วันพระในโลกมนุษย์

วันพระในโลกมนุษย์ >> วันแห่งการสั่งสมบุญบารมี << วันพระ เป็นวันสำคัญในทางพระพุทธศาสนา เป็นวันที่ทั้งพระทั้งโยมควรประกอบเหตุร่วมกันเพื่อสั่งสมบุญ พระปฏิบัติหน้าที่อย่างหนึ่ง ฆราวาสก็ทำหน้าที่อย่างหนึ่งซึ่งต่างก็เกื้อกูลกัน วันพระ สำหรับญาติโยม เป็นวันที่เราควรจะได้สั่งสมบุญกุศลให้ยิ่งๆ ขึ้นไป ด้วยการทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา เพื่อเป็นปัจจัยให้ได้บรรลุมรรคผลนิพพาน และอุทิศส่วนกุศลแก่หมู่ญาติที่ล่วงลับไปแล้ว ก่อนถึงวันพระ สาธุชนจะเตรียมปัจจัยไทยธรรมซึ่งมีดอกไม้ ธูปเทียน อาหารหวานคาว เป็นต้น สำหรับนำไปถวายคณะพระภิกษุในวันพระ วันพระ สาธุชนทั้งหลายจะนำปัจจัยไทยธรรมเหล่านั้นไปบำเพ็ญบุญที่วัด ไปสมาทานอุโบสถศีล ฟังธรรม และปฏิบัติธรรม เมื่อมีกิจกรรมอะไรอันเป็นทางมาแห่งบุญกุศลก็ต้องขวนขวายตักตวงบุญกันให้เต็มที่ เช่น เห็นใบไม้ใบหญ้า เศษขยะมูลฝอยในวัด ก็ช่วยกันเก็บกวาด หรือช่วยกันปัดกวาดเช็ดถู ทำความสะอาดเสนาสนะ เป็นต้น บ้านใดมีบุตรหลาน วันพระก็ต้องพาเขาไปวัดด้วยทุกครั้ง เพื่อเขาจะได้โอกาสสั่งสมบุญตั้งแต่เยาว์วัย และเป็นการสร้างความคุ้นเคยกับบุญกุศลกันตั้งแต่ยังเล็กๆ จนเป็นวัฒนธรรมชาวพุทธ ที่ทุกบ้านจะพาบุตรหลานไปทำบุญที่วัดอย่างต่อเนื่อง เมื่อบุตรหลานเข้าเรียนหนังสือ ก็หาโอกาสพาไปสั่งสมบุญในวันหยุด เพื่อปลูกฝังให้เยาวชนในอนาคตมีความรักและรับผิดชอบดูแลพระพุทธศาสนา วันพระ สำหรับพระ เป็นวันที่พระได้ทบทวนเป้าหมายการบวชของตนว่า ตั้งแต่บวชมานั้น ได้ทำถูกวัตถุประสงค์ของการบวชแค่ไหน หลังจากที่ตนได้กล่าวคำขออุปสมบทต่อพระอุปัชฌาย์ในโบสถ์ท่ามกลางคณะสงฆ์ ต่อหน้าพระพุทธปฏิมากร ซึ่งเป็นตัวแทนของพระบรมศาสดาว่า “การบวชของเราคราวนี้ มีวัตถุประสงค์หลักเพียงอย่างเดียว คือ เพื่อสลัดตนให้พ้นจากกองทุกข์ มุ่งทำพระนิพพานให้แจ้ง” เมื่อถึงวันพระ เราก็ทบทวนและตรวจตราสิกขาบทของเราว่า ครบถ้วนบริบูรณ์ไหม ถ้ายังไม่ครบ ก็ทำให้ครบถ้วน ถ้าครบถ้วนแล้วก็เป็นวันที่จะได้ทบทวนข้อวัตรปฏิบัติดีงามที่ผ่านมา เพื่อเกิดความปลื้มปีติเบิกบานใจในชีวิตอันทรงคุณค่าของสมณะ ซึ่งเป็นเรื่องที่สำคัญมาก เมื่อตั้งใจจะทำพระนิพพานให้แจ้ง สิ่งที่พระจะต้องฝึกฝนให้เต็มที่ คือ ศีล สมาธิ ปัญญา ปริยัติ ปฏิบัติ ปฏิเวธ เทศนา แสวงหานิพพาน ซึ่งเป็นกิจสำคัญและเป้าหมายหลักของการบวช ดังนั้นข้อวัตรปฏิบัติของพระจะเกื้อหนุนเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง เมื่อหมั่นตรวจตรากายวาจาใจให้สะอาดบริสุทธิ์อย่างเดียว ความคิด คำพูด และการกระทำในสิ่งที่ดีงามก็จะเกิดขึ้นเองอย่างเป็นธรรมชาติ แม้ว่าชาตินี้ยังไปนิพพานไม่ได้ สิ่งที่สั่งสมในชาติปัจจุบันก็จะเป็นบุญเป็นบารมีที่จะสนับสนุนให้ไปถึงนิพพานได้ในภพชาติถัดๆ ไป เมื่อหมั่นทบทวนตัวเองอย่างสม่ำเสมอ เราจะเป็นอายุพระพุทธศาสนา อยู่ในฐานะพุทธบุตรเนื้อนาบุญที่ญาติโยมทั้งหลายหวังจะได้มาตักตวงบุญจากเรา การบริโภคขบฉันต่างๆ ที่ญาติโยมนำมาถวายด้วยความศรัทธาเราจะบริโภคด้วยความไม่เป็นหนี้ แต่อยู่ในฐานะเนื้อนาบุญอันสูงส่ง ดังนั้น ทุกวันพระ เราพึงทบทวนชีวิตสมณะว่า เป็นโอกาสเฉพาะผู้มีบุญที่ได้มาครองผ้ากาสาวพัสตร์ เช่นเดียวกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระอริยสาวกทั้งหลาย เราพึงยกระดับของเราให้สูงขึ้น ให้แตกต่างจากชีวิตของคฤหัสถ์ที่ยังครองเรือน