ธรรมะ๐๑ ธรรมะ๐๑
← ย้อนกลับ

หยุดนิ่งคือหัวใจของพระ (๒๕๓๘)

หลวงพ่อธัมมชโย · ชีวิตสมณะ(กรานกฐิน)67

PDF
๒๑. หยุดนิ่งคือหัวใจของพระ วันที่ ๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๘ โอวาทหลวงพ่อธัมมชโย ณ อุโบสถ วัดพระธรรมกาย วันอาทิตย์ที่ ๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๘ *บวชมาเพื่อแสวงหาความบริสุทธิ์* ชีวิตนักบวชเป็นชีวิตที่แสวงหาความบริสุทธิ์ วันหนึ่งคืนหนึ่งตั้งแต่ตื่นนอนจนกระทั่งเข้านอน สิ่งที่แสวงหาคือความบริสุทธิ์อย่างเดียว บริสุทธิ์ด้วยศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ อันนี้เป็นชีวิตของนักบวช ถ้าหากว่าบวชมาแล้วไม่ได้แสวงหาสิ่งนี้ น่าเสียดาย ความบริสุทธิ์เป็นยอดปรารถนาของนักบวชทุกรูป ที่เราสละทางโลกมา เพราะเห็นว่าชีวิตทางโลกจะทำให้สะอาด บริสุทธิ์ บริบูรณ์ เหมือนเพชรที่เจียระไนแล้วไม่มีขนแมวมันยาก เพราะชีวิตฆราวาสเป็นชีวิตที่ต้องต่อสู้ดิ้นรน แก่งแย่งชิงดี เบียดเบียนกัน มีคู่แข่งคู่แค้น แค่จะรักษาศีล ๕ ให้บริสุทธิ์ยังยาก ใครทำได้ก็ดี แต่โอกาสอย่างนั้นยาก ได้เป็นบางครั้งบางคราว เพราะการทำมาหากินทางโลกบีบบังคับให้เราต้องทำ สังคมมันบีบอย่างนั้น การบวช คือ การออกจากเครื่องกังวลทั้งหมดเลย โดยเฉพาะเรื่องการทำมาหากินเป็นหลัก เรื่องหมู่ญาติ เรื่องความสนุกสนานเพลิดเพลิน เพื่อจะได้มีโอกาสว่างสำหรับการแสวงหาความบริสุทธิ์ภายใน ถ้าหากเราเข้าถึงความบริสุทธิ์ภายในได้ การเป็นนักบวชก็สมหวัง ความบริสุทธิ์แม้เราอยากจะได้มา แต่ถ้าเราไม่ทำก็ไม่ได้ จะอธิษฐานจิตว่า ขอให้กายวาจาใจสะอาด บริสุทธิ์ ผ่องใส แค่อธิษฐานอย่างเดียว ไม่บริสุทธิ์ ความบริสุทธิ์จะเกิดขึ้นได้เมื่อใจหยุดนิ่ง พอใจหยุดนิ่งถูกส่วนแล้ว ความบริสุทธิ์ก็มีมาเอง โดยไม่ต้องอธิษฐาน ไม่ต้องปรารถนา *หยุดนิ่งคือหัวใจของพระ* หยุดนิ่งเป็นหัวใจของพระ ของนักบวช เราต้องหยุดนิ่งให้ได้ ๑ พรรษาผ่านมาแล้ว จนกระทั่งถึงวันนี้ วันที่เรารับกฐิน กรานกฐินกันไปเมื่อสักครู่นี้ เป็นสิ่งที่เราควรจะหันกลับมาดูตัวเราว่า เราได้แสวงหาความบริสุทธิ์กันอยู่หรือเปล่า เพราะวันคืนประเดี๋ยวเดียวเท่านั้น ยิ่งอายุเลข ๕ อย่างหลวงพ่อ ยิ่งรู้สึกเร็วมากเลย เดี๋ยววันเดี๋ยวคืนหมดไปแล้ว ใครที่ยังประมาทอยู่ ยังไม่ได้แสวงหาความบริสุทธิ์ภายใน หรือยังทำไม่เต็มที่ ยังย่อหย่อนอยู่ ยังไม่ได้เอาจริงเอาจัง หลวงพ่อว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เราไม่ควรจะปล่อยเวลาให้ผ่านไปเฉย ๆ พยายามฝึกใจให้หยุดนิ่งให้ได้ หลวงพ่อว่า การทำใจให้หยุดนิ่ง ไม่ยาก เพราะใจมันพร้อมจะหยุดอยู่แล้ว แต่เราไปหาเรื่องมาทำให้ไม่หยุด วันหนึ่งคืนหนึ่งเราไม่ค่อยจะคิดถึงเรื่องความบริสุทธิ์กัน เพราะมีสิ่งที่ทำให้เขวออกนอกเส้นทางแห่งความบริสุทธิ์ที่จะทำให้ใจเราหยุดนิ่ง ลองนึกดูว่า มีสิ่งที่ทำให้เขวอยู่เรื่อย ๆ เมื่อเราเขวตามสิ่งเหล่านั้น แทนที่เราจะเข้าถึงธรรม ก็เข้าไม่ถึง ในที่สุดเราก็จะเบื่อหน่ายในเพศนักบวชว่า บวชแล้วไม่ได้อะไร ไม่เห็นมีอะไรเลย เราจะเกิดความรู้สึกอย่างนี้ แต่ที่จริงเรายังไม่ได้ทำให้มันได้ ถ้าตั้งใจจะทำให้ได้ ต้องได้กันทุกคน ถ้าสามารถนับ ๑-๑๐ ได้ หลวงพ่อว่า ทำได้ เพราะใจพร้อมจะหยุดอยู่แล้ว เป็นแต่เพียงเราไม่ได้เอาใจใส่ ยังไม่ได้สมัครใจทำกันอย่างแท้จริง หลวงพ่อเสียดายความตั้งใจที่บวชเข้ามา พรรษาเพิ่มขึ้นอีก ๑ พรรษาแล้ว เรายังไม่สมหวัง ที่พูดเพื่อจะให้เกิดเป็นแรงบันดาลใจให้หันมาสนใจ เอาใจใส่กับการหยุดนิ่งให้มาก แม้จะมีภารกิจอะไรก็ตาม เป็นกิจวัตรกิจกรรมก็ดี *ทุกกิจวัตรกิจกรรมล้วนส่งเสริมใจให้หยุดนิ่ง* หลวงพ่อพูดอยู่เสมอที่เจอกันว่า กิจวัตรกิจกรรมของเรานั้น เป็นสิ่งที่เกื้อหนุนให้เกิดบุญกุศล ให้เกิดความบริสุทธิ์ของใจเราทั้งนั้น กิจวัตรกิจกรรม สวดมนต์ไหว้พระ ทำภาวนา หรือช่วยเหลือกิจการงานส่วนรวมต่าง ๆ ที่ได้รับมอบหมาย ล้วนเป็นกิจกรรมเพื่อสั่งสมบุญกุศล ความดี เพื่อจะตะล่อมใจให้บริสุทธิ์ทั้งนั้น เมื่อต้นพรรษา หลวงพ่อได้ยกตัวอย่างว่า ญาติโยมภารกิจเขาเยอะกว่าจะได้สมบัติมาต้องไปตบไปตีเขามา คือต้องไปต่อสู้แข่งขันกัน เขาใช้เวลาทุกวันปฏิบัติธรรมวันละเล็กละน้อย แต่แปลกที่นั่งได้ผลดีกันเยอะทีเดียว เวลาหลวงพ่อรับแขกถามว่า โยมนั่งเป็นอย่างไร นั่งทุกวันไหม วันละกี่ครั้ง ครั้งละกี่นาที แล้วนั่งเป็นอย่างไรบ้าง เขาก็ตอบกันว่า นั่งธรรมะทุกวัน บางคนนั่งครั้งเดียว บางคน ๒ ครั้ง บางคนมากกว่านั้น ถามอีกว่า แล้วเอาเวลาตอนไหนนั่ง เขาก็บอกว่า นึกตอนไหนได้ก็ตอนนั้น นานไหม บางครั้งครึ่งชั่วโมง บางครั้ง ๑ ชั่วโมง แล้วแต่โอกาส แล้วนั่งเป็นอย่างไร บางคนสว่าง บางคนเห็นดวงธรรม บางคนเห็นกายภายใน บางคนเห็นองค์พระ ที่เห็นองค์พระรู้สึกจะเป็นหลักนะ เห็นองค์พระกันเยอะ องค์พระผุดเกิดขึ้นมา มีความสุข หลวงพ่อก็แปลกใจ เอ๊ะ! ทำไมพวกเรามีโอกาสมากกว่าเขาตั้งเยอะ แต่ไม่ได้เท่าเขา เป็นเพราะอะไร หลวงพ่อยังสงสัยอยู่นะ ก็ฝากคำถามค้างเอาไว้ในใจ เราก็ถามตัวเองนะว่า ทำไมเรายังไม่ได้อย่างเขา เอาไปคิดกันนะลูกนะ *ธรรมกายคือหลักของชีวิต* ออกพรรษา อากาศหนาวเริ่มเข้ามา อากาศเย็นสบาย ฝนก็ไม่ตก เหมาะในการนั่งธรรมะภาวนามาก ใจตรึกไปเรื่อย ๆ คิดถึงแต่เรื่องที่ทำใจให้บริสุทธิ์ นึกไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวความบริสุทธิ์ก็เพิ่มขึ้น ทับทวีขึ้น สิ่งที่ยากก็จะง่ายเข้า ง่ายจนกระทั่งถึงระดับเข้าถึงพระธรรมกาย มีธรรมกายเป็นหลักของชีวิต ถ้าเข้าถึงธรรมกายแล้วเราจะเห็นคุณค่าของพระพุทธศาสนา เห็นคุณค่าคำสอนของพระพุทธเจ้า แล้วมีปีติในตัวว่า เราโชคดีเกิดมาในร่มเงาพระพุทธศาสนา ที่คำสอนล้วนแต่เป็นไปเพื่อความบริสุทธิ์ ที่เข้าถึงได้ในภพปัจจุบัน ขณะนี้เรายังสดชื่นแข็งแรงกันอยู่ ใช้ความแข็งแรงให้เป็นประโยชน์ ที่จริงกิจกรรมในการปฏิบัติธรรม หลวงพ่อก็จัดเอาไว้ในชีวิตประจำวัน รวมทั้งให้หมุนเวียนกันไปปฏิบัติธรรมตามไซต์ต่าง ๆ เพื่อให้ห่างจากภารกิจงานหยาบ ตอนนี้เรามีสถานที่ปฏิบัติธรรมเพิ่มขึ้นมาอีกหลายไซต์ ล้วนเป็นสถานที่ที่เหมาะสมต่อการปฏิบัติธรรม อยากให้เข้าถึงพระธรรมกายกันจริง ๆ เลย ให้รู้จักธรรมกายว่าเป็นอย่างไร รวมทั้งอยากให้รู้เห็นวิชชาธรรมกายว่าเป็นอย่างไร ความบริสุทธิ์ที่เป็นชั้น ๆ เข้าไปเรื่อยเลย เข้าถึงธรรมกายองค์นี้ว่ามีสุขแล้ว ถึงอีกองค์สุขยิ่งขึ้นไปอีก จนกระทั่งองค์ใหญ่โตเต็มภพกระทั่งขยายไปไม่มีขอบเขต *ฝึกทุกวัน* หลวงพ่อว่าไม่ยากนะ ฝึกทุกวันสิ สั่งสมไปเรื่อย ๆ สรงน้ำ ขบฉัน ลองนึกกันไป ข้าวทุกเม็ดพอลงไปใสอย่างกับเคี้ยวเพชร อย่างนี้ไม่เกิน ๗ วัน ข้าวที่ใสเป็นเพชรเดี๋ยวเปลี่ยนเป็นดวงธรรม เป็นองค์พระได้ ในขณะเราขบฉัน หรือสรงน้ำ พอน้ำราดซ่า ข้างนอกก็เกลี้ยง ข้างในก็สะอาดใสไปด้วย ทำอย่างนี้ เดี๋ยวก็ได้ สั่งสมการหยุดนิ่ง สั่งสมความละเอียดเอาไว้เรื่อย ๆ นึกไป ตรึกไป ดูไป เวลานั่งเราก็ตั้งใจนั่งจริง ๆ อย่าปล่อยให้มันฟุ้งซ่าน ถ้าเราฝึกให้มีสติทุกวันในกิจกรรมที่เราทำอยู่ เวลานั่งธรรมะจิตมันรวมง่าย ขายังไม่ทันงอเข้าถึงกัน (นั่งท่าขัดสมาธิ) ใจก็รวมลงแล้ว เพราะฝึกตลอดเวลา อย่าส่งใจไปคิดสิ่งที่เป็นข้าศึกต่อพรหมจรรย์ ต่อความบริสุทธิ์ ต่อหนทางพระนิพพาน ลองไม่นึกสิ มันก็มาครอบงำเราไม่ได้ ลองเฉย ๆ ไม่เอาใจใส่ มันก็ไม่เป็นพิษเป็นภัยอะไร อย่าชักศึกเข้าบ้าน เพราะไม่เป็นประโยชน์ต่อการหยุดการนิ่ง ต่อการเข้าถึงธรรม ถ้าสมาชิกทั้งหมดในโบสถ์ เข้าถึงองค์พระ เข้าไปถึงจุดที่ขยายที่โตไปเรื่อย ๆ โตเต็มภพ ใหญ่กว่าภพ ซ้อนหยาบละเอียดให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันได้ เดี๋ยวความอัศจรรย์ก็จะเกิดขึ้น ธรรมกายเอฟเฟกต์จะเกิดขึ้น จะมีผลกระทบไปถึงสิ่งแวดล้อม ตั้งแต่สัตวโลกถึงขันธโลก จากขันธโลกถึงโอกาสโลก ถึงดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์ ดวงดาวในอากาศ กระทบไปเรื่อยเลย ถึงตอนนั้นจะสนุกกันใหญ่เลย *๔ ส. สำเร็จ* หลวงพ่อใฝ่ฝันจังเลยว่า ลูกทุกรูป สมาชิกในองค์กรจะเข้าถึงจุดตรงนี้กันได้ ก็แปลกใจไม่รู้เอาเวลาไปทำอะไรกัน ลองจัดสรรเวลาใหม่ บริหารเวลาให้เป็น แล้วก็ถามตัวเองว่า เราสมัครใจเข้าถึงจริงไหม ถ้าสมัครใจจริงมันต้องถึงจริง ๆ พอเราสมัครใจในเบื้องต้น เดี๋ยวสติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต สมปรารถนาก็ตามมา ส. แรก สมัครใจก่อน ส. ที่สอง ทำให้ถูกวิธี คือ มีสติ สบาย สม่ำเสมอให้ต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ แล้วสังเกตว่า ทำถูกวิธีไหม ถ้าถูกวิธีเดี๋ยวสมปรารถนา ง่าย ๆ ไม่ยากหรอก ไปลองทำดู *เมื่อเราสว่าง โลกก็สว่างด้วย* หลังจากวันนี้ไป อากาศเย็นสบายเหมือนอยู่บนดอย เป็นโอกาสดี เหมาะที่จะฝึกฝนอบรมใจ ลองทำความบริสุทธิ์ตั้งแต่ตื่นนอนกระทั่งเข้านอน ไม่คิดเรื่องที่ทำให้ไม่บริสุทธิ์ใจ อะไรเราก็รู้อยู่ ลองนึกถึงเรื่องที่บริสุทธิ์ไปเรื่อย ๆ เวลานั่งใจจะรวมเร็ว ไม่ต้องเสียเวลานาน แป๊บเดียวเข้าไปได้ ถ้าทำได้อย่างนี้จะสมความปรารถนาที่ตั้งใจมาเป็นนักบวช ถ้าพวกเราได้กันทั้งหมด เดี๋ยวทั้งประเทศก็ได้ พระรูปหนึ่งไปช่วยกันเผยแผ่รูปละทาง ถ้าหากอินทรีย์อ่อนก็ไปช่วยกัน ๒ รูป หรือ ๓ รูป ไปช่วยกันขยายธรรมะ เดี๋ยวก็ได้ทั้งประเทศ ถ้าเราเข้าถึงจริง เดี๋ยวเราก็สอนเขาได้ เราทำอย่างไรจึงเข้าถึง เราก็สอนแบบเดียวกัน แนะกันไป เดี๋ยวก็เข้าถึงกันหมดเลย ถ้าหากว่า ธรรมะละเอียดหน่อย กลับมาศึกษาวิชชาธรรมกายกัน เรียนให้สูงขึ้นไป นรกมีจริงไหม สวรรค์มีจริงไหม นิพพานมีจริงไหม ต้องไปศึกษาให้หมด ต้องไปนรกสวรรค์ให้ได้ ไปนิพพานให้ได้ นิพพาน ภพสาม โลกันตร์ ต้องไปให้ทะลุปรุโปร่ง ไปให้ได้หมด อย่างนี้ถึงจะสมปรารถนาในการเป็นนักบวช จักรวาลวิทยา นิพพาน ภพ ๓ โลกันตร์ อยากให้ทะลุปรุโปร่งหมดเลย ใครมาซักถาม พูดได้ตอบได้อย่างองอาจ ไม่เก้อเขิน สบาย มีความสุข หลวงพ่ออยากจะให้ได้อย่างนี้นะ ใครหลักยังไม่ตั้งหรือยังไม่ได้ตั้งหลัก หลังจากวันนี้ไปเริ่มต้นให้ดี โดยเฉพาะวันพรุ่งนี้ วันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๒ เขาไปลอยกระทงกัน เราลอยบาปออกจากใจ ให้ใจใสสว่าง บนท้องฟ้าสว่างด้วยแสงจันทร์ ในท้องของเราสว่างด้วยแสงธรรม ๏