ไม่มีใครคุยด้วย ก็คุยกับตัวเอง ด้วยคำว่า “สัมมา อะระหัง” รักธรรมะเอาไว้ให้มากๆ ธรรมะนี่แหละจะช่วยเราได้ทุกสิ่ง ช่วยได้ทั้งในปัจจุบัน ช่วยทั้งตอนกำลังจะละโลก ช่วยทั้งตอนที…
เวลาล้มตัวลงนอน อย่านอนเฉยๆ ให้มองดูองค์พระของเราเรื่อยไป หมั่นหยุดนิ่งอยู่ในกลางท่าน ท่านจะขยายครอบคลุมตัวเราไปเลย เราก็จะได้หลับอยู่ในกลางองค์พระ อย่างมีความสุข ๗ เมษาย…
เมื่อตื่นขึ้นมาต้องตื่นอยู่ในกลางองค์พระ ให้เห็นพระชัดใสแจ่มทีเดียว พอลุกขึ้น ล้างหน้า แปรงฟัน ใจก็ยังอยู่ตรงกลางนั้น ฝึกไว้เรื่อยๆ อาบน้ำอาบท่า ขับถ่าย ก็อยู่ตรงกลางองค์…
เราจะทำมาหากินอะไรก็ทำไปเถอะ มีเวลาสัก ๑ หรือ ๒ นาที ก็นึกภาพองค์พระกลางดวงแก้ว* นึกเล่นๆ เพลินๆ ให้ใจมันคุ้นกับการนึก จะทำให้ใจเราไปเชื่อมโยงกับอานุภาพ อันไม่มีประมาณของ…
๗ วัน ๗ เดือน ๗ ปี ถ้าเราอยากเห็นธรรมะเร็ว ก็ต้องเอาใจไว้ที่กลางกายเรื่อยๆ บ่อยๆ ถ้าอยากจะเห็นภายใน ๗ วัน ก็ต้องว่ากันทั้ง ๗ วัน อยากเห็นภายใน ๗ เดือน ก็ค่อยๆ หย่อนลงไปเร…
ทั้งวันให้ทำความรู้สึกว่า พระอยู่ในเรา เราอยู่ในพระ เราเป็นพระ พระเป็นเรา ๑๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๕
ทุกอิริยาบถ ทุกสถานที่ เราสามารถฝึกใจของเราได้ อย่าให้ความเกียจคร้าน ประมาท ชะล่าใจ หรือการทำมาหากิน ความเจ็บไข้ได้ป่วย ความ เหนื่อย ความเพลีย อย่าเอาเรื่องเหล่านี้มาเป็น…
ทำทุกอิริยาบถ เหลืออีก ๓ วัน ก็จะออกพรรษาแล้ว วันเวลาผ่านไปเร็วมากเลย เร็วสำหรับนักสร้างบารมี เพราะว่าจะสงวนเวลาทุกอนุวินาทีเพื่อการสร้างบารมี ต้นพรรษาเราตั้งใจเอาไว้ว่า …
สิ่งที่เกื้อหนุนการปฏิบัติธรรม ให้ใจเราหยุดนิ่งได้เร็วขึ้น ประการแรก ต้องหัดเป็นคนมองโลกไปตามความเป็นจริง ไม่ใช่หมายความว่า ให้มองโลกในแง่ดีหรือแง่ร้าย แต่ให้มองโลกไปตามโ…
ถ้าหากเราตรึก เรานึกเรื่อย ๆ ผูกสมัครรักใคร่ในวิชชาธรรมกาย เห็นพระในตัวบ่อย ๆ หนัก ๆ เข้า เดี๋ยวจะคล่องเอง ถ้าเราตรึกตลอดเวลา เวลาเรานั่งจะง่าย แล้วทำต่อไปได้อย่างสบาย ๆ …
ไม่ว่าเราจะมีภารกิจอันใด เราก็ฝึกใจเรื่อยไป ว่าง ๑ นาที ๒ นาที ก็ฝึกใจนิ่ง ๆ เอาไว้ในกลางกาย จะอยู่ห้องน้ำก็ฝึกได้ ไม่บาป ฝึกที่ไหนก็เป็นมงคลที่นั่น ทุกสถานที่เหมาะสมในกา…
ภารกิจกับจิตใจ ต้องไปด้วยกัน ต้องบริหารเวลาให้เป็น จัดสรรเวลาให้ลงตัว ให้มีเวลาว่างสำหรับแสวงหาหนทางพระนิพพานให้ได้ อย่างน้อยวันละชั่วโมงหรือสองชั่วโมงก็ยังดี ส่วนเวลาอื่…
การปฏิบัติธรรม เราทำแค่สองเวลา คือ หลับตากับลืมตา อย่าทำเยอะ หลับตาเราก็ทำ ลืมตาเราก็ทำ เอาแค่นี้พอ ๒๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๑
วันไหนที่เราปฏิบัติธรรมได้ผลก็ให้สังเกตว่า วันนี้เราวางใจอย่างไร รักษาอารมณ์ดี อารมณ์เดียวทั้งวันอย่างไร และจำวิธีการเอาไว้ จับทางให้ได้ พอจับจุดได้แล้ว คราวต่อไปก็ไม่ยาก…
หมั่นฝึกใจให้หยุดนิ่ง มีชั่วโมงหยุด ชั่วโมงนิ่ง ชั่วโมงกลางให้ได้เยอะ ๆ แล้วความชำนาญก็จะเกิดขึ้น ที่เรียกว่า วสี พอเรานึกน้อมให้หยุดนิ่ง ใจก็ไปอยู่ตรงนั้นแล้ว จะยากก็ตรง…
เวลาเราไปทำกิจกรรมหยาบ ที่เราใช้คำว่า “นอกรอบ” เราต้องนึกเป็นภาพไว้ในกลางตัว ไม่อย่างนั้นใจจะไม่มีที่ยึดที่เกาะ หรืออย่างน้อยทำความรู้สึกว่า “มีอยู่” คือ มีดวง - มีองค์พร…
นอกรอบต้องให้ความสำคัญกับศูนย์กลางกาย ที่เราทำอย่างนี้ก็เพื่อตัวเราเอง ไม่ใช่เพื่อใคร แต่ว่าจะมีผลทางอ้อม คือ เพื่อองค์กร เพื่อพระพุทธศาสนา และเพื่อเพื่อนมนุษย์ แต่ผลโดยต…
Step 1 ข้างนอกหยุดนิ่ง ข้างในเคลื่อนไหว คือ นั่งนิ่ง ๆ แล้วข้างในก็เคลื่อนเข้าไปสู่ภายใน Step 2 ข้างนอกเคลื่อนไหว ข้างในหยุดนิ่ง คือ เดิน ยืน นั่ง นอน ทำกิจกรรมต่าง ๆ ไป …
หมั่นทบทวนดูตัวเราว่า เราอยากได้ธรรมะจริงหรือไม่ อยากเข้าถึงวิชชาธรรมกายจริงไหม เราจะรู้ตัวเราว่า เรายังไม่อยากได้อย่างแท้จริง ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าดี เรายังไม่ได้ให้ความสำคัญ…
…. นึก... คิด... ที่ศูนย์กลางกาย อย่างสบาย ๆ ตลอดเวลา แม้นอกรอบ... เราควรประคองใจ ให้คลอเคลียนัวเนียอยู่ที่ศูนย์กลางกาย กระทั่งคุ้นติดอยู่ที่ตรงนั้น เมื่อเราปฏิบัติธรรมในร…