ตำนานหลวงปู่วัดปากน้ำ หน้า1-5

ประนมมือเหนือเศียรเพียรบูชิต พระไตรรัตน์ศักดิ์สิทธิ์สว่างไสว คุณครูบาอาจารย์ชำนาญชัย จงอวยให้ใสวิสุทธิ์ด้วยปัญญา จะสาธกยกตำนานที่ขานกล่าว ถึงเรื่องราวพุทธบุตรชิโนรสา สมญานามพระผู้ปราบมารา เป็นนิทานกล่อมบรรดาสาธุชน แรมหกค่ำเดือนสิบเอ็ดในปีวอก สิบตุลาขานบอกกาลกุศล ปีสองสี่สองเจ็ดวันมงคล ปฐมเริ่มประเดิมต้นแห่งตำนาน ณ บ้านเหนือตรงข้ามวัดสองพี่น้อง เมืองสุพรรณเรืองรองสุดกล่าวขาน หลวงปู่สดเกิดกายเป็นชายชาญ บิดามารดารักดุจดวงใจ นามปรากฏว่า "สด มีแก้วน้อย" เรื่องฐานะไม่ได้ด้อยกว่าใครไหน โยมมารดานามลือชื่อ "สุดใจ" บิดาไซร้นาม "เงิน" จำเริญดี ในครอบครัวพ่อค้าผู้ขายข้าว ทรัพย์สมบัติถึงคราวขั้นเศรษฐี แดนมงคลถือกำเนิดสร้างความดี สัณฐานมีรูปละม้ายคล้ายดอกบัว เด็กชายสดได้เล่าเรียนเพียรศึกษา กับภิกษุผู้เป็นน้าจนรู้ทั่ว ทั้งกอไก่กอกาคล่องทุกตัว ทั้งเรียนตัวสือขอม ณ วัดบางปลา จนอ่านเขียนแคล่วคล่องในตำรับ พระมาลัยทั้งสำรับอย่างแกล้วกล้า นับเป็นยอดคนดีมีวิทยา จึงกลับมาช่วยบิดาทำกิจการ ครั้งเป็นเด็กเล็กใสวัยเดียงสา จิตเมตตาก็ประจักษ์เป็นหลักฐาน คราวพาโคลงทุ่งมุ่งทำงาน ไม่ปล่อยกาลเพลเพลาคาบ่าวัว เพราะโบราณท่านถือเมตตาตั้ง ให้ระวังกายใจให้รู้ทั่ว การทำนาจนเพลคาบ่าวัว ท่านว่าชั่วไร้เมตตาเอื้ออาทร เมื่ออายุท่านย่างเข้าสิบสี่ โยมบิดาสิ้นชีวีไปเสียก่อน เหลือไว้แต่ความดีให้อาวรณ์ สิ้นโพธิ์ทองสุนทรไร้หลักชัย ท่านจึงสวมใจเด็ดเพชรพิศิษฏ์ มาดูแลภารกิจอันยิ่งใหญ่ ที่เลี้ยงดูครอบครัวมาก่อนไกล คือการล่องเรือไปค้าธัญญา พ่อค้าชายหนุ่มน้อยลอยเรือล่อง ผ่านลำคลองน้อยใหญ่อย่างหาญกล้า สุพรรณบุรีบางกอกเทียวไปมา นำบรรดาลูกน้องท่องเที่ยวไป เอาเรือท่ากระดานบรรทุกข้าว ไปขายแล้วตีเรือเปล่ากลับมาใหม่ ทำอย่างนี้หลายปีด้วยตั้งใจ กิจการเกรียงไกรชนลือชา เมื่ออายุสิบเก้าขายข้าวแล้ว เรือก็แจวผ่าคลองลัดที่ชื่อว่า "บางนางแท่น" แดนอุดมชุมโจรา ก็เกิดเหตุที่ต้องตราให้ตรึงใจ