ภาพยนต์เรื่องสุดท้าย

ภาพยนตร์เรื่องสุดท้าย กฎแห่งกรรมหรือ Law of Karma ตั้งอยู่ในหลักของเหตุและผล ใครประกอบเหตุเช่นไร ย่อมได้รับผลเช่นนั้น ผู้ใดทำกรรมดีอยู่เป็นนิจ เมื่อละจากโลกนี้ไป ผู้นั้นย่อมไปสู่สุคติโลกสวรรค์ ผู้ใดทำกรรมชั่วเป็นนิจ เมื่อละจากโลกนี้ไป ผู้นั้นย่อมไปสู่อบาย ทุคติ วินิบาต นรก เปรต อสูรกาย สัตว์เดรัจฉาน ส่วนใครจะได้ไปสุคติหรือทุคตินั้น ขึ้นอยู่กับกรรมนิมิต หรือภาพยนตร์ส่วนตัวที่มาฉายให้เห็น เป็นหลัก ผู้ใดเห็นกรรมนิมิต เป็นฝ่ายกุศลกรรม หรือกรรมดีก่อนตาย จิตของผู้นั้นย่อมผ่องใส มีสุคติเป็นที่ไป ผู้ใดเห็นกรรมนิมิตที่เป็นฝ่ายอกุศลกรรม หรือกรรมชั่วก่อนตาย จิตของผู้นั้นย่อมเศร้าหมอง จะมีทุคติเป็นที่ไป บางคนกรรมนิมิตก่อนตายไม่ชัดเจน ถ้าเป็นกรณีนี้ บุคคลนั้นจะถูกพาตัวมาที่ยมโลก เพื่อเข้าสู่กระบวนการพิจารณาผลบุญและผลบาปที่ตนเองเคยทำไว้ในสมัยที่ยังมีชีวิตอยู่ ๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๓   ทำไมต้องถือศีล ๕ เวลามีใครมาถามว่า เข้าวัดพระธรรมกายแล้วได้อะไร คุณทองยศ สามีของลูกก็รีบตอบทันทีว่า “ได้ชีวิตใหม่ เพราะว่าก่อนเข้าวัดศีล ๕ ไม่ครบ” -------------------------------------------------------------- ถือศีล ๕ ไม่ครบ อันตรายนะ ข้อที่ควรละเว้น และต้องเว้น เพื่อตัวเรา และเพื่อชาวโลก เพื่อผู้อื่นพึงต้องเว้นเลย เป็นสิ่งที่ถูกต้องและดีงาม ศีล ๕ มีอะไรบ้าง ๑. เว้นจากการฆ่าสัตว์และมนุษย์ ไม่เบียดเบียน ๒. เว้นจากการลักทรัพย์ ๓. เว้นจากการประพฤติผิดในกาม ๔. เว้นจากการพูดปด ๕. เว้นจากการสูบเสพสิ่งมึนเมา หากเรารักษาศีล ๕ คนที่จะได้สิ่งดี ๆ อันดับแรก คือตัวเรานะ ถัดไปคือคนอื่น ๑.อั๊วะ ๒.ลื้อ เราได้ก่อน แต่ถ้าทำไม่ครบ ลดหย่อนลงมา ทำได้บ้างบางข้อ อย่างนี้อันตราย อันตรายอย่างไร เวลาใกล้จะละโลก ถ้าภาพที่เราทำไม่ครบมาฉายให้เห็นเป็น “กรรมนิมิต” หรือภาพยนตร์ส่วนตัวในวันสุดท้ายของชีวิต ตอนนั้นเรานอนอยู่บนเตียงคนป่วยกระดิกกระเดี้ยไม่ได้ เห็นภาพสิ่งไม่ดีที่ตัวได้กระทำไว้ตอนมีชีวิตอยู่มาฉายให้เห็น เราเห็นอยู่คนเดียว คนรอบเตียงไม่มีใครเห็น หมอ พยาบาล หมู่ญาติไม่มีใครเห็น สมาชิกในครอบครัวก็ไม่เห็น ภาพกรรมนิมิต ศีล ๕ ที่เราทำไม่ครบ ส่วนที่ขาดไปนี่แหละ จะทำให้ใจเราเศร้าหมอง เมื่อใจเศร้าหมอง คตินิมิต คือหนทางที่จะไปมันมืด แล้วเราจะผ่านความมืดนั้น พรึ่บไปอยู่ภพที่มืด มันอันตรายนะ เพราะฉะนั้น ถือศีล ๕ เพื่อตัวเรา และเพื่อชาวโลก หมายถึงคนที่ได้ประโยชน์คนแรก คือตัวเรา ถัดไปคือคนอื่น. ๑.อั๊วะ ๒.ลื้ออย่างนี้นะ ๘ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๒