ลำดับที่ 13 เข้านิพพานเป็นและนิพพานตายตลอดจนสุดหยาบสุดละเอียด

ลำดับที่ ๑๓ เข้านิพพานเป็นและนิพพานตาย ตลอดจนสุดหยาบสูดละเอียด วิธีเข้านิพพานเป็น นิพพานตาย ประกอบดวงธรรมที่ทำให้เป็นพระโสดา เป็นปฐมฌาน ประกอบดวงธรรมที่ทำให้เป็นพระสกิทาคามี เป็น ทุติยฌาน ประกอบดวงธรรมที่ทำให้เป็นพระอนาคามี เป็น ตติยฌาน ประกอบดวงธรรมที่ทำให้เป็นพระอรหัตต์ เป็น จตุตถฌาน ประกอบเหตุว่างของปฐมฌาน เป็นอากาสานัญจายตนะฌาน ประกอบรู้ในเหตุว่างของทุติยฌาน เป็นวิญญาณัญจายตนะฌาน ประกอบรู้ที่ละเอียดในเหตุว่างของตติยญาน เป็น อากิญจัญญายตนะฌาน ประกอบรู้ก็ใช่ไม่รู้ก็ใช่ในเหตุว่างของจตุตถฌาน เป็นเนว สัญญานาสัญญายตนะฌาน แล้วเดินสมาบัติทั้ง ๘ นี้ ๗ เที่ยว ตกสูญ เข้านิพพาน ในศูนย์กลางกายมนุษย์ เรียกว่า นิพพานเป็นของมนุษย์ เดินสมาบัติในนิพพานเป็นของมนุษย์อีก ๗ เที่ยว ตก สูญ เข้านิพพานในศูนย์กลางภพมนุษย์ ซึ่งเรียกว่า นิพพาน ตายของมนุษย์ เดินสมาบัติในนิพพานตายของมนุษย์อีก ๗ เที่ยว ตก สูญ เข้านิพพานเป็นของทิพย์ ซึ่งอยู่ในศูนย์กลางกายทิพย์ เดินสมาบัติอีก ๗ เที่ยว ตกสูญ เข้านิพพานตายของ ทิพย์ ซึ่งอยู่ในศูนย์กลางภพทิพย์ แล้วเดินสมาบัติอีก ๗ เที่ยว ตกสูญ เข้านิพพานเป็น ของกายรูปพรหม ซึ่งอยู่ในศูนย์กลางกายรูปพรหม เดินสมาบัติอีก ๗ เที่ยว ตกสูญ เข้านิพพานตายใน ศูนย์กลางภพรูปพรหม เดินสมาบัติอีก ๗ เที่ยว ตกสูญ เข้านิพพานเป็นใน ศูนย์กลางกายอรูปพรหม เดินสมาบัติอีก ๗ เที่ยว ตกสูญ เข้านิพพานตายใน ศูนย์กลางภพอรูปพรหม เช่นนี้เรื่อยเข้าไปจนสุดละเอียด แล้ว ถอยออกมาแบบเดียวกับเวลาเข้าไป พอถึงมนุษย์ก็ถอยออกไปจนสุดหยาบ เช่นนี้เรียกว่า เข้านิพพานเป็นและนิพพานตายจนสุดหยาบสุดละเอียด