- เรื่องบุญต้องทำไว้ (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
-
ตายแล้วเอาอะไรไปไม่ได้ (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
ตายแล้วเอาอะไรไปไม่ได้ นอกจากบุญกับบาป ที่เราทำตอนมีชีวิตอยู่ ๑๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๑
- บุญ...เราต้องทำเอง (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
- บุญต้องทำตอนมีชีวิตอยู่ (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
- เมื่อเราอยู่โลกสวรรค์ (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
- อย่าใช้คำว่า “ทำบุญไม่ขึ้น” (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
- ถ้าปรารถนาให้กรรมเบาบาง (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
- วิธีล้างบาปมีวิธีเดียว (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
- ถ้าไม่มีทรัพย์ในการสร้างบารมี (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
-
บุญไม่มีการซื้อ ไม่มีการขาย (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
บุญไม่มีการซื้อ ไม่มีการขาย อยากจะได้ ต้องทำเอง ๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
- บุญใดก็ตามถ้าทำในยามยาก (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
-
มีบุญมาก อุปสรรคก็น้อย (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
มีบุญมาก อุปสรรคก็น้อย มีบุญน้อย อุปสรรคก็มาก ๑๖ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐
-
อย่าไปกู้เงินมาทำบุญ (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
อย่าไปกู้เงินมาทำบุญ ทำให้หมดใจ แต่อย่าให้หมดตัว ๒๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๕
- อย่ากู้หนี้มาทำบุญ (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
-
เราต้องสั่งสมบุญให้มากๆ (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
เราต้องสั่งสมบุญให้มากๆ เมื่อบุญมาก บริวารก็มาก สมบัติก็มาก ๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๕
- ทำบุญง่ายมาก...ก็ได้ง่ายมาก (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
- ช่วงไหนที่กระแสจิตของมนุษย์ (ทาน...พื้นฐานการสร้างบุญและคุณความดี)
- เมื่อเราทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา (ทาน...พื้นฐานการสร้างบุญและคุณความดี)
-
แม้ทรัพย์น้อย (ทาน...พื้นฐานการสร้างบุญและคุณความดี)
แม้ทรัพย์น้อย แต่หัวใจเลื่อมใสเกินร้อย ก็ได้บุญใหญ่ ๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
- เมื่อยามที่เราอยู่บนเตียงผู้ป่วย (ยิ่งยามป่วยไข้ ยิ่งต้องอยู่ในบุญ)