ชื่อวัดพระธรรมกาย (๒๕๕๒)

๘. ชื่อวัดพระธรรมกาย วันที่ ๔ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ โอวาทหลวงพ่อธัมมชโย ณ อุโบสถ วัดพระธรรมกาย วันอาทิตย์ที่ ๔ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ เราได้ประกอบพิธีมหาปวารณากันไปเรียบร้อยแล้ว ซึ่งจะมีอานิสงส์ตามพระวินัย ๕ ข้อ คือ ๑. เที่ยวไปโดยไม่ต้องบอกลา ๒. เที่ยวไปโดยไม่ต้องถือไตรจีวรครบสำรับ ๓ ผืน ๓. ฉันคณโภชน์และปรัมปรโภชน์ได้ ๔. เก็บอติเรกจีวรไว้ได้ตามปรารถนา ๕. จีวรลาภอันเกิดในที่นั้นเป็นของภิกษุในที่นั้น คำว่า “เที่ยว” แบบภิกษุนั้น หมายถึง จาริกไปแสวงหาที่วิเวก ที่รื่นรมย์เพื่อบำเพ็ญสมณธรรม ทำจิตให้สะอาดบริสุทธิ์จะได้หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ ถูกวัตถุประสงค์การมาบวช สำหรับอานิสงส์ข้อ ๑ ที่ว่า เที่ยวไปโดยไม่ต้องบอกลา แม้อานิสงส์จะเป็นอย่างนี้ก็ตาม แต่สำหรับหมู่คณะเราก็ต้องบอกให้ผู้รับผิดชอบได้ทราบด้วย เพราะว่าเป็นห่วง เวลาไปที่ไหน เป็นอะไรก็จะได้ช่วยเหลือเกื้อกูลกันได้ สำหรับข้ออื่น ๆ เราก็ไปศึกษาเอาเพิ่มเติม คืนนี้ ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๑ ก็ต้องอยู่รักษาอีก ๑ ราตรี จะไม่ไปค้างแรมที่ไหน ราตรีนี้สำคัญ ควรจะเป็นราตรีที่เราจะได้สรุปผลแห่งการเข้าพรรษานี้ ตั้งแต่ต้นพรรษาที่เราตั้งไว้ว่าจะให้เป็นพรรษาแห่งการบรรลุธรรม และเราก็บำเพ็ญสมณธรรมกันมาตลอดตั้งแต่วันแรกเรื่อยมา ในระหว่างพรรษาก็มีธุระในทางพระศาสนาหลายอย่างที่เราต้องช่วยกัน อย่างเช่นการบวชกองพันหรือกองพลสถาปนาล้านรูป เพราะฉะนั้นโอกาสบำเพ็ญสมณธรรมบางรูปก็ทำได้เต็มที่ บางรูปก็ไม่เต็มที่ วันนี้วันสุดท้ายของพรรษา ภารกิจต่าง ๆ ก็เบาบางลงมากแล้ว คืนนี้ควรจะเป็นคืนที่เรามาสรุปสำหรับพรรษานี้ด้วยการบำเพ็ญสมณธรรมกันให้เต็มที่ ปกติเขาจะถือเนสัชชิกังคะ แต่ถ้าใครยังไม่พร้อมก็เอาเท่าที่ได้ แต่หลวงพ่อว่า ร่างกายเรายังแข็งแรงสดชื่นอย่างนี้ ควรทำให้เต็มกำลังจะได้เป็นประวัติศาสตร์ชีวิตของการเกิดมาสร้างบารมี ในเพศสมณะ และโดยเฉพาะพรรษานี้จะได้เป็นพรรษาแห่งการบรรลุธรรมของเราจริง ๆ เมื่อนึกถึงแล้วเราจะได้มีความปลื้มปีติยินดีเหมือนพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ของเรา ในกลางพรรษาที่ ๑๒ ท่านก็ประกอบความเพียร ในวันเพ็ญขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๐ แล้วก็ได้บรรลุธรรม สิ่งที่เป็นข้อสังเกตก็คือ เมื่อท่านทิ้งทุกอย่าง วางทุกสิ่ง แล้วนิ่งอย่างเดียวจึงบรรลุธรรมได้ ท่านใช้เวลาปฏิบัติธรรมตั้งแต่ ๖ โมงเย็น เรื่อยไปกระทั่งถึงเช้า และก็ได้บรรลุธรรมไปตามลำดับ นี่ก็เป็นประวัติศาสตร์ชีวิตของท่านที่ได้ยินได้ฟังทีไรเราก็จะมีความปลื้มปีติ มีกำลังใจ มีแรงบันดาลใจอยากจะทำอย่างท่านบ้าง เพราะฉะนั้น วันนี้ก็ขึ้น ๑๕ ค่ำ แม้ไม่ใช่เดือน ๑๐ เป็นเดือน ๑๑ และเป็นวันสุดท้ายของพรรษานี้ คืนนี้ให้ลูกทุกรูปตั้งใจทำความเพียรกันให้ดี หลังจากออกจากโบสถ์แล้ว ล้างหน้าล้างตาให้สดชื่น และก็อย่าเสียเวลาพูดคุยกันเลย ประกอบความเพียรกันให้เต็มที่ หาพระในตัว ดวงใส ๆ ให้เจอให้ได้ จะได้เป็นประวัติศาสตร์ชีวิตของเรา และเป็นความสมปรารถนาในการที่มาบวชในคราวนี้ อีกทั้งจะเป็นต้นบุญต้นแบบสำหรับเพื่อนสหธรรมิกที่จะมาในภายหลัง โดยเฉพาะของหมู่คณะของเรานี่เป็นเรื่องสำคัญ วัดของเราชื่อ “วัดพระธรรมกาย” ที่มีชื่อนี้เพราะมีวัตถุประสงค์ คือ นอกเหนือจากจะรักษาชื่อคำว่า “พระธรรมกาย” เอาไว้ให้คงอยู่คู่โลกต่อไปแล้ว ยังมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ผู้ที่เข้ามาบวชนั้นรู้จักคำนี้ คือ ความรู้แจ้งที่เกิดจากการเห็นแจ้งด้วยตัวของตัวเองจริง ๆ ให้แจ่มแจ้งจนหายสงสัยเกี่ยวกับเรื่องธรรมกาย ลูกทั้งหมดที่ตัดสินใจบวช แล้วมาอยู่ร่วมกันเพราะมีวัตถุประสงค์อย่างนี้ ไม่ใช่ว่าเราหมดทางทำมาหากินถึงมาบวช เรามีทางไปตั้งเยอะแยะเช่นเดียวกับชาวโลกทั้งหลาย แต่เราเลือกที่จะไปสู่ที่สุดแห่งธรรม มีมโนปณิธานอุดมการณ์เดียวกันจึงมาอยู่ร่วมกันอย่างนี้ เพราะฉะนั้นคืนนี้ให้เป็นคืนแห่งความสมปรารถนาของเราให้ได้ ต้องชิงช่วงในวัยที่เรายังแข็งแรงยังสดชื่นในตอนนี้ให้ดีทีเดียว ตอนนี้หลวงพ่อกำลังเฟ้นหานักรบกองทัพธรรมที่จะเข้าไปสู่สมรภูมิภายใน ซึ่งจะต้องมีผลการปฏิบัติธรรมที่ดีในระดับเป็นที่พึ่งแก่ตัวเราได้ หายสงสัยได้ แล้วก็จะได้เข้าไปสู่หมู่บ้านปฏิบัติธรรมไปตามขั้นตอน จนกระทั่งเข้าอาคาร ๖๐ ปี เพราะฉะนั้นให้ลูกขวนขวายกันให้ดี แม้ออกพรรษาไปแล้ว เราก็ยังคงบำเพ็ญสมณธรรมกันต่อไปควบคู่กับกิจวัตรกิจกรรมที่เราทำอยู่เป็นปกติ เราบำเพ็ญสมณธรรมเป็นปกติของเราเพื่อจะได้อยู่เป็นสุขในเพศสมณะ มาบวชแล้วต้องรู้จักสุขจากสมาธิ ต้องรู้จักว่าสภาวธรรมตรงนี้เป็นอย่างไร ถ้ามีสุขจากสมาธิหล่อเลี้ยงใจ เราจะมีความรู้สึกว่า วันคืนมันผ่านไปอย่างรวดเร็ว และมีคุณค่าอย่างสูงส่ง ด้วยใจที่เบิกบาน เมื่อออกพรรษาไปแล้วก็ให้ทำกันอย่างนี้ วันนี้หลวงพ่อก็จะไม่พูดอะไรมาก เพื่อจะได้ให้โอกาสลูกทุกรูปได้ไปบำเพ็ญสมณธรรมกัน ขออนุโมทนาสาธุการ และขออำนวยพร ขออานุภาพแห่งบุญ บารมี รัศมี กำลัง ฤทธิ์ อำนาจ สิทธิ เฉียบขาดของพระต้นธาตุต้นธรรม พระพุทธเจ้าจักรพรรดิ หลวงปู่วัดปากน้ำ พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย พระผู้ปราบมาร และคุณยายอาจารย์ฯ ของเรา บารมีทั้งหมดจงมารวมกันอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ให้กลั่นกายวาจาใจธาตุธรรมเห็นจำคิดรู้ของลูกทุกรูปให้สะอาดบริสุทธิ์ เหมาะสมที่จะเป็นภาชนะรองรับในการเข้าถึงวิชชาธรรมกาย ให้ลูกทั้งหมดนี้รู้แจ้งเห็นแจ้งแทงตลอดในวิชชาธรรมกายอย่างถูกต้องร่องรอยตรงไปตามความเป็นจริงทุกประการเทอญ