เป้าหมายการบวช (๒๕๔๘)

๑๒. เป้าหมายการบวช วันที่ ๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๘ โอวาทหลวงพ่อธัมมชโย ณ อุโบสถ วัดพระธรรมกาย วันอาทิตย์ที่ ๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๘ *อานิสงส์กรานกฐิน* เราทำพิธีกรานกฐินกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ได้อานิสงส์ ๕ ข้อตามพระธรรมวินัย ข้อที่ ๑ เที่ยวไปไหนไม่ต้องบอกลา คำว่า เที่ยว ในที่นี้ก็คือ เที่ยวไปแสวงหาที่รื่นรมย์ เพื่อบำเพ็ญสมณธรรม ข้อที่ ๒ เที่ยวไปไม่ต้องถือไตรจีวรครบสำรับ ข้อที่ ๓ ฉันคณโภชน์ได้ ข้อที่ ๔ เก็บอติเรกจีวรไว้ได้ตามปรารถนา ข้อที่ ๕ จีวรลาภอันเกิดในที่นั้น เป็นของภิกษุผู้ได้กรานกฐินแล้ว *วัตถุประสงค์การบวช* เรามาบวชมีวัตถุประสงค์เพียงประการเดียว คือ การทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี สลัดตนให้พ้นจากกองทุกข์ อย่างที่เราได้ปฏิญาณตนต่อพระอุปัชฌาย์ พระคู่สวด และพระอันดับ ในอุโบสถ หน้าพระพุทธปฏิมากรตัวแทนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งเป็นวัตถุประสงค์หลักที่แท้จริงของเราในเพศนักบวช ไม่ว่าจะภายในพรรษาหรือออกพรรษาก็ตาม เราจะต้องทำให้ถูกวัตถุประสงค์นี้ ทุก ๆ พรรษา ที่ใช้คำว่า “พรรษาแห่งการบรรลุธรรม” นั้น พูดผ่านจานดาวธรรมไปเพื่อกระตุ้นเตือนญาติโยมให้ทำตามพระ กับถือโอกาสกราบเรียนเพื่อนสหธรรมิกให้ระลึกนึกถึงสิ่งที่ตั้งใจมาด้วยดีในวันแรกที่เข้าสู่เพศบรรพชิต เพราะบางทีกาลเวลาผ่านไปภารกิจมากขึ้น บางทีอาจจะลืมเลือนเป้าหมายที่แท้จริง เพราะเป้าหมายหลักของเราที่มาบวชอยู่ร่วมกันที่วัดพระธรรมกายนี้ ยังยึดหลักเดิม คือ ทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี สลัดตนให้พ้นจากกองทุกข์ ยิ่งหมู่คณะของเรานั้นมีมโนปณิธานที่ยิ่งใหญ่ ที่จะไปปราบมารประหาณกิเลสให้สิ้นเชื้อไม่เหลือเศษ จนกระทั่งถึงที่สุดแห่งธรรมด้วยแล้ว เป้าหมายแห่งการบวชของเราต้องมั่นคงและหนาแน่นยิ่ง ๆ ขึ้นไปกว่าเดิม การที่จะไปปราบมารประหาณกิเลสได้นั้น มีเพียงประการเดียว คือ การบำเพ็ญสมณธรรม ชำระกายวาจาใจของเราให้สะอาด บริสุทธิ์ ด้วยการฝึกใจให้หยุดให้นิ่ง ให้ได้เข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว จะได้ไปศึกษาวิชชาธรรมกาย และไปปราบมารกัน *นั่งธรรมะอย่าให้ขาดแม้เพียงวันเดียว* วันนี้เราได้พร้อมใจกันกรานกฐิน แม้ออกพรรษามาแล้ว ส่วนการบำเพ็ญสมณธรรมของเรา ก็ยังจะต้องทำกันต่อไปให้ดียิ่งขึ้นกว่าเดิม จริง ๆ แล้วการเข้าถึงพระธรรมกายในตัว เพื่อที่จะศึกษาวิชชาธรรมกายนั้นไม่ได้เหลือวิสัยสำหรับพวกเราที่ได้สั่งสมบุญบารมีกันมาอย่างดี ติดตามมาสร้างบารมีกันข้ามภพข้ามชาติ มาอยู่รวมกันเป็นหมู่เป็นเหล่าซึ่งมากันเรื่อย ๆ มีบางชาติบางท่านพลัดพรากกันไปด้วยความประมาทในการดำเนินชีวิต แต่ส่วนใหญ่แล้วก็จะติดตามตามติดกันมาตลอด เพราะฉะนั้น ก็อยู่ในวิสัยที่เราจะเข้าถึงกันได้ ถ้าเรามีความเพียร ทำถูกหลักวิชชา และมีมโนปณิธานอย่างแน่วแน่ ที่จะปฏิบัติให้เข้าถึงให้ได้ ศึกษาเรียนรู้วิชชาธรรมกายต่อไป ที่จะไปปราบมารประหาณกิเลส เราจะได้พ้นจากการเป็นบ่าวเป็นทาสของพญามาร ตั้งใจบำเพ็ญสมณธรรมกันต่อไปนะลูกนะ ทำกันไปเรื่อย ๆ ทุกวัน อย่าให้ขาดเลยแม้แต่เพียงวันเดียว แม้ว่าเราจะมีภารกิจ กิจวัตรกิจกรรม งานอะไรต่าง ๆ มากมายก็ตาม อย่าให้สิ่งเหล่านี้เป็นอุปสรรคต่อการบำเพ็ญสมณธรรม ที่จริงแล้ว กิจวัตรและกิจกรรมที่หมู่คณะมอบให้เป็นการเสริมบารมีของเราให้หนาแน่นยิ่งขึ้น ไม่ได้เป็นเครื่องถ่วงในการบำเพ็ญสมณธรรม ขึ้นอยู่กับเราจะบริหารเวลาของเราเป็นไหม เรายังมีมโนปณิธานแน่วแน่ที่จะศึกษาวิชชาธรรมกายกันแค่ไหน ขึ้นอยู่กับตัวของเรา ถ้าเราตั้งใจทำกันจริง ๆ เราก็ทำได้ เมื่อฝึกใจให้หยุดให้คลอเคลียนัวเนียอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ทุก ๆ วัน แม้จะหลับบ้าง ตื่นบ้าง ด้วยความอ่อนเพลียจากภารกิจที่ได้รับมอบหมายจากหมู่คณะ ไม่ว่าจะเป็นการศึกษาเล่าเรียน หรือการไปทำหน้าที่เป็นกัลยาณมิตรให้แสงสว่างแก่ญาติโยมก็ตาม ก็จะค่อย ๆ ปรับใจของเราให้ละเอียดเข้าไปเรื่อย ๆ จากฟุ้งมาก ก็มาฟุ้งน้อย จากฟุ้งน้อย ก็จะไม่ค่อยฟุ้ง แล้วจะหยุดนิ่งได้ แล้วเดี๋ยวจะเป็นไปตามขั้นตอน ลูกทุกรูปมีบารมีที่จะเข้าถึง ถ้ามีบารมีน้อยเรามาอยู่ร่วมกันไม่ได้หรอก กระแสโลกมันแรง แล้วเราก็ไม่ใช่ว่าหมดหนทางที่จะต่อสู้ในทางโลก เรามีมือมีเท้า มีการศึกษา มีทุกอย่างที่จะดิ้นรนแบบทางโลกก็ได้ แต่เราเห็นว่าไม่เป็นประโยชน์ ไม่เป็นสาระแก่นสาร แถมมีทุกข์ มีโทษ ที่จะทำให้เราพลาดพลั้งไปทุศีลได้ เราจึงมาอยู่ร่วมกัน เพราะบุญเก่าที่เราสั่งสมติดตามตามติดกันมา ที่พูดย้ำอย่างนี้ เพื่อจะให้ลูกทุก ๆ รูป จะได้ไม่ต้องคลางแคลงใจว่า เรามีบุญจริงที่จะได้เข้าถึงธรรม จะได้ศึกษาวิชชาธรรมกาย ขอยืนยันตรงนี้ว่า มีบุญถึง มีกำลังบารมีถึง ในยามนี้ เรายังแข็งแรงกันอยู่พอที่จะประคับประคองสังขารไปได้ แต่พระเถระทั้งหลายซึ่งเป็นชุดบุกเบิกสร้างวัดมา ก็ผ่านกาลเวลากันไป เรี่ยวแรงลดน้อยถอยลง ถึงเวลาแล้วที่เราจะต้องหันมาให้ความสนใจเกี่ยวกับเรื่องหยุดนิ่งกันให้มาก ๆ อย่าปล่อยใจให้ฟุ้งซ่านเลื่อนลอยไปในที่อื่น เดี๋ยวกำลังใจที่จะสร้างความดีจะหย่อนไป เรายังไม่ชนะพญามารเขา ทุกอนุวินาทีเขาพยายามสอดละเอียดบังคับให้เราคิดพูดทำแบบชาวโลกอยู่ตลอดเวลา เราจะต้องมีสติ มีปัญญา ให้รู้เท่าทันในสิ่งเหล่านี้ แล้วต้องขวนขวายดูแลตัวเองให้ดี สิ่งนี้ไม่มีใครทำแทนกันได้ แม้หลวงพ่อ พระเถระ จะรักพวกเรามากแค่ไหน ปรารถนาดีแค่ไหนก็ตาม การหยุดนิ่งนั้นทำแทนกันไม่ได้ เราต้องขวนขวายด้วยตัวของเราเอง วันเวลาผ่านไป อย่าให้ผ่านไปเปล่า ๆ ความตายไม่มีนิมิตหมาย อย่างเพื่อนสหธรรมิกของเรารูปหนึ่งที่เพิ่งมรณภาพไปหยก ๆ เมื่อวันที่ ๑๘ ตุลาคม ที่ผ่านมา นั่นก็เป็นเครื่องเตือนใจให้เราต้องดำเนินชีวิตด้วยความไม่ประมาท ต้องรีบขวนขวายที่จะหาพระรัตนตรัยในตัวให้เจอ ถ้าเราเข้าถึงได้แล้ว เห็นชัดใสแจ่มทั้งหลับตาลืมตา นอกจากจะเป็นที่พึ่งให้แก่ตัวของเราเองแล้ว เรายังเป็นที่พึ่งให้แก่ชาวโลกได้ ชาวโลกในยามนี้ต้องการความช่วยเหลือจากลูกทุก ๆ รูปมาก เพราะเขาขาดแคลนความรู้ตรงนี้ และชาวโลกในยามนี้ก็ถูกหล่อหลอมให้จิตหยาบ ให้จิตตกต่ำลงไปเรื่อย ๆ จึงเป็นภารกิจที่ยิ่งใหญ่ที่ลูกทุกรูปจะต้องตั้งอกตั้งใจบำเพ็ญสมณธรรมให้เข้าถึงพระธรรมกายให้ได้ *ศาลาจาตุมหาราชิกาเพื่อการปฏิบัติธรรม* ออกพรรษา กรานกฐินกันแล้ว เริ่มที่จะเข้าสู่ฤดูหนาว อากาศเย็นสบายเหมาะสมต่อการทำความเพียร ให้ลูกทุกรูปใช้ความแข็งแรงของร่างกายที่มีอยู่นี้ และมโนปณิธานที่แน่วแน่ ตั้งใจปฏิบัติธรรมให้สม่ำเสมอ มีข้อสงสัยเกี่ยวกับเรื่องธรรมปฏิบัติอย่างไรก็ไปซักถามพระอาจารย์ได้ ศาลาจาตุมหาราชิกานี้ หลวงพ่อสร้างมาเพื่อให้ญาติโยมเขามาบำเพ็ญบุญกุศลในช่วงที่เราสร้างวัดใหม่ ๆ ต่อมาเมื่อเคลื่อนย้ายไปข้างนอก สร้างสภาหลังคาจาก กระทั่งเป็นสภาธรรมกายสากลในปัจจุบัน ที่ตรงนี้ก็ไม่ได้ใช้ จึงได้ทำผนังขึ้น มีประตู หน้าต่าง ติดแอร์เอาไว้ มีวัตถุประสงค์อยากให้ลูกทุก ๆ รูป ซึ่งมีที่พักอยู่ใกล้ ๆ มาใช้สถานที่นี้สวดมนต์ทำวัตร มาบำเพ็ญสมณธรรมกัน ถ้าลูกทุกรูปมาใช้สถานที่ตรงนี้ หลวงพ่อก็จะดีใจ มีความปลื้มปีติยินดี ใครได้เข้าถึงธรรมสักรูปหนึ่ง หรือมีประสบการณ์ภายในที่ทำให้ใจสะอาด บริสุทธิ์ ผ่องใส หลวงพ่อก็จะได้มีส่วนแห่งบุญนี้ และได้เอาบุญนี้มาอธิษฐานจิตให้ขาหาย ร่างกายแข็งแรง ปลอดกังวลในทุกสิ่ง เพราะฉะนั้นมาใช้สถานที่ตรงนี้นะลูกนะ แต่เดิมตั้งใจว่า จะให้สถานที่ปฏิบัติธรรมอยู่ใกล้ ๆ อาคารที่พักสงฆ์ ได้ออกแบบแปลนกันไปเรียบร้อยแล้ว แต่มาพิจารณาดูในช่วงนี้ เงินทุกบาททุกสตางค์ที่ญาติโยมถวายมา เรามีความจำเป็นจะต้องเอามาใช้จ่ายเพื่องานส่วนรวมของพระศาสนา ในปี พ.ศ. ๒๕๕๐ ต้องเอามาสร้างมหารัตนวิหารคด ซื้อที่ดินเป็นลานจอดรถ เพราะฉะนั้นจึงได้ชะลอการสร้างตรงนั้นเอาไว้ ลูกทุกรูปยังแข็งแรงอยู่ เราสามารถเดินมาได้ จะได้ออกกำลังกายบริหารขันธ์ไปด้วย ทำให้แข็งแรงและไม่ง่วงเหงาหาวนอน มาถึงก็เป็นเวลาเหมาะสมในการที่จะบำเพ็ญสมณธรรม สวดมนต์ไหว้พระ เจริญภาวนา หลวงพ่อได้กราบเรียนให้พระเถระหมุนเวียนกันไปนำสวดมนต์ แต่เนื่องจากพระเถระพออายุพรรษามากขึ้น ภารกิจก็มากเป็นเงาตามตัว ท่านก็จะหมุนเวียนกันไปเป็นกำลังใจให้กับพวกเรา การมาสวดมนต์ร่วมกัน เป็นกำลังใจซึ่งกันและกัน นอกเหนือจากการเป็นหน้าที่ เป็นภารกิจ ยังเป็นทางมาแห่งบุญของพวกเราด้วย และหมู่คณะของเราจะเหนียวแน่น เมื่อเราลืมตาเหลียวไปมองดูหมู่คณะจะเห็นว่า หมู่คณะของพวกเรางดงามเหลือเกิน ความเลื่อมใสในหมู่คณะที่มาประพฤติปฏิบัติธรรมร่วมกัน จะทำให้ใจเราผ่องใส ใจที่ผ่องใสนี้แหละ เป็นต้นทางในการเข้าถึงพระธรรมกายในตัว ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เลย เพราะฉะนั้นขอให้ลูกทุกรูปมาใช้สถานที่ตรงนี้กันนะ *นิมนต์มาฉันที่หอฉันคุณยาย* อีกประการหนึ่ง ที่สร้างหอฉันคุณยายขึ้นมา ก็เพื่อให้มโนปณิธานของยายที่ตั้งใจจะสร้างหอฉันเอาไว้เป็นที่ถวายภัตตาหารแด่พระภิกษุสามเณรผู้เป็นลูกหลานของท่านสำเร็จลุล่วง จะได้เป็นบุญเกิดขึ้นแก่ท่าน ท่านปรารภเรื่องนี้ตั้งแต่ท่านมีชีวิตอยู่ เมื่อท่านละสังขารไปแล้ว หลวงพ่อก็มาสืบสานมโนปณิธานของท่านต่อ หอฉันนี้เราช่วยกันสร้างเสร็จแล้วนะลูกนะ ญาติโยมมาวัดก็อยากจะเห็นพระเณรเป็นจำนวนมากที่มาขบฉันภัตตาหาร เพราะฉะนั้นขอให้ลูกทุกรูป ถ้าไม่ติดภารกิจให้มาฉันที่หอฉันด้วยความพร้อมเพรียงกัน แม้ว่าอาหารบางมื้อบางวันจะไม่ถูกปากถูกใจก็ตาม เราก็ปรับลิ้นปรับใจของเราว่า เราเป็นพระ เป็นเณร จะให้ถูกใจเราทุกอย่างคงยาก คงได้มากบ้างน้อยบ้าง เป็นไปอย่างนี้ ถ้าเรารับนิมนต์ไปฉันที่บ้านโยมเพื่อรักษาศรัทธา ญาติโยมเขาก็จะไม่ค่อยมาวัด แต่ถ้าหากเรารวมกันเป็นหมู่อยู่ในวัด มาฉันที่หอฉัน โยมเขาจะออกจากบ้านมาเลี้ยงพระเลี้ยงเณรที่วัด นี้เป็นเรื่องสำคัญ ที่เราจะต้องมาช่วยกันทำมโนปณิธานของคุณยายให้สมหวัง ส่วนการรับกิจนิมนต์ก็ให้ดูเป็นราย ๆ เป็นช่วง ๆ กันไป อย่าดูเบาในเรื่องนี้ เราต้องช่วยกันทำให้ดี ในทุก ๆ วัน จะมีผู้มาใหม่มาเยือนเรื่อย ๆ เป็นพระก็มี เณรก็มี ญาติโยมก็มี มาเพราะได้ยินกิตติศัพท์อันงดงามของหมู่คณะเรา มาเพื่อที่จะชื่นชม และเพื่อที่จะมาดูเป็นแบบแผนที่จะนำกลับไปปรับปรุงเปลี่ยนแปลงอารามของตัวไปในทางที่ดีขึ้น ถ้าหมู่คณะของเรางดงาม อยู่เป็นจำนวนมาก ก็จะสร้างความเลื่อมใสให้บังเกิดขึ้นกับท่านเหล่านั้น ที่ยังไม่เลื่อมใสก็จะเลื่อมใส ที่เลื่อมใสแล้วก็จะเลื่อมใสยิ่งขึ้นไปเรื่อย ๆ แบบแผนที่ดีงามนี้ก็จะขยายไปสู่อารามโน้นอารามนี้ต่อกันไปเรื่อย ๆ และในที่สุดก็จะไปทั่วกันทั้งสังฆมณฑล ลูกเป็นรูปหนึ่งที่มีส่วนในการขยายแบบแผนที่ดีไปทั่วสังฆมณฑล และยังความเลื่อมใสให้เกิดขึ้นแก่พุทธบริษัท ๔ ทั้งที่เป็นพระ เป็นเณร เป็นโยม ซึ่งเป็นทางมาแห่งบุญและภารกิจที่สำคัญของเรา อย่าดูเบากับเรื่องเหล่านี้ *ออกห่างจากข้าศึก* สิ่งใดที่เป็นข้าศึกต่อการกุศลและพรหมจรรย์ ให้ออกห่าง อย่าเอาเข้ามาใกล้ แม้ทางใจก็ให้ห่าง มิฉะนั้นจะมาเป็นอุปสรรคต่อการบำเพ็ญสมณธรรมของเรา จะทำให้ใจเราฟุ้ง พอฟุ้งก็อยู่ในเพศสมณะไม่ได้ จะต้องออกไปดำเนินชีวิตแบบชาวโลก ซึ่งมีแต่ความทุกข์ยากลำบากมากกว่าที่เราคิด ไม่สวยหรูเหมือนอย่างที่เราดูข้ามกำแพงวัดไป นี้คือสิ่งที่ลูกทุกรูปจะต้องสอนตัวเอง เพราะพรรษาที่จะผ่านไปนี้ อายุพรรษาเราเพิ่มขึ้น อายุทางโลกก็เพิ่มขึ้นอีก จะต้องมีข้อคิดสิ่งดี ๆ เกิดขึ้นเพิ่มไปตามวันเวลาที่ผ่านไป ข้อวัตรปฏิบัติต่าง ๆ ก็ให้สมบูรณ์ขึ้น ให้ดีกว่าตั้งแต่เริ่มบวชวันแรก ให้ชีวิตมีการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นเรื่อย ๆ นี่เป็นสิ่งที่อยากจะบอกกับลูกทุกรูปสั้น ๆ สำหรับคืนนี้ *หลวงพ่ออำนวยพร* เมื่อสักครู่นี้มีลูกหลายท่านนำปัจจัยมาถวาย เป็นกฐินกองเริ่มต้นสำหรับพรรษาหน้า เป็นกฐินกองแรกของโลกที่ได้ตั้งขึ้นแล้ว แล้วยังเอาปัจจัยมาถวายอีก หลวงพ่อได้รับแล้ว ขออนุโมทนาสาธุการและขออำนวยพร ด้วยอานุภาพแห่งบุญในสัมมาปฏิบัติที่พวกเราทุกคนได้พร้อมเพรียงกันทำกิจในทางพระพุทธศาสนา และมหาทานบารมีดังกล่าว จงดลบันดาลให้ลูกทุกรูปมีสุขภาพพลานามัยที่แข็งแรง จิตใจเบิกบาน แจ่มใส สว่างไสวในธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ปฏิบัติธรรมะก็ขอให้พบพระธรรมกาย ให้เป็นเนื้อนาบุญ เป็นอายุพระศาสนา ให้ได้เข้าถึงวิชชาธรรมกาย ไปปราบมารประหาณกิเลสด้วยกันทุกรูป จงทุกประการเทอญ