- เพราะในอดีตทำบุญไม่สม่ำเสมอ (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
- อย่าท้อใจ อย่าน้อยใจ (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
-
เมื่อเราทำบุญ (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
เมื่อเราทำบุญ ก็ต้องรอระยะเวลา ให้บุญส่งผลบ้าง ๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๔
- บุญที่เราทำไว้ (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
- ในช่วงที่บุญเก่าส่งผล (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
- เมื่อบุญยังไม่ส่งผล (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
- บุญที่เราได้กระทำไว้ (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
- มีแต่บุญและบาปเท่านั้น (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
- บุญบาปชิงช่วงช่วงชิงกันส่งผล (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
- อย่าใช้คำว่า “ทำบุญไม่ขึ้น” (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
- ถ้าปรารถนาให้กรรมเบาบาง (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
- ช่วงไหนที่กระแสจิตของมนุษย์ตกต่ำ (ทาน...พื้นฐานการสร้างบุญและคุณความดี)
- พระธรรมกายในตัว (ยิ่งยามป่วยไข้ ยิ่งต้องอยู่ในบุญ)
- การระลึกนึกถึงความตาย (ความตายไม่มีนิมิตหมาย...อย่าประมาทในชีวิต)
-
หมองกับใส (ความตายไม่มีนิมิตหมาย...อย่าประมาทในชีวิต)
หมองกับใส ขึ้นอยู่กับการกระทำของเรา ตอนที่ยังแข็งแรงอยู่ ๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๖
-
การชิงช่วงช่วงชิงมีตลอดเวลา (ความตายไม่มีนิมิตหมาย...อย่าประมาทในชีวิต)
การชิงช่วงช่วงชิงมีตลอดเวลา ทุกอนุวินาที ถึงวันสุดท้ายนั่นแหละ ๒ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๖
- เราคงนึกไม่ถึงว่า (ความตายไม่มีนิมิตหมาย...อย่าประมาทในชีวิต)
- เมื่อละโลกแล้วสิ่งที่เรากระทำไว้ (ชีวิตหลังความตายมีจริง)
-
ตายแล้ว...ไปไหน (ชีวิตหลังความตายมีจริง)
ตายแล้ว...ไปไหน ขึ้นอยู่กับเราดำเนินชีวิตมาอย่างไร ๑๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๗
-
การไปสวรรค์ (ชีวิตหลังความตายมีจริง)
การไปสวรรค์ ขึ้นอยู่กับตัวเราเป็นหลัก ไม่มีใครบันดาลได้ ๒๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๘