อานุภาพ
หลวงปู่วัดปากน้ำ · วิสุทธิวาจา 2
อานุภาพพระพุทธเจ้านั้นอเนกอนันต์
พระเทวทัตประทุษร้ายพระพุทธเจ้า ข่มเหงพระพุทธเจ้า จนกระทั่งแยกย้ายพระสงฆ์เป็นสังฆเภท เหตุกรรมอันลามกของพระเทวทัตเกิดเจ็บไข้ขึ้น จะมาเฝ้าพระพุทธเจ้า
พระพุทธเจ้าทรงรับสั่งว่า ไม่เห็นเราผู้ตถาคตหรอก มาก็ไหว้ไม่ถึง เต็มทีอยู่แล้ว ใกล้จะเห็นอยู่แล้ว พอใกล้จะเห็นเท่านั้นด้วยพุทธานุภาพที่รับสั่งไว้ ไม่เห็นเราตถาคต นั่นแหละพุทธานุภาพที่รับสั่งไว้นั้นแหละ แผ่นดินแยก สูบพระเทวทัตไปเข้าอเวจี ไม่ได้เห็นพระพุทธเจ้าอีก นี้พุทธานุภาพเป็นอย่างนี้
ธรรมานุภาพน่ะเป็นอย่างไร
นี่แหละที่เราเป็นอยู่ทุกวันๆ เป็นหญิงก็ดี เป็นชายก็ดี ที่อยู่อย่างเป็นสุขนี้ นี่แหละเรียกว่า ธรรมานุภาพ นี่แหละธรรมานุภาพ
ส่วนที่เป็นอยู่เป็นทุกข์ พวกอธรรม อยู่เป็นเปรต เป็นอสุรกาย เป็นสัตว์ต่างๆ เหล่านี้เป็นอธรรมานุภาพ ที่เป็นมนุษย์อยู่นี้ เป็นเทวดาอยู่นี้ เป็นพรหมอยู่นี้ เป็นอรูปพรหมอยู่นี้ เป็นอยู่ได้ไม่แตกไม่สลายไป นั่นแหละธรรมานุภาพละ
สังฆานุภาพนะเป็นอย่างไร
สังฆานุภาพน่ะอานุภาพของพระสงฆ์ พระพุทธศาสนาที่รุ่งเรืองดํารงอยู่ได้จนกระทั่งเราได้ยินได้ฟัง ได้บวชเป็นภิกษุสามเณรอยู่บัดนี้ ที่ทรงมาได้จนกระทั่งถึง บัดนี้นั้น ใครจะทรงเอามาได้ ใครจะทรงเอาพระพุทธศาสนาของพระพุทธเจ้ามาได้ นอกจากสังฆานุภาพน่ะ ไม่ได้สังฆานุภาพทรงเอาไว้ รักษาเอาไว้ไม่มี
สังฆานุภาพนั้นเรียกว่าจิต มันจะอคติอวดดีไปก็ไม่ได้ หากทายก อุบาสก อุบาสิกาเลิกให้ทานเสียหมด สังฆานุภาพดับอีกเหมือนกัน
สังฆานุภาพอยู่ด้วยทายกอุบาสกอุบาสิกา ทานของท่านทายก อุบาสกอุบาสิกา ท่านเลี้ยงดูไว้
นี่แหละสังฆานุภาพยังได้ปรากฏอยู่ทุกวันนี้
จากพระธรรมเทศนาเรื่อง “ภัตตานุโมทนาคาถา”
๑๖ มกราคม ๒๔๙๘