-
ใครเหนื่อย ใครเพลีย ใครง่วง ใครตึง ใครเครียด ปล่อยให้มันหลับไปเลย ในกลางกาย ๑๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๕
-
วันพระต้องละนิวรณ์ จำง่ายๆ คือ ทำใจให้ใสๆ ให้หยุด ให้นิ่ง ๒๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๗
-
เมื่อใจพ้นจากนิวรณ์ ก็เหมือนพระจันทร์ พ้นจากหมู่เมฆ ๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๘
-
ง่วงก็หลับ เมื่อยก็ขยับ ฟุ้งก็ลืมตา แล้วก็ว่ากันใหม่ ๑๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
-
อย่าไปต้านความฟุ้งซ่าน เหมือนน้ำกำลังเชี่ยว อย่าเอาเรือไปขวาง เดี๋ยวจะตึงเครียด ๓๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๕
-
ถ้าฟุ้งเป็นเสียง เราก็ใช้คำภาวนา “สัมมาอะระหัง” เข้ามาสู้กัน ๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๕