ฝึกตนเป็นพระแท้ (๒๕๔๘)

๑๒. ฝึกตนเป็นพระแท้ วันที่ ๒๒ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๘ โอวาทหลวงพ่อธัมมชโย ณ อุโบสถ วัดพระธรรมกาย วันศุกร์ที่ ๒๒ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๘ *หมั่นตอกย้ำเป้าหมายการบวช* วันนี้เป็นวันแรกของการอยู่จำพรรษาตามพระธรรมวินัย กำหนดขอบเขตที่ท่านพระครูปลัดภูเบศ ฌานาภิญฺโญ ท่านได้บอกไว้ ต้องจำนะลูกนะ นั่นคือขอบเขตการอยู่จำพรรษาตลอดพรรษานี้ เราเข้ามาบวชแล้ว วัตถุประสงค์หลักของการบวช คือ การทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี จะสลัดตนให้พ้นจากกองทุกข์ นี่คือวัตถุประสงค์หลักของการเข้ามาบวช ไม่ว่าจะบวชช่วงสั้น หรือช่วงยาวก็ตาม เป็นสิ่งที่เราต้องระลึกนึกถึงเอาไว้ เราจะได้ไม่ประมาท เราจะได้ขวนขวายที่จะทำตัวของเราให้เป็นพระที่สมบูรณ์ขึ้น ให้ได้เป็นเนื้อนาบุญ เป็นอายุพระศาสนา แล้วบรรลุวัตถุประสงค์ของการมาบวช ซึ่งจะมีอานิสงส์สำหรับตัวเราเองได้บุญถึง ๖๔ กัป ที่ปิดอบายภูมิ แล้วบุญนี้ก็ถึงแก่โยมพ่อ โยมแม่ หมู่ญาติ โยมพ่อโยมแม่ได้ไปครึ่งหนึ่ง หมู่ญาติหรือผู้ที่เขามาร่วมอนุโมทนา บุญก็ลดหลั่นกันลงไปตามลำดับ *บุญบวชช่วยตัดรอนวิบากกรรม* ชีวิตที่ผ่านมาในสังสารวัฏ เราได้ดำเนินชีวิตผิดพลาดกันมาทุกชาติ มากบ้าง น้อยบ้าง บางชาติก็มาก บางชาติก็น้อย เราได้บุญที่เราอุปสมบทกันแต่ละชาติไปตัดรอนวิบากกรรมต่าง ๆ จากหนักเป็นเบา เบาเป็นหายกันไป นี่เป็นเรื่องปกติในสังสารวัฏ ที่ยังสู้กันอยู่ระหว่างบุญกับบาป พระกับมาร กุศลธรรมกับอกุศลธรรม เมื่อเราได้ศึกษาเรื่องราวความเป็นจริงของชีวิต บางอย่างเราก็นึกไม่ถึง ยกตัวอย่างเมื่อคืนนี้ว่า ภพในอดีตของเจ้าของเคส ก็ไม่ได้เป็นคนเจ้าชู้ ทั้งยังได้บวชตลอดชีวิตด้วย แต่ชาตินี้กลับมาเกิดเป็นผู้หญิงเพราะกรรมเจ้าชู้จากหลาย ๆ ชาติ ที่ดำเนินชีวิตผิดพลาดผ่านมา มารวมส่งผลกัน คือ พญามารเขาพยายามรวบรวมข้อผิดพลาดเหล่านี้ เตรียมที่จะส่งผลตลอดทุกอนุวินาที หากได้ช่องเมื่อไรก็สอดละเอียดเมื่อนั้น ทำให้ชาตินี้ต้องมาเป็นผู้หญิง ทั้ง ๆ ที่ถ้าเราศึกษาชีวิตช่วงสั้น ๆ ที่ผ่านมา ไม่น่าจะเป็นอย่างนั้น ไม่เจ้าชู้ บวชตลอดชีวิต แต่ชีวิตพลิกผันไปเป็นผู้หญิง ที่พูดอย่างนี้ เพื่อให้เราได้ข้อคิดว่า มันไม่ใช่เรื่องธรรมดาของชีวิตในสังสารวัฏ เราจะดูเบาไม่ได้เลยในการกระทำทั้งปวง *ฝึกตนเป็นพระแท้* ตอนนี้ลูกทุกรูปได้มาบวชแล้ว ให้ตั้งใจฝึกฝนตัวของเราให้เป็นพระที่สมบูรณ์ อันนี้เป็นภารกิจที่ยิ่งใหญ่ของเรา เพื่อตัวของเราเองเป็นหลัก เราจะได้อานิสงส์ของการบวช คือ มีความสุขในเพศสมณะ มีความปีติสุข และภาคภูมิใจกันไปวันต่อวัน วันนี้ปีติภาคภูมิใจว่า เราได้บำเพ็ญสมณธรรม โดยมีเป้าหมายจะทำพระนิพพานให้แจ้ง แม้ยังไม่แจ้ง ยังไม่สมหวังก็ตาม เราก็ยังได้ชื่อว่า เข้าข่ายในการเป็นเนื้อนาบุญและอายุพระศาสนา จะมีปีติ มีความสุขกันไปทุก ๆ วัน และภาคภูมิใจว่า เราเป็นพระที่ดีจริง ๆ นึกถึงตัวเองแล้ว เราไม่มีอะไรที่จะทำให้เราแหนงใจ มีแต่ความรู้สึกปลื้มใจ ปีติใจว่า คนอย่างเราทำความดีได้ขนาดนี้ เพราะฉะนั้นบุญก็จะเกิดขึ้นทุกวัน ผลทางอ้อมก็ถึงพระศาสนา ซึ่งในช่วงนี้ก็เหมือนยุคที่ผ่าน ๆ มา ที่พระพุทธศาสนาจะอ่อนแอลง ยิ่งห่างไกลจากต้นศาสนาก็ยิ่งอ่อนแอลงมาเรื่อย ๆ โดยเฉพาะในยุคนี้อ่อนแอมาก เพราะว่าชาวพุทธห่างเหินจากพระพุทธศาสนา โดยมีจุดเริ่มต้นจากนักบวชห่างเหินจากพระพุทธศาสนาก่อน เมื่อพุทธบุตรห่างเหินจากพุทธศาสนา ก็ไม่มีปีติ ไม่มีความภาคภูมิใจ บุคลิกลักษณะของความเป็นพระสูญหายไป ซึ่งอยู่ในสายตาของญาติโยม และของมนุษย์เทวดาทั้งหลาย พอเขาเห็นแล้วเขาไม่ปลื้ม ไม่น่าเลื่อมใส เขาก็ไม่เข้าวัด และยิ่งพระไม่ได้ศึกษาคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ก็ไม่มีอะไรจะสอนโยม โยมก็มีความรู้สึกว่า เข้าวัดมาแล้วไม่ได้อะไร ก็จะทำบุญไปตามประเพณีเท่านั้น ความห่างเหินระหว่างพระกับโยมก็มีมากขึ้น ในขณะเดียวกัน กระแสกิเลสที่ท่วมทับลงมาในจิตใจของชาวโลกก็เพิ่มขึ้น ออกมาตามสื่อสีคล้ำสีดำต่าง ๆ ซึ่งมีทุกยุคเรื่อยมา ยิ่งทำให้ทั้งพระทั้งโยมห่างเหินจากพระพุทธศาสนา ความอ่อนแอจึงเกิดขึ้น *ยุคของเรา พุทธศาสนาจะต้องเฟื่องฟู* การที่เราได้มาเกิดในยุคนี้ ก็เหมือนยุคที่ผ่าน ๆ มา หมู่คณะเราจะลงมาเกิดในช่วงที่พระพุทธศาสนาย่ำแย่ อ่อนแอ เพื่อฟื้นฟูให้กลับขึ้นมา แล้วอยู่กันไปได้อีกระยะหนึ่ง นอกเหนือจากฟื้นฟูพระพุทธศาสนาแล้ว ยังลงมาปราบมารด้วย ปราบต้นเหตุของผู้ที่ปล่อยกระแสกิเลสอาสวะมาบังคับบัญชาสรรพสัตว์ทั้งหลายและสรรพสิ่งทั้งปวง เรามาเพื่อการนี้ ถึงแม้ว่าในอดีตที่ผ่านมาในทุก ๆ กัป ทุก ๆ ยุค พระพุทธศาสนาจะต้องหมดไปสักวันหนึ่ง แล้วสิ่งที่ไม่ใช่คำสอนที่เป็นประโยชน์ ที่เรียกว่า อสัทธรรม บังเกิดขึ้นมามากมาย ซึ่งเป็นปกติธรรมดาของทุก ๆ กัป แต่ว่าเมื่อเราลงมาเกิดเป็นหมู่คณะอย่างนี้ เราจะต้องพยายามยืดอายุพระพุทธศาสนาให้ยาวให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ และจะต้องไปรื้อผังที่ทำให้พระพุทธศาสนาหมดไปจากโลกใบนี้ และรอคอยการบังเกิดขึ้นของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ต่อ ๆ ไป *ภารกิจที่สำคัญ* ด้วยเหตุนี้ เราจึงมีภารกิจที่สำคัญสำหรับตัวเราและส่วนรวม >> ตัวเราจะต้องขวนขวายในการปฏิบัติธรรมให้เข้าถึงพระธรรมกายในตัว ถึงพระรัตนตรัยในตัวของเราให้ได้ พระรัตนตรัยในตัวแม้มีอยู่ แต่หากเรายังไม่ขวนขวายฝึกฝนตัวของเราให้หยุดนิ่ง ก็เข้าถึงไม่ได้ เมื่อเข้าถึงไม่ได้ มีก็เหมือนไม่มี เพราะฉะนั้นในช่วงเข้าพรรษา อย่าปล่อยให้พรรษานี้ผ่านไป เป็นหน้าที่ของเราที่ต้องขวนขวาย หมั่นฝึกฝนอบรมตนของเรา >> ต้องห่างไกลจากสิ่งที่เป็นข้าศึกต่อการกุศลและพรหมจรรย์ >> ต้องขวนขวายฝึกใจให้หยุดนิ่งในทุก ๆ อิริยาบถ ทำควบคู่ไปกับภารกิจประจำวัน ไม่ว่าจะ นั่ง นอน ยืน หรือเดิน เราได้รับมอบหมายจากหมู่คณะ ทำกิจวัตรกิจกรรม การศึกษา การบำเพ็ญบุญ ฉลองศรัทธาญาติโยม ทำหน้าที่พระอาจารย์ หรือที่นอกเหนือจากนี้ จะต้องทำควบคู่กับการปฏิบัติธรรม คือฝึกใจให้หยุดนิ่ง ตรึกระลึกนึกถึงดวง หรือองค์พระใส ๆ ภายในตัวเรา ทำเพียงแค่นี้ก็ได้ชื่อว่า มีสติ รักษาสติ รักษาความเป็นพระเอาไว้ ความเป็นพระจะพลาดพลั้ง พลาดท่า เสียท่าก็ตอนที่ขาดสติ ความรู้สึกสำนึกว่าเป็นพระ หรือสมณสัญญามันหมดไป แต่ถ้าเมื่อไรเราตรึกนึกถึงพระในตัว แม้ว่าจะรัว ๆ ราง ๆ หรือนึกไม่ออกก็ตาม แต่ยังมีความรู้สึกว่า ความเป็นพระมีอยู่ในตัว ก็ยังได้ชื่อว่า เราได้รักษาสมณสัญญา และความเป็นพระจะเกิดขึ้นเองเลยโดยธรรมชาติ ไม่ใช่ว่าเราต้องฝืน ต้องพยายาม หรือตั้งใจจะเป็นพระ แต่แค่รักษาใจให้หยุดนิ่ง นึกถึงพระในตัว ความรู้สึกว่าเป็นพระและความเป็นพระจะเกิดขึ้น จะขยายออกไปสู่ภายนอก นั่นคือสิ่งที่เราและโยมจะเกิดความปีติและภาคภูมิใจ เราจะภาคภูมิใจว่า เราเป็นพระ โยมก็จะภาคภูมิใจว่า อยู่ใกล้พระ ได้เคารพสักการบูชาพระ ได้ฟังธรรมจากพระ *อย่าปล่อยเวลาให้สูญเปล่า* พรรษานี้ก็เช่นเดียวกับพรรษาที่ผ่านมา มีเวลาเท่ากัน อย่าให้เวลาแต่ละวันผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์นะลูกนะ ให้หมั่นสั่งสมบุญกันไปทุก ๆ วัน อย่าให้ขาดเลยแม้แต่เพียงบุญเดียว ทั้งทาน ศีล ภาวนา อย่างน้อยก็ให้ครบถ้วนบริบูรณ์อย่างนี้ ซึ่งเราจะเริ่มนับจากวันนี้เป็นวันเริ่มต้นนับหนึ่งกันไป ยิ่งโดยเฉพาะช่วงนี้มีโครงการทหารร้อย ที่เปิดโอกาสให้ลูกทุกรูป ได้เข้าร่วมโครงการ ถ้าใครว่างก็ไปปฏิบัติธรรมที่ศาลาจาตุมหาราชิกา เวลา ๔ ทุ่มถึงเที่ยงคืน ๒ ชั่วโมงนี้ ใจจริงแล้วหลวงพ่ออยากให้ลูกทุกรูปสามารถทำวิชชาได้นะ อันนี้เป็นความหวังลึก ๆ แต่ความหวังของหลวงพ่อจะสมปรารถนาได้ก็ต่อเมื่อลูกทุกรูปร่วมมือด้วย แต่เรามีภารกิจประจำวันมากมาย ขึ้นอยู่กับการขวนขวายของเรา ถ้าพูดถึงบุญบารมี หรือผังเดิมของเราที่มีอยู่ เราสามารถเข้าถึงวิชชาธรรมกายได้ ที่จะไปรู้เห็นวิชชาที่พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ คุณยายอาจารย์ฯ และทีมงานของท่าน ได้รู้ได้เห็นในยุคนั้น หรือยุคก่อน ๆ ขึ้นอยู่กับการขวนขวายของเรา เพราะฉะนั้นก็เป็นสิ่งที่หลวงพ่ออยากให้พวกลูกทุกรูปได้รับทราบกันนะ *หลวงพ่ออำนวยพร* ขออำนวยอวยพรและอนุโมทนาบุญที่ลูกทุกรูปได้มาถวายปัจจัยไทยธรรมเป็นมหาทานบารมี กับความตั้งใจจริงที่มาบวชเป็นเนื้อนาบุญ เป็นอายุพระพุทธศาสนา มาทำพระนิพพานให้แจ้ง มาแสวงบุญสร้างบารมี ขอให้ความปรารถนาที่ดีของลูกทุกรูปประสบความสำเร็จเป็นอัศจรรย์ภายในพรรษานี้ ให้ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ ให้มีสุขภาพพลานามัยที่แข็งแรง อย่าเจ็บ อย่าป่วย อย่าไข้ ให้ปลอดกังวลจากสิ่งที่เป็นข้าศึกต่อการกุศลและพรหมจรรย์ ให้มีมหาสติ มหาปัญญา มีดวงปัญญาที่จะคุ้มครองตัวเองให้เป็นพระแท้ เป็นเนื้อนาบุญ เป็นอายุพระพุทธศาสนา เป็นที่เคารพสักการบูชาของมนุษย์ ของเทวดาทั้งหลาย ถ้าลูกจะไปทำหน้าที่เป็นพระอาจารย์ ให้ธรรมทานแก่ผู้มีบุญในสถานที่ใดก็ตาม ขอให้มีวาจาศักดิ์สิทธิ์ มีฤทธิ์ มีเดช มีอานุภาพ จะแสดงธรรมก็ให้เป็นที่ถูกอกถูกใจของมนุษย์ทุกคน จะเดินทางไกลเพื่อไปปฏิบัติศาสนกิจก็ให้ปลอดภัย ให้บุญหล่อเลี้ยงรักษา ให้ได้รับการต้อนรับอย่างดีเยี่ยมในทุกสถานที่ ให้เทวดา รูปพรหม อรูปพรหม พระนิพพาน ได้ปกปักรักษาลูกทุกรูปในทุกสถานที่ ทั้งภายในอารามนี้ นอกอาราม และทุกหนทุกแห่ง ให้ปลอดภัยจากสิ่งที่เป็นข้าศึกต่อการกุศลและพรหมจรรย์ ขอให้การปฏิบัติธรรมของลูกทุก ๆ รูป ภายในพรรษานี้ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ให้ใจหยุดนิ่ง สงบ เยือกเย็น ตั้งมั่น สงัดจากกาม และจากบาปอกุศลกรรมทั้งปวง ให้ละวิตก วิจาร เข้าถึงปีติ สุข เอกัคคตา ได้รู้เห็นวิชชาธรรมกาย ตั้งแต่ได้เห็นดวงธรรมภายใน เห็นกายภายใน เห็นกายมนุษย์ละเอียด กายทิพย์ กายรูปพรหม กายอรูปพรหม ได้เข้าถึงพระธรรมกายโคตรภู กายธรรมพระโสดาบัน กายธรรมพระสกิทาคามี กายธรรมพระอนาคามี กายธรรมพระอรหัต ได้ศึกษาวิชชาธรรมกายให้ได้ทุก ๆ รูป จงทุกประการเทอญ ๏