หลับในอู่แห่งทะเลบุญ

หลับในอู่แห่งทะเลบุญ ทุกคืนก่อนนอน อาบน้ำ ล้างหน้า แปรงฟัน ชำระกายสะอาดแล้ว เรานั่งสมาธิต่ออีกสักนิดหน่อย แล้วก็หลับในศูนย์กลางกาย ใครได้ดวงก็หลับกลางดวง ใครได้กายภายในก็หลับอยู่ที่กลางกายภายใน ใครเข้าถึงธรรมกายก็หลับอยู่ในกลางธรรมกาย จะได้หลับอย่างเป็นสุข ใจก็บริสุทธิ์ แม้หลับแล้วก็เป็นทางมาแห่งบุญที่ไหลกันอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสายทั้งหลับ ทั้งตื่น ต้องฉลาดหาบุญอย่างนี้นะลูกนะ เราต้องเตรียมตัวของเราให้พร้อมเสมอ มันจะหลับใหลตายไปตอนไหนเราก็ไม่รู้ บุญจะเป็นที่พึ่ง ใจที่อยู่ตรงกลางกาย แม้ไม่เห็นอะไรก็ตาม ก็ยังเป็นทางมาแห่งบุญ และเป็นการเตรียมพร้อม เมื่อหัวต่อกายมนุษย์กับกายทิพย์หลุดจากกัน เพราะกายถูกถอดออกไป มันก็จะได้วูบสว่างเลย มีบุญมีธรรมะเป็นที่พึ่ง และการหลับอย่างมีสติ หลับอยู่ในธรรมะ ในศูนย์กลางกายซึ่งเป็นอู่แห่งทะเลบุญนี้ เทวดาที่เขารักษา เขาก็ยกย่องสรรเสริญ ทั้งภุมเทวาที่อยู่บนพื้นมนุษย์ รุกขเทวดาที่มีวิมานอยู่บนยอดไม้นั่น หรืออากาศเทวา มีวิมานอยู่ในอากาศ พวกพ้องบริวารของมหาราชทั้ง ๔ ในชั้นจาตุมหาราชิกา เมื่อท่านผ่านมาดู ท่านก็จะยกมืออนุโมทนาสาธุการ ลูกทุกคนจะต้องรักตัวเองนะลูกนะ จะต้องปรารถนาให้ตัวเองมีความสุข ให้เป็นที่รักของมนุษย์ของเทวดาทั้งหลาย ถ้ารักตัวเองแล้ว ต้องทำตัวของเราให้เป็นที่รักของมนุษย์และเทวดาด้วยการมีศีลมีธรรมอย่างนี้ เกิดมาในชาตินี้ก็จะได้สมหวังดังใจ ๑๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๕ เริ่มต้นวันใหม่อย่างถูกหลักวิชชา ตื่นเช้ามาก็ตื่นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ อาบน้ำ ล้างหน้า แปรงฟัน เช็ดเนื้อเช็ดตัวให้สะอาด ถ้ามีเวลาก็สวดมนต์ไหว้พระ นั่งสมาธิ แผ่เมตตา แล้วก็อธิษฐานจิต จะไปทำมาค้าขายก็ให้ร่ำรวย ทรัพย์ไหลมาเทมา ตลอดเวลาทั้งวัน ทั้งคืน ทั้งหลับ ทั้งตื่น นั่งนอน ยืน เดิน ให้เจอแต่คนที่ดีๆ สมบัติที่ดีๆ ถ้ารับราชการก็ให้เจริญรุ่งเรือง ศึกษาเล่าเรียนก็ให้เป็นบัณฑิต เป็นนักปราชญ์ เป็นแม่บ้านก็ให้ครอบครัวอยู่เย็นเป็นสุข เป็นครอบครัวแก้ว ครอบครัวธรรมกาย นึกถึงสิ่งที่ดีๆ เอาไว้ คิดดี พูดดี ทำดี บุญก็จะได้เกิดขึ้นทุกวันทุกคืน เมื่อบุญมากเข้า ไม่ช้าเราก็จะเข้าถึงวิชชาธรรมกาย ตอนนั้นเราก็จะได้เห็นบุญด้วยตัวของเราเอง เห็นวิมานด้วยตัวของเราเอง ไปตรวจตราดูบุพการีของเรา พ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย ละโลกไปอยู่ไหน ถ้าไปอบายก็ไปช่วยได้ ถ้าไปสุคติก็เอาบุญไปให้ได้ สวดมนต์ นั่งสมาธิเสร็จ ก็ไปใส่บาตร สร้างมหาทานบารมีติดตัวเราไปในภพเบื้องหน้า เป็นการสืบอายุพระศาสนา และสร้างขนบธรรมเนียมวัฒนธรรมประเพณีที่ดีงามของพุทธ เป็นต้นแบบต้นบุญให้กับมนุษย์ยุคนี้ ชาวพุทธยุคนี้จะได้เห็น จะได้ทำตาม เท่ากับเราได้สืบทอดอายุพระพุทธศาสนากันต่อไป เราก็จะได้บุญตลอด ๑๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๕