ธรรมะ๐๑ ธรรมะ๐๑
← ย้อนกลับ

การให้ธรรมทาน ชนะการให้ทั้งปวง

หลวงพ่อธัมมชโย · ปกิณกะ

การให้ธรรมทาน ชนะการให้ทั้งปวง วันนี้ หลวงพ่อมีความสุขมากๆ ที่เห็นลูกทุกคนสร้างบารมีเป็น รู้จักใช้ทรัพย์ที่หามาได้ให้เกิดประโยชน์กับตัวเองและต่อโลกอย่างแท้จริง ทรัพย์ที่เราได้ฝากฝังไว้กับพระพุทธศาสนา หรือสิ่งที่เราทำไปนั้น บุญก็เป็นของเราอย่างแท้จริง วิตามินของทรัพย์ คือ ยอดของบุญเราเอาไปแล้ว ส่วนกากของทรัพย์หยาบ คือ ปัจจัยซึ่งมีทั้งเหรียญ มีทั้งธนบัตร หลวงพ่อก็นำมาทำงานพระศาสนา งานที่ทำ ก็คืองานเผยแผ่ธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ขยายความรู้เกี่ยวกับเรื่องราวความจริงของชีวิตมนุษย์ให้ทุกคนในโลกได้รับทราบว่า ในตัวของเขามีพระรัตนตรัยซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกอันสูงสุด และจะไปสู่อายตนนิพพานได้ก็ต้องอาศัยพระรัตนตรัยนี้ ซึ่งการให้ความรู้อันประเสริฐของพระสัมมาสัมพุทธเจ้านี้ ถือว่าเป็นสุดยอดของการให้ ที่ท่านเรียกว่า ธรรมทาน สันติสุขจะเกิดขึ้นกับโลก ไม่ใช่เกิดจากการให้ข้าว ให้น้ำ เราจะให้ข้าว ให้น้ำ ให้เสื้อผ้า ให้ยวดยานพาหนะ ให้ถาวรวัตถุใด ก็ยังดับทุกข์ไม่ได้ นั่นแค่บรรเทาความหิวกระหายชั่วคราว แต่การให้ธรรมทาน ให้ความรู้อันประเสริฐของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าคือ วิธีการปฏิบัติเพื่อที่จะดับทุกข์ต่างหาก จึงจะเป็นการให้สันติสุขแก่โลกอย่างแท้จริง เพราะเมื่อทุกคนได้เข้าใจเรื่องราวของชีวิต จนกระทั่งปฏิบัติธรรมได้เข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว พบความสุขที่แท้จริงและความสมหวังจนไม่ปรารถนาสิ่งใดเลย นั่นแหละสันติสุขของโลกจึงจะบังเกิดขึ้น ทรัพย์ที่ลูกๆ ทำบุญกฐินทานนี้ หลวงพ่อจะเอามาทำงานอย่างนี้ มาใช้เป็นอุปกรณ์ เป็นทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อสนับสนุนงานพระศาสนา เพราะฉะนั้นทุกบาททุกสตางค์จะเอาไปใช้อย่างมีคุณค่า ให้เป็นประโยชน์อย่างเต็มที่ เต็มเม็ดเต็มหน่วย หลวงพ่อว่าถ้าพวกเราเอาไปทำกันเองคงจะลำบาก เพราะว่าเราไม่ค่อยมีเวลา เนื่องจากต้องใช้เวลาไปทำมาหากินประกอบสัมมาอาชีวะ เมื่อหลวงพ่อมาทำหน้าที่ตรงนี้แทน เท่ากับพวกเราทุกคนมีส่วนในการสร้างสันติสุขให้เกิดขึ้นแก่โลก แล้วก็ได้เป็นผู้ให้แสงสว่างแก่โลก แก่มวลมนุษยชาติ โดยผ่านหลวงพ่อและหมู่คณะที่มีหน้าที่นี้โดยตรง บุญกุศลจึงเกิดขึ้นอย่างไม่มีประมาณ จะติดตามพวกเราไปทุกภพทุกชาติ ปิดประตูอบาย เปิดประตูสวรรค์ มีสมบัติอจินไตย สมบัติที่เหนือธรรมชาติที่ผู้มีบุญในกาลก่อนเขาได้ เท่าที่ได้ศึกษามา ผู้มีบุญในกาลก่อนเขาได้แต่เพียงชื่นชมว่า เขามีสมบัติจักรพรรดิ แต่ยังไม่ได้นำทรัพย์นั้นมาเพื่อให้เกิดประโยชน์ต่อตนเองและมวลมนุษยชาติอย่างเต็มที่ เมื่อเบื่อหน่ายสมบัตินั้นก็อันตรธานไป และตัวก็ออกบวชเป็นพระอรหันต์ สำหรับทรัพย์ของเรานั้นแม้หามาได้ด้วยความยากลำบาก แต่เราก็ได้นำมาใช้เพื่อสร้างสันติสุขให้เกิดขึ้นทั่วโลก ฉะนั้น สมบัติที่เราจะได้ที่เกิดขึ้นจากอานุภาพแห่งบุญที่เราได้เอาชนะความตระหนี่เราจะได้อย่างแน่นอนไปทุกภพทุกชาติตราบกระทั่งถึงที่สุดแห่งธรรม แล้วก็ไม่สามารถจะหนีการมีทรัพย์สมบัติชนิดนี้ได้ ไม่ว่าจะหนีไปบนสวรรค์ก็ตามไปเป็นทิพยสมบัติ ลงมาเกิดในมนุษย์ก็เป็นมนุษย์สมบัติ แล้วก็ส่งเสริมกันจนกระทั่งได้นิพพานสมบัติ ทรัพย์ทุกบาท ทุกสตางค์ ที่หามาด้วยความยากลำบาก บัดนี้ได้เปลี่ยนไปเป็นอริยทรัพย์ติดเป็นดวงบุญที่อยู่ในศูนย์กลางของลูกทุกๆ คน ซึ่งใครจะมาแย่งมาชิงมาปล้นอะไรไปไม่ได้ทั้งนั้น มันติดอยู่ในกลางตัว เป็นดวงบุญใสๆ เป็นที่พึ่งของเราอย่างแท้จริงในปรโลกทั้งตัวเราและหมู่ญาติด้วย ท้ายที่สุดนี้ ให้ลูกทุกคนปลื้มใจในบุญกุศลนี้ ที่เราได้มีส่วนในการให้ธรรมทาน ให้แสงสว่างแก่ชาวโลก ได้ใช้ทรัพย์ที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์ต่อตนเองและต่อโลกอย่างแท้จริง หลวงพ่อขออนุโมทนาบุญกับลูกทุกๆ คน วันอาทิตย์ที่ ๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๕