ชีวิตจะมีคุณค่าเมื่อได้สร้างบารมี

ชีวิตจะมีคุณค่าเมื่อได้สร้างบารมี เรียบเรียงจากพระธรรมเทศนาพระราชภาวนาวิสุทธิ์ เมื่อวันอาทิตย์ที่ ๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๔ สังขารของมนุษย์เป็นอุปกรณ์สำคัญที่เอาไว้ใช้สร้างบารมี เช่น การให้ทาน รักษาศีล เจริญภาวนา เราได้อาศัยกายมนุษย์นี้เป็นฐานสำหรับสร้างความดี สร้างบุญกุศล และเป็นที่ฝึกฝนอบรมจิตใจให้สะอาดบริสุทธิ์ ให้เข้าถึงพระธรรมกายภายใน กระทั่งกำจัดกิเลสอาสวะทั้งหลายให้หมดสิ้นไปได้ ดังนั้นกายมนุษย์จึงเป็นกายที่เหมาะสมที่สุด สำคัญที่สุดในการสร้างบารมีเพื่อไปให้ถึงที่สุดแห่งธรรม แต่กายนี้ก็มีเวลาใช้อย่างจำกัด ไม่นานก็ต้องแตกสลายไป เพราะเป็นเพียงเครื่องอาศัย เหมือนบ้านเรือนที่เราอาศัยอยู่ชั่วคราว เราจะเข้าใจได้แจ่มแจ้งและซาบซึ้งเมื่อเราปฏิบัติธรรมกระทั่งได้เข้าถึงกายภายในต่างๆ ไปตามลำดับ เราจะพบว่า นอกจากกายภายนอกที่เราอาศัยนั่งปฏิบัติธรรมอยู่นี้ ยังมีกายภายในที่ละเอียดซ้อนกันอยู่เป็นชั้นๆ เข้าไปถึง ๑๘ กาย เป็นแผนผังของชีวิตโดยเริ่มต้นตั้งแต่กายมนุษย์ละเอียด กายทิพย์ กายรูปพรหม กายอรูปพรหม กายธรรมโคตรภู จนกระทั่งถึงกายธรรมอรหัต กายต่างๆ เหล่านี้เป็นทางผ่านของใจที่จะทำให้เราได้บรรลุถึงจุดหมายปลายทาง ไปขจัดกิเลสอาสวะดับต้นเหตุแห่งความทุกข์ทรมานทั้งหลาย หมดการเวียนว่ายตายเกิด ภพชาติสิ้นแล้ว ได้บรรลุถึงที่สุดแห่งธรรม เพราะฉะนั้นการที่จะให้บรรลุจุดหมายปลายทางนี้ได้ กายมนุษย์จึงเป็นกายที่สำคัญที่สุด เพราะเป็นฐานรองรับมรรคผลนิพพาน เป็นเรือนเกิดแห่งการตรัสรู้ธรรม คือ พระธรรมกาย แต่เนื่องจากว่าสรีระร่างกายนี้มีความเสื่อมไปเป็นธรรมดา พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงทรงสอนให้เราอย่าไปยึดมั่นถือมั่นจนเป็นเหตุให้เรา หลงใหล มัวเมา ประมาท ไม่ยอมแสวงหากายธรรมอันประเสริฐภายใน พระองค์สอนให้เราเห็นถึงสัจธรรมของชีวิตว่า สังขารนี้ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา มีการเกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วก็เสื่อมไปเป็นธรรมดา ให้เราแสวงหากลับเข้าไปสู่ภายในในหนทางสายกลางที่อยู่กลางกายของเรา ให้ไปถึงกายที่พ้นจากไตรลักษณ์ เป็นนิจจัง สุขัง อัตตา กายนี้ก็คือ กายธรรม นั่นเอง ดังนั้นธรรมกายจึงเป็นที่พึ่งที่ระลึกอันประเสริฐสุดที่สำคัญที่สุดในโลก สำคัญกว่าทรัพย์สมบัติภายนอก สำคัญกว่าอวัยวะภายใน สำคัญกว่าชีวิต พระพุทธองค์จึงสอนให้เราสละทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อให้เข้าถึงธรรมกายให้ได้ ใครเข้าถึงได้ก็ปิดประตูอบายภูมิหมด ธรรมกายจะดึงดูดกุศลธรรมทั้งหลายที่เราได้สั่งสมอบรมมาด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ ตั้งแต่เกิดจนกระทั่งถึงวาระสุดท้าย บุญกุศลสิ่งที่ดีงามทั้งหลายก็จะรวมประชุมกันอยู่ในกลางธรรมกาย เมื่อแตกกายทำลายขันธ์แล้ว ธรรมกายก็จะดึงดูดไปสู่ภพภูมิที่วิเศษ สู่สุคติภูมิ เพราะฉะนั้นธรรมกายจึงเป็นหลักของชีวิต หลักของจิตใจ เป็นหลักของทุกสิ่งทุกอย่างในโลก วันนี้ (วันอาทิตย์ที่ ๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๔) เป็นวันสำคัญที่เรามาประชุมรวมกันเพื่อสถาปนาประวัติศาตร์ในการถวายไฟแก้วสลายร่างนักรบกองทัพธรรม (โยมแม่จุรี สุทธิผล และอุบาสิกาถวิล วัติรางกูร) ผู้มีบุญกุศลคุณงามความดีที่ได้สั่งสมเอาไว้อย่างดีแล้ว เมื่อสรีระร่างกายนี้แตกสลายไปก็คงไว้แต่คุณงามความดีให้มนุษย์และเทวาได้ชื่นชมอนุโมทนาเป็นแบบอย่างที่ดี ในการดำเนินชีวิตให้แก่ชาวโลกว่า ชีวิตจะมีคุณค่าเมื่อสร้างบารมี คุณค่าชีวิตของมนุษย์นั้นวัดกันที่การได้สร้างบารมี เพราะฉะนั้น การสั่งสมบุญบารมีจะนำพาชีวิตให้ไปสู่จุดหมายปลายทางอันสูงสุดที่ปรารถนาได้ จะทำให้มีชีวิตอันประเสริฐสุดดุจเดียวกับพระอริยเจ้าต่อไป