พระผู้ปราบมาร

พระผู้ปราบมาร พระเดชพระคุณหลวงปู่ ท่านเป็นพระต้นวิชชา ที่สมบูรณ์ด้วยวิชชาและจรณะ เต็มเปี่ยมไปด้วยความบริสุทธิ์ มีดวงปัญญาสว่างไสว และเปี่ยมล้นไปด้วยความเมตตาอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ อีกทั้งศีลาจารวัตร ปฏิปทาที่ท่านมุ่งไปสู่ที่สุดแห่งธรรม และข้อวัตรปฏิบัติของท่านก็งดงามทั้งเบื้องต้น ท่ามกลางและเบื้องปลาย ตลอดระยะเวลา ๕๕ พรรษา ของการบำเพ็ญสมณธรรมในเพศสมณะ ท่านได้ฝึกฝนอบรมตัวตามพระธรรมวินัยของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอย่างเคร่งครัด บริสุทธิ์ บริบูรณ์ จนกระทั่งได้บรรลุวิชชาธรรมกายของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ท่านเป็นผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย และเป็นพยานในการตรัสรู้ธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และท่านได้ปฏิบัติกรณียกิจปราบมารเรื่อยมาจนตลอดอายุขัย ด้วยเหตุนี้ ท่านจึงได้ชื่อว่าเป็น "พระผู้ปราบมาร" สาเหตุหลักที่ท่านต้องปราบมารก็เพราะว่า มารเป็นผู้ขวางในการทำความดี อีกทั้งทำให้สรรพสัตว์ต้องทนทุกข์ทรมาน วนเวียนอยู่ในสังสารวัฏ ไม่อาจที่จะหลุดพ้นจากภพทั้ง ๓ ไปได้ ดังนั้น ท่านจึงมีมโนปณิธานแน่วแน่ ที่จะปราบมารให้สิ้นเชื้อไม่เหลือเศษ เพื่อให้หลุดพ้นจากการเป็นบ่าวเป็นทาสของพญามาร คือ จะต้องทำวิชชาเพื่อกำจัดอวิชชา เพราะเป็นหนทางเดียวเท่านั้น ที่จะขจัดไปถึงต้นแหล่งแห่งอวิชชา กระทั่งไปดับต้นของพญามารได้ด้วยการทำวิชชาธรรมกาย หยุดนิ่งอยู่ภายใน ถ้าพญามารหมดสิทธิ์วันใด โลกและจักรวาลตลอดทั่วธาตุทั่วธรรม ก็จะพบกับความสุขอันเป็นนิรันดร์ในวันนั้น แล้วสิ่งไม่ดีทั้งหลายก็จะยุติ.... ยุติโดยธรรมจึงจะบังเกิดขึ้น ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ คุณครูไม่ใหญ่