ไฟจุ่มน้ำ

บัดนี้ ที่วัดปากน้ำนี่นะมีธรรมกาย สูงกว่าฌานนั่นอีก โดยนั่นสู้ไม่ได้ ไกลกว่าฌานนั่นอีก เขามีธรรมกายกัน ถ้ามีความกําหนัดยินดีเท่าใด แพร็บเข้าธรรมกายไป ความกําหนัดยินดีทําอะไรไม่ได้เลย ล้อมันเล่นเสียก็ได้ มันทําอะไรไม่ได้ ความกําหนัดยินดีทําอะไรไม่ได้ ที่เราเป็นผู้ครองเรือนน่ะ ความกําหนัดยินดีมันบังคับ เหมือนกับเด็กๆ ตามใจชอบมัน จะทําอะไรก็ตามชอบใจของมัน ความกําหนัดยินดีมันบังคับ มันบังคับเช่นนี้แล้ว เราเข้าธรรมกายเสีย ไม่ออกจากธรรมกาย ความกําหนัดยินดีที่มันบังคับนั่นหายแว๊บไปแล้ว เหมือนไฟจุ่มน้ำ จากพระธรรมเทศนาเรื่อง “พุทธโอวาท” ๒๔ ตุลาคม ๒๔๙๗