- ทำความดีสักครั้ง (ยิ่งยามป่วยไข้ ยิ่งต้องอยู่ในบุญ)
- ผู้ป่วยที่อยู่ตามโรงพยาบาล (ยิ่งยามป่วยไข้ ยิ่งต้องอยู่ในบุญ)
- ผู้เยี่ยมไข้ อย่านำเรื่องร้อนอกร้อนใจ (ยิ่งยามป่วยไข้ ยิ่งต้องอยู่ในบุญ)
- ความตายไม่มีนิมิตหมาย (ความตายไม่มีนิมิตหมาย...อย่าประมาทในชีวิต)
- ต้องสั่งสมบุญทุกวัน (ความตายไม่มีนิมิตหมาย...อย่าประมาทในชีวิต)
- เมื่อละโลกแล้วสิ่งที่เรากระทำไว้ (ชีวิตหลังความตายมีจริง)
-
สิ่งที่จำเป็น (ชีวิตหลังความตายมีจริง)
สิ่งที่จำเป็น สำหรับชีวิตหลังความตาย คือ บุญกุศล ๒๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๗
-
ชีวิตหลังความตาย (ชีวิตหลังความตายมีจริง)
ชีวิตหลังความตาย ตัดสินกันที่บุญและบาป ใจใสหรือใจหมอง ๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๗
- ตอนไปปรโลกเขาไม่ได้ตัดสินว่า (ชีวิตหลังความตายมีจริง)
-
ชีวิตหลังจากตายแล้ว (ชีวิตหลังความตายมีจริง)
ชีวิตหลังจากตายแล้ว ไม่มีการทำมาหากิน เป็นอยู่ได้ด้วยบุญและบาป ๑๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๗
- ชีวิตหลังจากตายแล้ว (ชีวิตหลังความตายมีจริง)
-
จะเอาความชำนาญ (ชีวิตหลังความตายมีจริง)
…เราเป็นมนุษย์ ไปใช้ในปรโลกไม่ได้เลย ปรโลกเป็นอยู่ได้ด้วยบุญและบาป ๓๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๗
-
ชีวิตในสุคติโลกสวรรค์ (ชีวิตหลังความตายมีจริง)
ชีวิตในสุคติโลกสวรรค์ เขาวัดกันด้วยกำลังบุญ เป็นอยู่ได้ด้วยบุญ ๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๕
- ชีวิตในปรโลก (ชีวิตหลังความตายมีจริง)
-
ผู้ที่อยู่ในปรโลก (ชีวิตหลังความตายมีจริง)
ผู้ที่อยู่ในปรโลก มีความปรารถนาบุญอย่างยิ่ง เพราะบุญเป็นทุกสิ่งในปรโลก ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
-
ปรโลกเป็นอยู่ได้ด้วยบุญและบาป (ชีวิตหลังความตายมีจริง)
ปรโลกเป็นอยู่ได้ด้วยบุญและบาป ชดใช้บาปก็ยาวนาน เสวยบุญก็ยาวนาน ๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๕
- บุญที่เราทำตอนมีชีวิตอยู่ (ชีวิตหลังความตายมีจริง)
- เมื่อเราทำบุญอุทิศส่วนกุศล (ชีวิตหลังความตายมีจริง)
- กายมนุษย์มีไว้สร้างบารมี (ชีวิตหลังความตายมีจริง)
-
โลกนี้เป็นโลกแห่งการ (สิ่งที่ต้องรู้...ไม่รู้ไม่ได้)
โลกนี้เป็นโลกแห่งการ แสวงบุญ ไม่ใช่โลกแห่งการ เสวยบุญ ๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๗