นักเรียนแพทย์...รักษาโรคด้วยสมาธิจิต

การใช้ธรรมกายแก้โรค หลวงพ่อวัดปากน้ำ (ภาษีเจริญ) เคยพูดว่าแก้ได้จริง ถ้าได้ประกอบกันทั้ง 2 ฝ่าย คือ ฝ่ายแก้และฝ่ายเจ้าทุกข์มีความเชื่อมั่นคง กล่าวคือต้องเรียนพระกัมมัฏฐานปฏิบัติธรรมด้วย เพื่อให้กระแสจิตเชื่อมถึงกัน ลักษณะนี้มีหวังมาก ที่ไม่ได้ผลก็เนื่องด้วยผู้เจ็บไม่พยายามทำพระกัมมัฏฐาน ทางเชื่อมไม่ถึงกัน แต่ถึงอย่างนั้นก็มีผลบ้างในเมื่อโรคนั้นยังอ่อน และหลวงพ่อวัดปากน้ำ (ภาษีเจริญ) เคยพูดว่า "ถึงไม่หายก็จะเป็นไร เราไม่ได้เรียกค่ารักษาเอาแก่ใคร ช่วยด้วยเมตตา อย่างน้อยคนเจ็บก็จะต้องได้วิธีปฏิบัติธรรม หรือเข้าใกล้พระรัตนตรัยพอสมควรแก่อุปนิสัย" ท่านพูดต่อไปว่า "ที่หายก็มาก ที่ไม่หายเพียงแต่บรรเทาเป็นครั้งคราวก็มี" พูดถึงวิธีแก้โรค อาตมา (สมเด็จพระสังฆราช องค์ที่ 17) ได้พบกับ"นักเรียนแพทย์คนหนึ่ง" ซึ่งเขาสนใจในวิชชาของหลวงพ่อ ระหว่างเป็นนักเรียนแพทย์ปีปลายๆ เขาได้รักษาพยาบาลคนไข้ผู้หนึ่ง คนไข้นั้นเจ็บปวดมาก หมดทางแก้ไข เขาได้ตัดสินใจพูดกับเพื่อนๆ ว่า "เดี๋ยวจะแก้ให้หาย ขอเข้าในห้องสักครู่ก่อน" นักเรียนแพทย์คนนั้นเข้าห้องทำสมาธิจิตตามหลักของวัดปากน้ำ สักครู่ใหญ่ๆ ต่อมา คนป่วยสงบจากความเจ็บปวด พวกเพื่อนนักเรียนแพทย์ด้วยกันแปลกใจ ถึงผู้เข้าสมาธิเองก็แปลกใจ และภูมิใจในการกระทำของเขา ได้ถามว่าทำไมจึงกล้าเช่นนั้น นักเรียนแพทย์คนนั้นตอบว่า "สงสารคนเจ็บไม่รู้จะช่วยได้อย่างไรไม่มีทางอื่นก็ลองดู"และยังได้พูดต่อไปว่า "ผมได้เห็นตนเองว่าเมื่อชาติก่อนเคยเป็นนักบวชมาเหมือนกัน" นักเรียนแพทย์คนนี้ ตามปกติชอบวัดและพิธีทางศาสนาตั้งแต่จำความได้ เพราะผู้ใหญ่สนใจในทางศาสนา เขาอาราธนาศีล อาราธนาพระปริตได้ตั้งแต่พูดชัด มีการทำบุญประจำปี เด็กคนนี้ได้อาราธนาศีลพระปริตเสมอมา และอาราธนาได้อย่างไม่กระดากอายเลย การเรียนดีสำเร็จปริญญาแพทย์โรงพยาบาลศิริราช เมื่ออายุได้ 21 ปี สมเด็จพระสังฆราช องค์ที่ 17 สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (ปุ่น ปุณฺณสิริ) วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม