กองพันเนื้อนาบุญ ผู้กอบกู้พระพุทธศาสนา

กองพันเนื้อนาบุญ ผู้กอบกู้พระพุทธศาสนา เรียบเรียงจากโอวาทพระเทพญาณมหามุนี วิ. เมื่อวันที่ ๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ เมื่อเรามาบวชเป็นพระแล้ว ไม่ว่าจะบวชสั้นหรือบวชยาว ต้องเป็นพระที่ดี เป็นพระแท้ พระที่ดี คือต้องมีธรรมะ มีพระภายใน มีความสุข มีความบริสุทธิ์ มีความปีติสุขและความภาคภูมิใจหล่อเลี้ยงใจของเราให้ได้ตลอดเวลา คือใจต้องเกลี้ยงจากอารมณ์แบบโลกๆ ให้มีชีวิตจิตวิญญาณเป็นพระ เป็นสายโลหิตแห่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นหน่อเนื้อเชื้อไขของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ใจต้องสูงส่ง สะอาด บริสุทธิ์ นี่เป็นเรื่องสำคัญมาก ๆ นะลูกนะ กว่าจะมีวันนี้สำหรับเราได้ไม่ใช่เรื่องง่าย บวชทั้งทีก็ต้องเอาดีให้ได้ ให้ใจของเรานิ่งสนิทจนกระทั่งเข้าไปถึงที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริงของเราภายในให้ได้ นี่เป็นภารกิจที่สำคัญ เพื่อประโยชน์สุขต่อตัวของเรา ต่อโยมพ่อ โยมแม่ หมู่ญาติ ต่อพระศาสนา ต่อสรรพสัตว์ทั้งปวง การที่หลวงพ่อเรียกว่า “กองพันเนื้อนาบุญ” ไม่ใช่ตั้งขึ้นมาแบบหรูๆ ให้ดูงดงามหรือสูงส่ง แต่เป็นความตั้งใจจริงของหลวงพ่อ ที่อยากให้ลูกพระทุกรูปได้เป็นอย่างนี้ พระศาสนาก็จะได้ตั้งมั่น เป็นต้นบุญต้นแบบสำหรับกุลบุตรที่จะมาภายหลัง ญาติโยมเห็นก็เกิดกุศลศรัทธา อยากส่งเสริมสนับสนุนทำนุบำรุงพระศาสนา อยากส่งลูกหลานกุลบุตรออกบวช แล้วก็ประพฤติดีปฏิบัติชอบตามที่เขาได้เห็นจากการที่ได้ไปโปรยกลีบดอกดาวรวย ในเส้นทางมหาปูชนียาจารย์ ได้เห็นอากัปกิริยาอันสงบเสงี่ยมสง่างามของลูกพระลูกเณรแล้ว ใจก็จะสูงส่งจนเกิดแรงบันดาลใจดังกล่าว นี่จึงเป็นสิ่งที่สำคัญที่หลวงพ่ออยากให้เป็นกองพันเนื้อนาบุญที่แท้จริง ซึ่งมันอยู่ในวิสัยที่ลูกทุกรูปสามารถเป็นไปได้ เพราะตอนนี้เราได้ฝึกตนมาในระดับหนึ่งแล้ว เหลือแต่ฝึกซ้ำๆ ๆ อย่าให้ใจคลาดเคลื่อนจากศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ในทุกอิริยาบถ ฝึกให้ติดเป็นอุปนิสัย ไม่ว่าจะนั่ง จะนอน จะยืน จะเดิน ดื่ม ทำ พูด คิด หยุดนิ่ง ลิ้มรส หรือทำภารกิจอะไรก็ตาม ข้างนอกกายเคลื่อนไหว แต่ข้างในใจหยุดนิ่ง เราจะต้องไปทำภารกิจที่ยิ่งใหญ่ให้เกิดขึ้นกับตัวเรา ให้เกิดขึ้นกับพระศาสนา กับพุทธบริษัททั้ง ๔ มนุษย์ เทวดา สรรพสัตว์ทั้งหลาย เป็นภารกิจที่ยิ่งใหญ่ เพราะว่าเป็นกิจของพระอริยเจ้าในเส้นทางมหาปูชนียาจารย์ เราจะอยู่ในสายตาของมนุษย์เทวดาทั้งหลาย สรรพสัตว์ทั้งปวง ทั้งผู้ที่มีกายหยาบ กายละเอียด เพราะฉะนั้นทุกย่างก้าวของเราจะต้องเป็นย่างแก้วที่กลั่นจิตกลั่นใจของเราให้ใส สะอาด ให้บริสุทธิ์ ให้สว่างไสว เป็นเนื้อนาบุญที่แท้จริง แม้ยังไม่ได้เป็นพระอริยเจ้าก็ตาม จะต้องโปรดสรรพสัตว์ทั้งหลายเหล่านั้นให้พ้นจากความทุกข์ทรมานของชีวิตให้ได้ ต้องไปช่วยปิดอบายเปิดประตูสวรรค์ให้กับทุกท่านเหล่านั้น นี่เป็นเรื่องที่สำคัญ จะทำอย่างนี้ได้ใจต้องละเอียด ต้องใสถึงจะมีอานุภาพอยู่ภายใน ใจถ้าไม่สงบก็จะไม่พบความสุข จะไปอยู่โลกไหน จักรวาลไหน ถ้าใจไม่สงบมันก็ไม่มีความสุข แต่จิตที่ฝึกดีแล้ว ใจที่หยุดนิ่งถึงจะนำสุขมาให้ ถ้าลูกทุกรูปมีความสุข กระแสแห่งความสุขก็จะขยายไปสู่ระบบประสาทกล้ามเนื้อ แล้วออกไปในบรรยากาศทำให้ผู้ที่ได้พบเห็นเขาก็พลอยมีความสุขตามไปด้วย จากตัวเราถึงผู้อื่นเหล่านั้น นี่จึงเป็นภารกิจที่สำคัญนะลูกนะ