เวลาเป็นบุญบารมี (คุณค่าของเวลาและชีวิต)
เวลาเป็นบุญบารมี เราต้องใช้ทุกอนุวินาที สร้างบุญบารมีให้เต็มกำลัง ๒๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๗
- อย่าเบื่อหน่าย (คุณค่าของเวลาและชีวิต)
-
ภารกิจอันใดที่ได้รับมอบหมาย (คุณค่าของเวลาและชีวิต)
…ปท้อแท้ อย่าไปเถลไถล ใช้เวลาทุกวินาที ให้เป็นประโยชน์ต่อการสร้างบารมี ๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๔
- วันเวลาที่เหลืออยู่ (คุณค่าของเวลาและชีวิต)