ธรรมะ๐๑ ธรรมะ๐๑
← ย้อนกลับ

ช่างมัน2

หลวงพ่อธัมมชโย · ปกิณกะ

ช่างมัน (๒) พระ : เคยมีประสบการณ์อยู่คืนหนึ่ง ก่อนจำวัดผมก็รักษาใจวางใจนิ่งๆ ไว้ที่ศูนย์กลางกาย พอใกล้จะหลับแล้ว รู้สึกตัวมันเบาขึ้น ๆ จะลอย ๆ เหมือนมันจะหลุดจากกายหยาบ แล้วพอมันหลุดผัวะแล้ว เรามองพระ แล้วลอยขึ้นไป เกิดตกใจ เพราะมันเป็นครั้งแรกครับ ก็เลยนึกถึงหลวงพ่อช่วยด้วย ถ้าเกิดว่าเจออย่างนี้อีก ไม่ทราบว่าจะต้องทำอย่างไรครับ คุณครูไม่ใหญ่ : เฉย คิดใหม่ซิ ช่างมัน ท่านจะลอยไปรวมอยู่กับพวกเดียวกับท่าน แต่เรากลัวเสียก่อน หลวงพ่อใหม่ ๆ ก็กลัว ตอนนั้นเป็นนักศึกษาอยู่ เป็นเหมือนกัน กลัวตาย กลัวมันหลุดไปเลย กลัวจะไปเห็นอะไรก็ไม่รู้ กลัวไปเห็นสิ่งที่น่ากลัว เลยยั้ง ๆ ไว้ก่อน มันเป็นสัญชาติญาณว่า ต้องกลัว ตอนหลังเล่าให้คุณยายฟัง ท่านก็อธิบายให้ฟังว่า ดี ทีหลังอยากเจออีก ดันไม่เจอ พอทำเฉย ก็เจอ เจออย่างนั้นสักครั้งหนึ่ง ถึงจะเข้าใจว่า มันไปรวมกัน จำไว้เลยนะ ขี้เมาก็เข้าหมู่วงเหล้า นักการพนันก็ไปอยู่รวมกัน ฝูงนกเข้าฝูงนก ฝูงเนื้อเข้าฝูงเนื้อ องค์พระก็ไปอยู่ในหมู่ของท่าน ตามท่านไป เดี๋ยวก็ไปเจอหมู่ท่าน พระอยู่หมู่พระ เณรอยู่หมู่เณร ฆราวาสอยู่หมู่ฆราวาส ไม่ปนกัน ฆราวาสก็นั่งข้างหลัง พระนั่งข้างหน้า พอเราเห็นพระ เดี๋ยวท่านก็หลุดไปเจอหมู่ท่าน ก็เราอยากจะเจออยู่แล้ว พอจะพาไปเจอ ก็เกิดกลัวเสียอีก คำตอบคุณครูไม่ใหญ่ วันศุกร์ที่ ๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๙ ผู้ฟัง : พระภิกษุ สถานที่ : ดอยสุเทพ จ.เชียงใหม่