ถ้าจะนั่งธรรมะได้ดี... ใจต้องมีความสบาย และมีความสุข เพราะจะทำให้ใจเราละเอียดขึ้นไปเรื่อย ๆ ๑๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๖
หลับตาพริ้ม ๆ นั่งหน้ายิ้ม ๆ ผ่อนคลาย...อย่างสบาย ๆ ๒๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๐
“พอใจ” คือ วางใจอย่างนี้ แล้วรู้สึกสบาย ๓๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๕
วางอารมณ์ให้เป็น ฝึกตัดใจให้ได้ โดยไม่เอาอะไรเลย อย่างสบาย ๆ เดี๋ยวก็จะเข้าไปสู่ภายในได้เอง ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๖
ถ้าหากเรามีความรู้สึกว่า ไม่ภาวนาแล้วสบายใจกว่า เราก็ไม่ต้องภาวนา วางใจเบา ๆ หยุดเบา ๆ นิ่งเบา ๆ สบาย ๆ ๒๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
นึกอย่างง่าย ๆ ก็จะได้อย่างง่าย ๆ ๑๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๒
ส่วนใครที่ทำได้แล้ว เห็นดวง เห็นกาย เห็นองค์พระ ก็ “แตะ” ใจเบา ๆ แตะไปเรื่อย ๆ ใช้ระบบสัมผัส แตะดวงใส ๆ แตะกายภายในใส ๆ แตะองค์พระใส ๆ เดี๋ยวท่านก็จะดูดวูบเข้าไปข้างใน ๑๐…
ความสบาย เป็นหัวใจของการปฏิบัติธรรม สติกับสบายจะต้องไปคู่กัน ๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๖
อารมณ์ดีและอารมณ์สบาย เป็นอุปกรณ์สำคัญ ที่ทำให้สติและสบายของเรา เป็นไปได้อย่างต่อเนื่อง ๒๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๕
พึงจำไว้ว่า... ตลอดเส้นทางสายกลางภายใน เส้นทางไปสู่ความเป็นพระอริยเจ้า ที่จะทำให้เกิดความพึงพอใจสูงสุด อย่างที่เราไม่เคยเจอ “ต้องง่าย” ๑๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๒
หมั่นฝึกใจให้หยุดนิ่ง ให้ใจใส ๆ ทำใจหลวม ๆ เหมือนสวมเสื้อผ้าที่ไม่คับเกินไป ทำให้รู้สึกสบายกาย ใจหลวม ๆ จะทำให้รู้สึกสบายใจ ความสบายเป็นต้นทาง ของการเข้าถึงธรรม ๖ มีนาคม …
ฝึกเรื่อยไปนะลูกนะ ฝึกไปเรื่อย ๆ ทำใจให้เบิกบาน ให้สบาย ๆ หลวงพ่อว่า...มันไม่ยากหรอก มันอยู่ที่เราทำบ่อย ๆ ซ้ำ ๆ ด้วยใจที่ชุ่มฉ่ำ มีกำลังใจที่จะทำ ไม่ใช่ฝืน ไม่ใช่พยายาม …
วิธีที่ดีที่สุด ทำเฉย ๆ หยุดนิ่งเฉย ๆ แล้วมันก็เป็นไปเอง อย่างเป็นธรรมชาติ ค่อย ๆ ปล่อยลงไป เบา ๆ สบาย ๆ ๑๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖
ทำเฉย ๆ เบา ๆ เดี๋ยวมันก็สบายเอง ๑๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๗
“ถูกส่วน” ไม่ใช่เราไปทำให้ถูกส่วนนะ เรามีหน้าที่ประคองใจอย่างเดียว การถูกส่วนเป็นเรื่องของภายใน ที่เขาจะปรับไปเอง และกำหนดไม่ได้ด้วยว่าใช้เวลาเท่าไร กี่ชั่วโมงถึงจะถูกส่ว…
เราบังคับให้เคลื่อนเข้าไปไม่ได้ แต่จะเคลื่อนไปเอง เมื่อใจหยุดนิ่งได้สนิท สมบูรณ์ร้อยเปอร์เซ็นต์ ๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๙
พอมันเคลื่อนเข้าไป เราก็ปล่อยใจไปเรื่อย ๆ ไม่ต้องไปลุ้น ไม่ต้องไปเอาใจช่วย นิ่งเฉย ๆ ๑๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
เวลานั่งอย่าไปตั้งความหวัง จะต้องทำให้ได้ จะต้องทำให้เห็น จะต้องเป็นอย่างนั้น อย่างนี้ เพราะเดี๋ยวจะตั้งใจมากแล้วเครียด ต้องฝึกนะ ฝึกให้สบาย ๑๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖
ถ้าตึงต้องรีบคลายนะ อย่าไปฝืน แม้ภาพนั้นจะหายไปก็ช่าง ไม่เสียดาย ไม่เสียใจ ทำใจให้เป็นปกติ ๒๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖
ใจไม่ชอบบังคับ วิธีที่ถูกคือ ต้องนิ่ง วางใจเฉย ๆ อย่าไปบังคับ อย่าไปดึง ถ้าไปบังคับ ไปดึง มันจะหายไป แล้วความเครียดจะเข้ามาแทนที่ ๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๕