- ถ้ารวยในปรโลก...รวยนาน (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
- ต้องรู้จักแสวงหาบุญ (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
- อย่าประมาทชะล่าใจว่า (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
- ระเบิดเวลามีอยู่ในตัวของเราทุกคน (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
-
อย่าชะล่าใจ (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
…นา ทั้งทำด้วยตัวเอง และชวนคนอื่นทำด้วย เราจะได้เป็นผู้มีบุญมาก ๒๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๕
- บุญต้องทำตอนมีชีวิตอยู่ (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
-
อย่าหวัง (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
อย่าหวัง ให้คนอื่นทำบุญ อุทิศไปให้ มันสู้ทำเองไม่ได้ ๑๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
- เราจะต้องสั่งสมบุญเอาไว้ให้มากๆ (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
-
อย่ารอให้ใคร (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
อย่ารอให้ใคร ทำบุญอุทิศไปให้เลย เราทำเองดีกว่า บุญไม่มีขาย อยากจะได้ ต้องทำเอง ๒๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐
- พ่อแม่ให้สมบัติลูก (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
- อย่าไปหวังให้คนอื่น (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
- ทุกบุญที่เราทำ... (สิ่งที่เป็นของเราอย่างแท้จริง)
- ถ้านั่งธรรมะได้ดวงใสๆ (มหัศจรรย์สมาธิ)
- พอใจใส ใจสบาย (• ๔ ส. สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต)
- ชีวิตคนเราสั้นนัก (อย่าประมาท)
- “บุญ” ก็คือความดีที่เราทำ (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
- เมื่อมีบุญมาก (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
-
“บุญ” (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
“บุญ” ปิดประตูอบาย...เปิดประตูสวรรค์ “บาป” ปิดประตูสวรรค์...เปิดประตูอบาย ๒๔ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๗
-
บาปแม้เพียงนิด อย่าคิดทำ (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)
บาปแม้เพียงนิด อย่าคิดทำ บุญเพียงนิด ทำไปเถิด ประเสริฐนัก ๒๖ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๖
- บุญจะนำเราไปสู่สุคติภพ (บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่ง)