อัญเชิญจักรแก้ว

อัญเชิญจักรแก้ว บูชาธรรมหลวงปู่ ต้อนรับศักราชชัย เรียบเรียงจากพระธรรมเทศนาพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) เมื่อวันอาทิตย์ที่ ๒๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๘ ๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐ อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันอยู่ธุดงค์ปีใหม่กันแล้ว โดยเฉพาะช่วงนี้ลมหนาวเริ่มพัดผ่านมา อากาศกำลังเปลี่ยนแปลง ก็ให้รักษาเนื้อรักษาตัวประคับประคองบริหารขันธ์ให้ดี ให้ร่างกายแข็งแรงอย่าให้เจ็บป่วยไข้เลย ภารกิจการงาน เครื่องกังวลต่าง ๆ ที่จะเป็นเครื่องพันธนาการของชีวิตเราก็ทำให้เสร็จเรียบร้อย อย่าให้สิ่งเหล่านั้นมาเป็นอุปสรรคในการมาอยู่ธุดงค์ในคราวนี้ จะไปกราบอวยพรขอพรผู้หลักผู้ใหญ่ หรือจะไปอวยพรใครก็แล้วแต่ก็ให้รีบไปทำกัน แล้วก็จะต้องทำให้ถูกหลักวิชชา จะซื้อของขวัญไปอวยพรปีใหม่ก็อย่านำน้ำเมาใส่กระเช้าไปให้ตามที่สังคมขี้เมาหรือผู้ที่ไม่รู้เขานิยมทำกันไปนะจ๊ะ เพราะว่าถ้าเราเอาน้ำเมาให้เป็นของขวัญเท่ากับเราหยิบยื่นอบายให้กับผู้ที่เป็นที่รักของเรา ให้ความเป็นผู้ใบ้บ้าปัญญาอ่อนให้กับเขา ซึ่งก็แปลว่าไม่ได้รักกันจริง ถ้ารักกันจริงก็จะต้องเป็นกัลยาณมิตรให้เขา ต้องให้แต่สิ่งที่ดีงาม ให้แต่สิ่งที่ทำให้เขามีความสุขกายสุขใจ แล้วก็กุศลธรรมที่ยังไม่เกิดก็เกิด ที่เกิดแล้วก็เจริญยิ่งขึ้นอย่างนี้จึงจะถูกหลักวิชชา ที่ต้องให้รักษากาย รักษาจิตใจให้ใส ๆ และปลดเครื่องพันธนาการของชีวิต เพราะว่าเราจะมาอยู่ธุดงค์ปีใหม่กันเพื่อสร้างความใส ส่งความสุขไปยังเพื่อนมนุษย์ กับจะมาร่วมกันประกอบพิธีบุญใหญ่ในการอัญเชิญจักรแก้วจักรแรกของโลก ซึ่งจะนำไปประดิษฐานบูชาธรรมพระเดชพระคุณหลวงปู่ของเรา ที่หน้ามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ที่เราได้ช่วยกันสถาปนากันขึ้นมา จักรแก้วนี้ก็เป็นประธานของรัตนะ ๗ เป็นสมบัติของพระเจ้าจักรพรรดิ ซึ่งเป็นผู้มีบุญมาก เราจะอัญเชิญมาประดิษฐานกันในวันที่ ๓๑ ธันวาคม การอยู่ธุดงค์ก็มาลงทะเบียนในวันที่ ๒๙ สำหรับผู้ที่มีวันหยุดในวันที่ ๓๐ แล้วก็เริ่มเข้าอยู่ธุดงค์เลย เรามีเวลาจำกัดมากทีเดียว ก็จะต้องใช้เวลาที่มีอยู่น้อยนี้ให้เป็นประโยชน์ สำหรับการขจัดขัดเกลากิเลสอาสวะ สิ่งที่เป็นมลทินของใจนี้ให้มันเจือจางลงไป นี่ก็เป็นสิ่งที่เราก็จะต้องทำกันในวันนั้นนะจ๊ะ เพราะฉะนั้นรักษาใจใส ๆ ในการสั่งสมบุญบารมีทุกบุญ ทั้งทานศีลภาวนากันให้ได้อย่างสม่ำเสมอ โดยเฉพาะการเจริญภาวนาจะเป็นทางลัดให้ใจเราใสบริสุทธิ์ได้รวดเร็วที่สุดเลย และเป็นการทำที่ง่าย ก็ขอให้ไปทำสิ่งนี้ ให้ใจใส ๆ ก็มีข้อสังเกตอยู่ว่า นั่งแล้วต้องไม่เบื่อ นั่งแล้วต้องมีความสุขทุกครั้ง ตั้งแต่สุข ๑ นาที ๒ นาที เรื่อยขึ้นไปเลย อย่างนี้แปลว่า เราสมหวัง ทำถูกหลักวิชชา แต่ถ้านั่งแล้วเบื่อ นั่นต้องรีบทบทวนแล้ว เบื่อเพราะอะไร เพราะมันเป็นไปไม่ได้ ถ้าทำถูกหลักวิชชาแล้ว มีแต่นั่งแล้วมีความสุข จนกระทั่งไม่อยากจะเลิกนั่ง อยากอยู่เฉย ๆ อยู่เฉย ๆ ทำอย่างนี้ไม่ได้ แล้วจะไปทำอะไร ส่วนบุญเฉพาะหน้า เสาแก้วพันปี เราก็รีบขวนขวายกันนะจ๊ะ เราทำเราก็ได้บุญ งานก็เสร็จ แล้วก็จะได้เป็นบุญต่อบุญด้วย พองานเสร็จ หมายถึงมหารัตนวิหารคดได้สถาปนาขึ้น เราก็จะได้ทำบุญต่อไปอีก … การที่เราไปชวนคนอื่นทำความดีก็จะมีบริวารสมบัติ บริวารสมบัติก็เป็นเครื่องทุ่นแรงให้เรา ในการสร้างบารมีกันไปในภพชาติต่อ ๆ กันไป มีพรรคมีพวกความสะดวกมันก็มี แล้วพรรคพวกที่เกิดขึ้นด้วยบุญที่ได้สร้างร่วมกันมานี่ เราจะเจอแต่คนเก่งและดี เจอบัณฑิตนักปราชญ์ที่มาแล้วทำให้เกิดความสุขและความสำเร็จในชีวิตของเราอย่างเดียว ไม่นำปัญหามาให้แก่เรา แต่พรรคพวกที่เราได้มาจากการคบคนพาล หรือไม่ได้สร้างบุญร่วมกับเรานี่ เราต้องตามแก้ปัญหา แทนที่จะเป็นเครื่องทุ่นแรงกลับเป็นเครื่องถ่วงแรง ก็เลือกเอานะจ๊ะว่า เราจะเอาอย่างไหน ตอนนี้เรายังมีชีวิตอยู่ โอกาสเป็นของเราแล้วในการสร้างบารมี สร้างได้ทุกวันและทุกอนุวินาที ผู้ฉลาดก็ต้องหมั่นสั่งสมบุญ แล้วก็รู้วิธีการที่จะสั่งสมบุญ เพราะโอกาสสั่งสมบุญมันสามารถทำได้ทุก ๆ อนุวินาที แล้วก็ได้ทุกวัน ตลอดปีและตลอดไป ก็แล้วแต่เรา เราอยากได้บุญมาก เราก็ทำมาก ทั้งด้วยตัวเองและชวนคนอื่นเขาทำ อยากได้ปานกลางก็ทำปานกลาง อยากได้น้อยก็ทำน้อย แต่ว่ามโนปณิธานของเราที่จะไปสู่ที่สุดแห่งธรรม ซึ่งการจะไปถึงที่สุดแห่งธรรมได้นั้นไม่ใช่ง่าย ๆ ต้องมีบุญมีบารมีมาก ๆ บารมีจะมีมากก็ต้องสั่งสมมาก ถ้าสั่งสมได้มากก็จะต้องมีอุปกรณ์ในการสร้างบารมีได้เต็มที่ เช่น มีรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ พวกพ้องบริวารที่ดี เป็นต้น อย่างนี้เราจึงจะมีบุญมาก ๆ แล้วก็จะเป็นบุญต่อบุญในภพชาติต่อ ๆ กันไป มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่อง ได้สร้างบารมีกันอย่างสนุกสนานทีเดียว ถ้าทำได้อย่างนี้หนทางที่จะไปสู่ที่สุดแห่งธรรมนั้นใกล้เข้ามา นี่เป็นเรื่องที่สำคัญ ดังนั้นพึงสั่งสมบุญกันให้ได้ทุก ๆ วัน อย่างสม่ำเสมอ อย่าได้ประมาทในการดำเนินชีวิต เพราะเวลาเรามีจำกัดในกายมนุษย์นี้ นี่ก็เป็นเรื่องที่จะต้องบอกพวกเรากันไปทุกอาทิตย์ที่เจอกัน นอกเหนือจากวันธรรมดาที่เราบอกผ่านไปทางจานดาวธรรม อย่าลืมรักษาใจให้หยุดนิ่งให้ การรักษาใจให้หยุดนิ่ง ก็คือการรักษาบุญในตัวของเรา และเติมบุญในตัวเราด้วย รักษาคือพอใจนิ่งจิตจะบริสุทธิ์ จิตที่บริสุทธิ์ที่นิ่งนี่แหละ บุญในตัวไม่มีหกหล่นเลย แล้วก็เป็นการเชื่อมกับสายบุญด้วย สายบุญกับวงบุญก็จะเชื่อมสอดบุญมาอยู่ตลอดเวลา ยิ่งถ้าหากว่าหยุดนิ่งได้ในระดับเข้าถึงพระธรรมกายเราจะเห็นบุญของเรา แล้วก็เห็นสายบุญ ดังนั้นการปฏิบัติธรรมอย่าขาดกันนะจ๊ะ ๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐