อายุพระพุทธศาสนา

พุทธศาสนาจะรุ่งเรืองอยู่ได้ เพราะอุบาสกอุบาสิกาไม่ละในการบริจาคทาน ให้พระภิกษุสามเณรตลอดสาย ภิกษุสามเณรได้อาหารและบิณฑบาตนั้นแล้ว เข้าไปอยู่ในท้องอิ่มแล้ว ไม่ให้อาหารอิ่มนั้นเสียไปเปล่าๆ อุตส่าห์เล่าเรียนคันถธุระและวิปัสสนา มีหน้าที่ตามศรัทธาของตน ไม่ซุกชนด้วยประการใดประการหนึ่ง ให้นึกดังนี้ นี่แหละได้ชื่อว่าเป็นอายุพระศาสนา เพราะอุบาสก อุบาสิกา ภิกษุ สามเณรประพฤติตรงต่อกัน ด้วยประการฉะนี้ จากพระธรรมเทศนาเรื่อง “ภัตตานุโมทนาคาถา” ๑๖ มกราคม พ.ศ.๒๔๙๗