ปาฏิหาริย์บนเส้นทางระหว่างประเทศ

เช้าวันที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ ของคุณสายหยุด ลัตท์และสามีชาวฝรั่งเศส ชื่อคุณอัลเฟรด ลัตท์ เริ่มขึ้นอย่างสดใสเบิกบานทั้งสองเดินทางไปทำบุญที่ประเทศเยอรมนี ด้วยใจที่เปี่ยมสุขยิ่งกว่าการไปท่องเที่ยวเสียอีก เรื่องมีอยู่ว่า วันนี้เพื่อนกัลยาณมิตรของเธอที่อยู่ในประเทศเยอรมนี อยากทำบุญถวายภัตตาหารพระ ก็เลยนิมนต์พระอาจารย์ไปที่บ้าน คุณสายหยุดและสามีอยากได้บุญ จึงลงทุนขับรถข้ามประเทศไปร่วมงานด้วย ซึ่งไม่ใช่เรื่องที่ลำบากจนเกินไป เพราะประเทศฝรั่งเศสกับประเทศเยอรมนีมีชายแดนติดต่อกัน ประชาชนของทั้ง ๒ ประเทศสามารถขับรถเข้าไปในอีกประเทศหนึ่งได้สะดวก เหมือนเราเดินทางไปต่างจังหวัด วันนั้นคุณสายหยุดเป็นคนขับรถ แม้หนทางไกลก็ไม่หวั่นเพราะอยากไปทำบุญ เธอเป็นคนรักบุญมาก แม้ไปอยู่ต่างบ้านต่างเมืองก็ไม่ทิ้งการทำบุญ เธอกับสามีไปทำบุญทำทาน ถือศีล นั่งสมาธิที่วัดพุทธสตราสบูร์ก ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๔๖ และเป็นนักเรียนโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยากับเขาด้วย (ขณะนี้ วัดพุทธสตราสบูร์กย้ายไปสร้างวัดใหม่ที่ชายแดนประเทศเยอรมนี ชื่อวัดพระธรรมกายชวาร์ซวัลด์) คุณสายหยุดเป็นอีกคนหนึ่งที่รักและเคารพหลวงปู่มาก เวลาเห็นรูปหลวงปู่จะรีบตัดมาใส่กรอบ แล้วเอาไปวางไว้บนที่สูง ๆ ในรถของเธอก็มีรูปหลวงปู่ ตัวเธอก็ห้อยเหรียญหลวงปู่ จะนั่ง นอน ยืน เดิน หายใจเข้า หายใจออก ก็จะเห็นภาพหลวงปู่ติดตา ขนาดนอนก็ยังฝันเห็นหลวงปู่ ก่อนขับรถไปไหนมาไหนทุกครั้ง เธอจะอาราธนาหลวงปู่ให้คุ้มครอง และพอถึงจุดหมายก็จะไหว้ขอบพระคุณหลวงปู่ที่คุ้มครอง โอ้โฮ! รักเคารพท่านขนาดนี้ เชื่อได้เลยว่า หลวงปู่ไม่ทิ้งเธอแน่นอน วันที่ออกเดินทางไปประเทศเยอรมนี ทั้งเธอและสามีมีเหรียญหลวงปู่ติดตัวคนละเหรียญ ทำบุญเสร็จแล้วทั้งคู่ก็เดินทางกลับบ้านที่ฝรั่งเศส โดยคุณสายหยุดเป็นคนขับรถเอง ขณะนั้นมืดแล้ว เส้นทางก็ไม่คุ้น เพราะยังอยู่ในเขตเยอรมนี หมอกก็หนา มีทัศนวิสัยเพียงแค่ ๒๐ เมตร แถมยังต้องขับผ่านภูเขา ขึ้น ๆ ลง ๆ ตลอด เธอจึงให้สามีช่วยมองป้ายบอกทางที่จะเลี้ยวไปฝรั่งเศส ตอนนั้นเธอขับอยู่ที่ความเร็ว ๑๑๐ กม. / ชม. ซึ่งถูกต้องตามกฎหมายทุกประการ คุณสายหยุดขับอยู่ในเลนขวาสุด ซึ่งเป็นเลนที่ช้าที่สุด(ประเทศในยุโรปส่วนใหญ่ขับรถเลนขวา ยกเว้นประเทศอังกฤษ) เมื่อเธอหันไปมองทางขวามือ ก็เห็นเหวขนาบถนนตลอดทาง เธอขับเรื่อยไปจนเจอป้ายบอกว่า อีก ๑ กิโลเมตร จะมีทางแยกเลี้ยวเข้าฝรั่งเศส เธอเริ่มจับเวลาเตรียมหาทางแยกนั้น แต่น่าแปลก ขับเลยจากป้ายนั้นไปตั้ง ๑๕-๒๐ นาทีแล้ว ก็ไม่เห็นทางแยก ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นเพราะทัศนวิสัยในการมองเห็นต่ำมาก และมืดแล้วด้วย ทันใดนั้น คุณสายหยุดก็พบว่า อีก ๒๐ เมตรข้างหน้า มีกำแพงขนาดใหญ่กั้นอยู่ แต่ไม่มีเวลาไตร่ตรองอะไรแล้ว กำลังจะชนกำแพง เธอจึงตัดสินใจหักพวงมาลัยไปทางขวา เพราะกลัวกำแพงแต่..ทางขวาน่ะ เหวนะ น่ากลัวกว่ากำแพงเสียอีก !! ตอนนั้น คุณสายหยุดได้ยินสามีร้องเสียงหลง เธอเองก็ตกใจร้องกรี๊ด ๆ ประสานกัน ตอนนั้นช็อกทั้งคู่ คิดว่าไม่รอดแน่ ๆ แต่แล้วเธอก็ได้ยินเสียงสามีพูดออกมาว่า "ขอบคุณครับหลวงปู่ ขอบคุณที่ช่วยผมครับขอบคุณมาก ๆ ครับ" เธอหันไปเห็นเขาพนมมือท่วมหัว ส่วนตัวเธอยังมือไม้สั่นอยู่ และยังงง ๆ ว่าตอนนี้กำลังอยู่ที่ไหน ไม่ได้อยู่ในเหวหรือ รอดตายจริง ๆ หรือนี่ งงอยู่ได้ไม่นาน ก็มีเสียงแตรรถด้านหลังดังลั่น คุณสายหยุดถึงได้เห็นว่ารถของเธอกำลังหยุดนิ่งอยู่บนถนนสายหนึ่ง ซึ่งเป็นเส้นทางมุ่งหน้าสู่ฝรั่งเศส แถมอยู่ในเลนที่ถูกต้อง เหมือนมีใครยกรถไปวางไว้ตรงทางแยกกลับฝรั่งเศสพอดิบพอดี ทั้ง ๆ ที่ขับเลยมาไกลมากแล้ว ตอนนั้นรถที่บีบแตรไล่ก็คงจะงงเหมือนกันว่า ทำไมอยู่ ๆ มีรถโผล่มาจอดนิ่ง ๆ อยู่ข้างหน้ารถเขา มีบางคันขับเข้ามาใกล้ ๆ แล้วเปิดกระจกดูด้วย พอตั้งสติได้ คุณสายหยุดก็ค่อย ๆ เอามือสั่น ๆ ใส่เกียร์ประคองรถวิ่งต่อไปจนถึงบ้านโดยปลอดภัย แค่นี้ยังตื่นเต้นไม่พอ อีก ๓ วันถัดมา ตรงกับวันที่ ๒๘ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ คุณสายหยุดขับรถเก๋งคันเดิมไปวัดพุทธสตราสบูร์กกับสามี โดยวิ่งอยู่เลนขวาสุด ความเร็ว ๑๑๐ กม. / ชม. เท่าเดิมขับไปสักระยะหนึ่งก็เห็นรถพ่วงขนาดใหญ่ ยาวเท่ารถบรรทุกในเมืองไทย ๓ คันต่อกัน จอดอยู่บริเวณไหล่ทางด้านขวาและเปิดไฟขอทาง ตอนนั้นคุณสายหยุดคิดว่า เธอขับอยู่บนทางเอกคงไม่เป็นไร ก็เลยขับตรงไปแต่คนขับรถบรรทุกไม่แคร์ใคร หักหัวพรวดพราดขึ้นมาบนเลนขวาเลย คุณสายหยุดตกใจมาก เพราะถนน ๑ เลน ทำไว้พอดีกับรถ ๑ คันเท่านั้น ถ้าเธอเบี่ยงไปทางซ้าย ก็จะชนกับรถที่วิ่งในเลนคู่ขนานถ้าเบรกรถจะต้องตีลังกา หรือถูกรถคันหลังชน เธอไม่รู้จะทำอย่างไรดีจึงตัดสินใจขับตรงไปเลย ตอนนั้นรถบรรทุกคันนั้นขึ้นมาครึ่งเลนแล้วรถของเธอต้องชนกับรถบรรทุกแน่ ๆ ทั้งคู่ช็อกจนหยุดหายใจ คิดว่าตูมแน่ ๆ แต่แทนที่จะได้ยินเสียงตูม เธอกลับได้ยินเสียงเป่าปากของสามีพร้อมกับเสียงถอนหายใจแล้วสามีของเธอก็ตะโกนว่า "เราข้ามมาแล้ว ๆ" ปรากฏว่า รถไม่ได้ชนกัน แต่เหมือนกับหลุดเข้าไปในอีกมิติหนึ่ง คนขับรถบรรทุกคันนั้นยังเปิดไฟกะพริบตามหลังด้วย คงจะงงเหมือนกัน สามีของเธอมองไปที่รูปหลวงปู่แล้วยกมือไหว้ท่วมหัว บอกว่า"หลวงปู่ช่วยเราอีกแล้ว ต่อไปผมจะไม่หยุดทำความดี สิ่งไหนเป็นความดี จะทำเพื่อหลวงปู่" ส่วนคุณสายหยุดก็นึกถึงหลวงปู่ทันทีพร้อมกับบอกว่า "ขอบคุณค่ะหลวงปู่" "ปาฏิหาริย์" แม้ไม่เจอกับตัวเอง ก็ใช่ว่าจะไม่มีจริง ทิ้งความลังเลสงสัย หมั่นสร้างความดีจะดีกว่า ที่สำคัญหลวงปู่ท่านทำได้มากกว่านี้เยอะ เรื่องราวของคุณสายหยุดและสามีหรือเรื่องทำนองนี้ เป็นแค่เรื่องปกิณกะของท่านเท่านั้น เป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ของท่าน คือจะปราบมารให้ถึงที่สุดแห่งธรรม หากใครอยากอยู่ในการคุ้มครองดูแลของท่าน ก็ให้หมั่นระลึกถึงท่าน หมั่นสร้างบุญสร้างกุศล โดยเฉพาะอย่างยิ่งบุญที่เกี่ยวเนื่องกับท่าน จะได้มีสายบุญเชื่อมกับท่าน และจะได้อยู่ในสายตาของท่านตลอดไป ดังเช่น คุณสายหยุดและสามี