มหานรกเป็นของกลาง

มหานรกเป็นของกลาง “มหานรก” เป็นของกลางนะ ก็เหมือนโลกใบนี้ก็เป็นของกลาง ที่คนทุกเชื้อชาติ ศาสนาและเผ่าพันธุ์อยู่รวมกันบนโลกใบนี้ มหานรกก็เช่นเดียวกัน เป็นของกลาง เป็นสถานที่รองรับคนที่ทำกรรมชั่ว ทุกเชื้อชาติศาสนาและเผ่าพันธุ์ เพราะทุกคนมีกิเลสตัวเดียวกัน คือ โลภะ โทสะ โมหะ อยู่ในใจ เนื่องจากทุกคนล้วนตกอยู่ภายใต้กฎแห่งการกรรม ดังนั้น ความรู้เกี่ยวกับเรื่องมหานรก จึงเป็นความรู้สากล ที่ทุกคนควรจะศึกษาเอาไว้ เพื่อจะได้ดำเนินชีวิตได้ถูกต้อง ปิดอบาย ไปสวรรค์ ซึ่งต่อไปจะทำเป็นมินิซีรี่ส์ ไม่อย่างนั้นเราจะได้ยินแค่ว่า ตายไปอยู่บนสวรรค์ แต่เรายังไม่รู้หน้าตานรกสวรรค์เป็นอย่างไร เรายังไม่รู้เลย ทั้ง ๆ ที่เมื่อ ๒,๕๐๐ กว่าปีโน้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตอนเสด็จลงมาจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ พระองค์ทรงเปิดโลกให้ดูครั้งหนึ่ง และเปิดแค่ครั้งเดียวนะ ตอนนั้นทั้งเทวดา มนุษย์ และสัตว์นรก ต่างมองเห็นซึ่งกันและกัน ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างกลัวบาป และอยากทำบุญ และอยากเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพราะเห็นพุทธานุภาพ แต่ความทรงจำของมนุษย์มีจำกัด ต่อมาก็ค่อยๆ เลือน ๆ ลงไปเรื่อย ๆ ผู้ที่เห็นอยู่ในเหตุการณ์ก็เล่าทรงจำกันต่อมา แล้วก็ละโลกไป ผู้ที่ทรงจำ ไม่ได้เห็น ๑๐ ปากว่าก็ไม่เท่ากับตาเห็น เชื่อก็มี เชื่อบ้างไม่เชื่อบ้างก็มี ตอนแรกก็เชื่อหมด ตอนหลังก็เชื่อมาก ตอนหลังก็เชื่อบ้าง ตอนหลังก็ชักไม่ค่อยเชื่อ แล้วจึงได้ทำบาปอกุศลกรรม แล้วในที่สุดเรื่องนรกสวรรค์ก็ค่อย ๆ หายไป บางคนก็บอกไม่มี บางคนบอกมีอยู่เฉพาะในอก สวรรค์ในอก นรกในใจ บ้างก็ว่า เอาสวรรค์มาล่อ เอานรกมาขู่ บ้างก็ว่า มันน่าจะมีนะ พูดเผื่อ ๆ ไว้ เพราะฉะนั้น นรกสวรรค์เป็นความรู้สากลที่ทุกคนต้องศึกษานะ ไม่ศึกษาไม่ได้ ไม่ว่าจะมีความเชื่ออะไรก็ตาม ศึกษาเอาไว้เถิด มันเป็นความรู้ของเรา เพราะหากเราทำผิดพลาดมีอบายรองรับ ซึ่งมันทุกข์ทรมานมากและยาวนานเหลือเกิน กว่าจะมีโอกาสได้กลับมาเกิดเป็นมนุษย์อีกครั้ง ๒๕ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๙