-
อย่าไปใช้กำลัง (ทำให้ถูกวิธี)
อย่าไปใช้กำลัง ในการบังคับใจเรา อย่าไปฮึดฮัด ให้นั่งแบบเยือกเย็น ใจใสๆ ๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๗
- อย่านั่งแบบขุ่นมัว เร่าร้อน (ทำให้ถูกวิธี)
- ใครที่นั่งธรรมะแล้วยังติดๆ หลุดๆ (อุปสรรคและวิธีแก้ไข)
- คำว่า “หยุด นิ่ง เฉยๆ” (หยุดเป็นตัวสำเร็จ)
- ทำอย่างไรถึงจะหยุดนิ่ง (หยุดเป็นตัวสำเร็จ)
-
จะคิด จะพูด จะทำอะไร (คุณค่าแห่งสมาธิ)
จะคิด จะพูด จะทำอะไร เมื่อตั้งอยู่บนฐานของใจที่สบาย ความสำเร็จก็จะเกิดขึ้นง่าย ๑๓ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๘
- การทำสมาธิ (ปรับกายและใจให้เป็น)
- กายสบาย (ปรับกายและใจให้เป็น)
- การปรับกาย ปรับใจ ต้องทำทุกรอบ (ปรับกายและใจให้เป็น)
- ต้องปรับร่างกายให้รู้สึกสบาย ๆ (ปรับกายและใจให้เป็น)
-
วางใจตรงจุดที่สบาย (ปรับกายและใจให้เป็น)
วางใจตรงจุดที่สบาย สบายตรงไหน ก็วางใจตรงนั้นไปก่อน ๓๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
- วิธีที่ลัดและเร็วที่สุด (ปรับกายและใจให้เป็น)
-
ไม่ต้องไปควานหา (ปรับกายและใจให้เป็น)
ไม่ต้องไปควานหา “ความสบาย” แค่ทำใจนิ่ง ๆ เฉย ๆ เดี๋ยวความสบาย จะมาเอง ๒๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
-
ใจเราชอบที่สบาย ชอบที่เย็น (ปรับกายและใจให้เป็น)
ใจเราชอบที่สบาย ชอบที่เย็น ไม่อึดอัด ไม่คับแคบ เราก็ทำไปตามธรรมชาติของใจ หลักง่าย ๆ ก็มีเพียงแค่นี้
- ธรรมชาติของใจเป็นของบอบบาง (ปรับกายและใจให้เป็น)
-
ทำใจให้อินโนเซนต์เหมือนเด็ก ๆ (ปรับกายและใจให้เป็น)
ทำใจให้อินโนเซนต์เหมือนเด็ก ๆ ง่าย ๆ เดี๋ยวก็เข้าถึงได้ ๓๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๒
- การเข้าถึงพระธรรมกายในตัว (ปรับกายและใจให้เป็น)
- ทำกาย...ให้สบาย (ปรับกายและใจให้เป็น)
- ถ้าเราเริ่มต้น (ปรับกายและใจให้เป็น)
-
ทำตัวให้สบาย (ปรับกายและใจให้เป็น)
ทำตัวให้สบาย ...ทำใจให้สงบ เดี๋ยวเราก็จะพบทางออก ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ๑๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๕