กตัญญูบูชาครูวิชชาธรรมกาย

กตัญญูบูชาครูวิชชาธรรมกาย พระผู้ปราบมาร เรียบเรียงจากพระธรรมเทศนา (บางส่วน) ของพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) เมื่อวันจันทร์ ที่ ๑๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๔ วันนี้เป็นวันครูวิชชาธรรมกาย ที่เราจะได้ร่วมกันประกอบพิธีบูชาครู คือ พระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี สด จนฺทสโร พระผู้ปราบมาร และจะได้ร่วมกันปิดแผ่นทององค์หลวงปู่ทองคำที่จะนำไปประดิษฐาน ณ วัดสองพี่น้อง ในเส้นทางมหาปูชนียาจารย์ ในวันนี้เมื่อ ๙๔ ปีที่แล้ว พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ท่านได้สละชีวิตบูชาธรรมพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพราะให้ความสำคัญกับธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่พระพุทธองค์ได้บรรลุว่า เป็นสิ่งที่มีคุณค่าเหนือกว่าชีวิตมากมาย และท่านได้ตั้งมโนปณิธานว่า ถ้าท่านได้บรรลุธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าบรรลุแล้ว ท่านจะเป็นทนายแก้ต่างยืนยันคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าด้วยชีวิตเช่นกัน เพื่อให้มวลมนุษยชาติผู้มีบุญทั้งหลาย ได้คุ้มค่าที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ มาพบพระพุทธศาสนา ได้มีโอกาสมาปฏิบัติธรรม แล้วก็เข้าถึงธรรมเช่นเดียวกับพระองค์ด้วย พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ พระผู้ปราบมาร ท่านตั้งมโนปณิธานอย่างนั้น เพราะฉะนั้นวันนี้จึงเป็นวันที่สำคัญสำหรับท่าน แม้ท่านละจากโลกนี้ไปแล้วก็ตาม ยามใดที่ถึงวันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๐ ท่านจะหวนนึกถึงสมัยที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ ได้สละชีวิตเป็นปรมัตถบารมี ได้ค้นคว้าคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้หวนกลับคืนมาใหม่อีก ท่านปลื้มใจทั้งที่อยู่ในมนุษย์และในเทวโลก เพราะฉะนั้น วันนี้จึงเป็นวันสำคัญ ที่ลูกทุกคนซึ่งเป็นลูกหลานของท่านผู้มาในภายหลัง จะอยู่ในสายตาของท่านตลอด เพราะฉะนั้นให้ลูกทุกคนตั้งใจตรึกระลึกนึกถึงพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ด้วยจิตที่เลื่อมใส ด้วยความเคารพเทิดทูนอันสูงสุดอย่างไม่มีประมาณ สมัยที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ ท่านจะกล่าวคำนี้เสมอจนตลอดอายุขัยของท่าน คือ “หยุดเป็นตัวสำเร็จ” ถ้าจะถูกใจท่านล่ะก็ ต้องหยุดนิ่งให้ได้ นี่เป็นเรื่องสำคัญสำหรับลูกหลานของท่านทุกคน ที่จะต้องให้เข้าใจและทำให้ถูกหลักวิชชาในการปฏิบัติธรรม เรื่องราวของท่านยังมีที่ลึกซึ้งกว่านี้มากมายนัก เพราะนอกจากจะค้นคว้าคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าหวนกลับคืนมาใหม่แล้ว ท่านยังทำภารกิจที่สำคัญต่อจากนั้น คือ การปราบมาร ที่เป็นต้นเหตุแห่งความทุกข์ทรมานของชีวิต ของสรรพสัตว์และสรรพสิ่งทั้งหลาย ท่านทำอย่างนี้จนกระทั่งหมดอายุขัย ไม่ไปแรมราตรีที่ไหนเลย นิ่งอย่างเดียว ซึ่งเป็นสิ่งที่ท่านทำมานับภพนับชาติไม่ถ้วน ตั้งแต่เริ่มมีธาตุมีธรรม มีเห็น มีจำ มีคิด มีรู้ ก็สู้รบปรบมือกับพญามารเรื่อยมาตลอดจนกระทั่งบัดนี้ ที่ต้องปราบมารเพราะว่า มารเป็นผู้ขัดขวางการทำความดีของเรา ของมวลมนุษยชาติ สรรพสัตว์ทั้งหลาย ถ้าจะทำความดีเขาจะขัดขวาง ไม่ให้เราสามารถทำความดีได้ ไม่ว่าจะทำทาน รักษาศีล เจริญสมาธิภาวนา เป็นต้น พญามารจะกันสุดฤทธิ์สุดเดชเลยทีเดียว นอกจากนั้นก็ยังสนับสนุนส่งเสริมให้เราทำความชั่ว ให้เราได้ฆ่าสัตว์ ฆ่ามนุษย์ ให้ลักทรัพย์ คดโกง ให้ประพฤติผิดในกาม ให้พูดปด พูดส่อเสียด ให้ทะเลาะกัน พูดคำหยาบ พูดเพ้อเจ้อ ไม่เป็นสาระแก่นสาร ล้วนเป็นเรื่องของพญามารทั้งสิ้น ให้เราสูบเสพสิ่งมึนเมา ให้เราได้ติดข้องอยู่ในอบายมุข เป็นต้น ให้เราเห็นผิดจากความเป็นจริง คิดผิด พูดผิด ทำผิด ประกอบการงานที่เป็นมิจฉาอาชีวะ ขยันในสิ่งที่ไม่ถูกต้องดีงาม ให้ใจเราจดจ่อกับในสิ่งที่ไม่เป็นสาระแก่นสาร หรือถ้าทำสมาธิก็แบบมิจฉาสมาธิ ที่ไม่มีโอกาสรู้เรื่องราวความเป็นจริงของชีวิต มีแต่รู้เรื่องที่ไม่ถูกต้อง แล้วก็ส่งเสริมสนับสนุนมิจฉาชีพ มิจฉาสมาธิ ให้มีฤทธิ์ มีเดช มีอานุภาพ มีสมบัติพัสถานอะไรต่าง ๆ เหล่านั้น เป็นต้น เรื่องผิด ๆ เหล่านี้เป็นเรื่องของพญามารทั้งสิ้น อีกทั้งเอาความไม่รู้ หรือธาตุผิดธาตุบังมาหุ้มเห็นจำคิดรู้ของเรารวมทั้งสรรพสัตว์ทั้งหลาย ไม่ให้รู้เรื่องราวความเป็นจริงของชีวิต แถมตรึงไปติดสิ่งที่ไม่เกิดประโยชน์ แถมเกิดโทษต่าง ๆ เหล่านี้ เป็นต้น ให้เราแก่ ให้เราเจ็บ ให้เราป่วย ให้เราตาย มาร ๕ ฝูง มี กิเลสมาร เทวบุตรมาร อภิสังขารมาร มัจจุมาร ขันธมาร ที่ย่อ ๆ ว่า ก.ท.ม.ข.อ. แล้วก็เซตวิบากกรรม เซตโปรแกรมบังคับให้ทำ แล้วก็เตรียมโปรแกรมรองรับ คือ ถ้าทำบาป ฆ่าสัตว์ก็จะมีภพของอบาย ทุคติภูมิรองรับ มหานรก อุททสนรก ยมโลก เปรต อสุรกาย สัตว์เดียรฉาน เป็นต้น โดยเอาบาปศักดิ์สิทธิ์ที่เขาบังคับสรรพสัตว์ทั้งหลายได้ เอาไปประกอบเป็นภพภูมิรองรับ ประกอบกายใหม่ขึ้นมาให้เหมาะกับภพภูมิแห่งความทุกข์ทรมาน ประกอบเครื่องทัณฑ์ทรมานต่าง ๆ แล้วปิดบังไม่ให้มนุษย์ไปรู้ไปเห็นเรื่องนี้ จะได้ไม่เชื่อว่า นรกมีจริง ผลแห่งบาปมีจริง หรือวิบากกรรมมีจริง ปิดเป็นชั้น ๆ นับชั้นไม่ถ้วน นี่ก็เป็นเรื่องราวที่สำคัญ