บทนำ

การได้เกิดเป็นมนุษย์ ได้พบพระพุทธศาสนา และรู้จักวิชชาธรรมกายเป็นสิ่งบังเกิดได้ยากยิ่ง เพราะการเข้าถึงธรรมกาย คือการดำเนินตามเส้นทางแห่งการพ้นทุกข์ เป็นทางแห่งสันติสุข และเป็นเป้าหมายสูงสุดของมวลมนุษยชาติ แต่ถ้าหากบุคคลใด ยังไม่รู้จักวิชชาธรรมกาย ยังไม่เข้าถึงธรรมกาย ชีวิตผู้คนทั้งหลาย ย่อมจะวนเวียนว่าย ตามสายกระแสกรรมในวัฏสงสาร แม้กระทั่งอาจจะตกลงไปในสภาพแห่งความมืดดำในบ่วงแห่งมาร อย่างไรก็ตาม เมื่อกาลเวลาเวียนมาจนกระทั่งหลังพุทธปรินิพพานนานเกือบ 2,500 ปี หลวงพ่อวัดปากน้ำภาษีเจริญ พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ท่านได้พลีกายถวายชีวิต อุทิศเพื่อทางมรรคผล นิพพานจนค้นพบการปฏิบัติสมาธิเพื่อให้เข้าถึงธรรมกาย ที่เคยเลือนสูญหายไปอย่างยาวนานให้กลับคืนมาได้ และเปิดเผยให้ชาวโลกทั้งหลาย ได้เห็นทุกข์เห็นภัย และรู้คุณค่าของพระรัตนตรัย รู้จักการปฏิบัติเพื่อให้เข้าถึงธรรมกาย อันเป็นเส้นทางเอก ที่มีคุณเอนกอนันต์ และยังประโยชน์อันไพศาลแก่ชีวิตชาวโลกนับล้าน เพื่อให้รู้จักเป้าหมายสูงสุด ตามหนทางสายกลาง และมุ่งสั่งสมบารมี ตามรอยบาทพระศาสดา หลวงพ่อมีความตั้งใจที่จะค้นคว้าวิชชาธรรมกายและเผยแผ่วิชชาธรรมกายให้กว้างไกล เมื่อหลวงพ่อได้รับตำแหน่งให้มาดูแลเป็นเจ้าอาวาสวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ท่านก็จัดระบบระเบียบในการบริหารงานคณะสงฆ์ในวัดอย่างเป็นระเบียบแบบแผน โดยท่านได้ทำวิชชาธรรมกายร่วมกับทีมงานในโรงงานทำวิชชา แก้ไขทุกข์โศกโรคภัยพิบัติต่างๆ และเหตุการณ์ที่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนในบ้านในเมือง โดยเฉพาะในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ท่านถึงกับกล่าวกับพระ เณร เถร ชี ในวัดปากน้ำว่า จะไม่ยอมให้ลูกระเบิดมาลงวัดปากน้ำอย่างเด็ดขาด ท่านเอาชีวิตเป็นเดิมพัน และด้วยความเชี่ยวชาญในวิชชาธรรมกายของหลวงพ่อ ทำให้วัดปากน้ำผ่านพ้นวิกฤติในช่วงสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 มาได้อย่างน่าอัศจรรย์ หลวงพ่อได้มุ่งสอนวิชชาธรรมกายให้กับพระ เณร เถร ชี ที่ได้ธรรมกายในโรงงานทำวิชชา นับเป็นงานวิปัสสนาธุระที่หลวงพ่อให้ความสนใจมาก ท่านมุ่งมั่นและจดจ่อในเรื่องวิชชาเป็นอย่างมาก ทั้งนี้มีผู้ที่ปฏิบัติได้ธรรมกายขั้นสูงหลายท่าน อาทิเช่น แม่ชีทองสุข สำแดงปั้น แม่ชีจันทร์ ขนนกยูง แม่ชีทวีพร เลี๊ยบประเสริฐ คุณครูตรีธา เนียมขำ คุณจินตนา โอสถ สามเณรสมจิตร สามเณรเตชวัน เป็นต้น คงเป็นที่ประจักษ์แล้วว่า การสร้างบารมีของท่าน หาใช่จะแสวงหาความหลุดพ้นแต่เพียงลำพัง แต่ท่านมุ่งสงเคราะห์โลก มุ่งยังคุณประโยชน์ให้แก่มวลมนุษย์ทั้งหลาย ดังนั้น แม้ท่านจะมรณภาพไปแล้ว แต่บารมีธรรมของท่านก็ยังคงอยู่ ยังคอยปกป้องคุ้มครองรักษาเหล่าศิษยานุศิษย์และผู้ประพฤติปฏิบัติตามอยู่เสมอ สิ่งที่ท่านได้ประกอบกรณียกิจอันเป็นมรดกธรรมทั้งหลายล้วนเป็นการวางรากฐาน เพื่อการเผยแผ่และสืบทอดอายุพระพุทธศาสนาทั้งด้านการศึกษาพระปริยัติธรรมและธรรมปฏิบัติ ก่อให้เกิดประโยชน์แก่อนุชนรุ่นหลัง ทั้งที่เป็นพระภิกษุและฆราวาสเป็นเอนกอนันต์ ดังปรากฏเป็นที่กล่าวขานกันว่า ในยุคสมัยที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านยังมีชีวิตอยู่ วัดปากน้ำภาษีเจริญ ได้รับการยกย่องว่าเป็นเลิศทั้งการสอบธรรมภาคปฏิบัติ และเป็นวัดที่มีการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมด้านภาษาบาลีที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศ มากระทั่งบัดนี้ ในวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2547 ตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 10 เป็นวันครบรอบ 87 ปี ที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำภาษีเจริญ (พระมงคลเทพมุนี) ได้ค้นพบการปฏิบัติเพื่อให้เข้าถึงธรรมกาย ควรที่พวกเราทั้งหลาย จักได้พร้อมใจรำลึกนึกถึงคุณค่า ตลอดจนมหากรุณาธิคุณ แห่งพระเดชพระคุณหลวงพ่อพระมงคลเทพมุนี ผู้เป็นมหาปูชนียาจารย์ จึงควรน้อมวันทาอภิวาทถวายสักการเหนือเศียรเกล้าด้วยบุญปฏิบัติบูชา ตลอดจนร่วมทำนุบำรุงและจรรโลงพระพุทธศาสนาเพื่อเป็นทักขิณา แด่พระเดชพระคุณหลวงพ่อผู้เป็นทักขิไนยบุคคล และขออานิสงส์แห่งความตั้งใจที่พวกเราเหล่าศิษยานุศิษย์จักร่วมใจกันทั้งด้วยการทำทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา เพื่อปฏิบัติเป็นสังฆบูชาถวายแด่พระเดชพระคุณหลวงพ่อ จงดลบันดาลให้พวกเราทั้งหลาย ตลอดจนมารดาบิดา ทั้งบริวารญาติมิตรที่ร่วมจิตอนุโมทนา ให้พ้นสรรพทุกข์ ให้พ้นสรรพโศก ให้พ้นสรรพโรค ให้พ้นสรรพภัย ขออาราธนาบุญญาบารมีของพระเดชพระคุณหลวงพ่อพระมงคลเทพมุนี ได้ยังกุศลราศี ให้พวกเราทั้งหลายมีแต่ความเจริญก้าวหน้า ทั้งทางโลกทางธรรม ให้เข้าถึงธรรมกาย รู้แจ้งแทงตลอดในวิชชาธรรมกาย พ้นจากอวิชชาทั้งหลาย ไปทุกภพทุกชาติ ตราบเข้าสู่พระนิพพานเทอญ คณะศิษยานุศิษย์หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ 27 สิงหาคม พุทธศักราช 2547