ปุญญาภิสันทา

เมื่อเจ้าภาพสละไทยธรรมเสร็จขาดลงไป มอบให้แก่พระภิกษุ พระภิกษุรับสิทธิ์ขาดใช้ได้ บริโภคได้ ให้เด็กให้เล็ก ให้ใครก็ได้ เป็นสิทธิ์ของผู้รับ ขาดจากสิทธิ์ของผู้ให้ ขณะใด ขณะนั้นแหละ ปุญญาภิสนุทา บุญไหลมาจากสายธาตุสายธรรมของตัวเอง โดยอัตโนมัติ เข้าสู่อัตโนมัติ คือดวงธรรมที่ทําให้เป็นกายมนุษย์ ใสบริสุทธิ์เท่าฟองไข่แดงของไก่ ในกลางกายมนุษย์นี้ กลางดวงนั้นและเป็นที่ตั้งของบุญ บุญไหลมาติดอยู่กลางดวงนั้น เหมือนยังกับไฟติดอยู่ในหลอดไฟฟ้ากี่ร้อยแรงเทียนกี่พันแรงเทียน ก็ช่างเถิด แล้วแต่หลอดเขาทําดีกรีไว้เท่าไร จุไฟได้เท่านั้น ส่วนอัตโนมัติธรรมที่ทําให้เป็นกายมนุษย์นี้ บุญมากเท่าไรก็ใส่เข้าไปไม่เต็ม เท่าไรๆ ก็ไม่เต็ม จากพระธรรมเทศนาเรื่อง “สังคหวัตถุ” ๒๐ กันยายน พ.ศ.๒๔๙๖