- หลับในกลางสมาธิ (ภารกิจกับจิตใจไปด้วยกัน)
-
การหลับที่สมบูรณ์ (ภารกิจกับจิตใจไปด้วยกัน)
การหลับที่สมบูรณ์ คือ ใจต้องหลับอยู่ในกลางสมาธิ อยู่ในกลางอู่แห่งทะเลบุญ ๔ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
- ฝึกใจเราให้มีสติ (ฝึกใจทุกที่ทุกเวลา)
- ทำใจให้ผ่องใสอยู่เสมอ อย่าให้ใจเศร้าหมอง (ฝึกใจทุกที่ทุกเวลา)
- ทุกคืนก่อนเข้านอน (ฝึกใจทุกที่ทุกเวลา)
-
ใจของเราต้องมีหลักว่า... (ฝึกใจทุกที่ทุกเวลา)
ใจของเราต้องมีหลักว่า... ไปที่ไหนก็ตามให้เห็นองค์พระ ชัด ใส สว่าง อยู่ภายใน ๒๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๙
-
หมั่นรักษาใจของเรา (เพียรทำสม่ำเสมอ)
หมั่นรักษาใจของเรา ให้บริสุทธิ์ให้ได้ตลอด ๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๗
-
ว่าง ๑ นาที ๒ นาที (เพียรทำสม่ำเสมอ)
ว่าง ๑ นาที ๒ นาที ก็ฝึกใจนิ่งๆ เอาไว้ในกลางกาย ๑๒ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๙
- การประคองใจตลอดเวลา (เพียรทำสม่ำเสมอ)
- จะดูว่า เรารักธรรมะมากแค่ไหน (เพียรทำสม่ำเสมอ)
-
ต้องหมั่นรักษาใจให้ใส (เพียรทำสม่ำเสมอ)
ต้องหมั่นรักษาใจให้ใส ให้ได้ตลอดเวลา ให้ใจเป็นบุญเป็นกุศล ๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๖
- การเอาใจมาอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ (ใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายตลอดเวลา)
- การทำสมาธิ (ใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายตลอดเวลา)
- รักษาใจให้ใสอยู่ตลอดเวลา (ใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายตลอดเวลา)
- อารมณ์ดี อารมณ์สบาย (ปรับกายและใจให้เป็น)
- ตรึกไว้เรื่อย ๆ (นึกนิมิตและคำภาวนา)
- ถ้าเราฝึกทุกวันอย่างสม่ำเสมอ (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
- สอนตัวเอง เตือนตัวเอง (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
-
หยุดนิ่งทุกอิริยาบถ (สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
หยุดนิ่งทุกอิริยาบถ ฝึกไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวเราชำนาญขึ้น ๒๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๕
- การเขียนบันทึกผลการปฏิบัติธรรม (กำลังใจและการแก้ไขอุปสรรค)