องศาที่เหมาะสมของใจกับความสุข

องศาที่เหมาะสมของใจกับความสุข “...หยุดได้เวลาใด ก็เป็นมงคลเวลานั้น ถ้าหยุดไม่ได้เวลาใดก็เป็นอัปมงคลเวลานั้น...” มีคําเตือนจากนักวิชาการสาธารณสุขว่าการใช้ คอมพิวเตอร์อยู่เป็นประจําอาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอย่างหนักได้ เช่น มีอาการปวดข้อนิ้ว ปวดเมื่อยกล้ามเนื้อแขน หัวไหล่หรือคอ ถ้าปล่อยไว้นานอาจถึงขั้นเส้นเอ็นอักเสบ รวมทั้งอาจมีปัญหาเรื่องสายตาอย่างหนัก จึงแนะนําให้ผู้ใช้คอมพิวเตอร์สนใจเรื่องเหล่านี้เอาไว้บ้าง องศาที่เหมาะสมของการนั่ง แนะนําให้นั่งเก้าอี้ที่มีพนักพิงอยู่ในระดับ ๙๐-๑๒๐ องศา ความสูงของเก้าอื้อยู่ในระดับที่เท้าวางบนพื้นได้สบายพอดี องศาที่เหมาะสมของช่วงแขน คีย์บอร์ดควรอยู่ในระดับเดียวกันหรือตํ่ากว่าข้อศอกเล็กน้อย ประมาณ ๙๐-๑๒๐ องศา องศาที่เหมาะสมของการมอง จอภาพควรอยู่ต่ำกว่าระดับสายตาเล็กน้อยประมาณ ๒๐ องศา ระยะในการมองควรอยู่ระหว่าง ๕๐-๗๐ ซม. และควรพักสายตาเป็นระยะๆ การดูแลเรื่องเหล่านี้จะช่วยให้ไม่เกิดผลกระทบจากการใช้คอมพิวเตอร์ ในการดําเนินชีวิตประจําวัน เราทั้งหลายก็ควรจะมีความรู้ และศิลปะในการใช้ชีวิตเช่นกัน เพื่อหลบหลีกให้พ้นจากความทุกข์ซึ่งพระเดชพระคุณหลวงปู่ท่านให้หลักการเอาไว้ว่า ถ้าต้องการจะดับทุกข์ให้ได้ผลดีจริง เราจะต้องทําใจหยุดให้ถูกส่วนจนกระทั่งเข้าถึงพระธรรมกาย ถ้าใครหยุดใจจนเข้าถึงพระธรรมกายได้แล้วจะมีความสุขอย่างยิ่งทีเดียว ดังนี้ “...ถามดูเถอะพวกมีธรรมกายนั่น เป็นอย่างไรบ้าง ทุกข์ สงบไหม ภัยสงบไหม โรคสงบไหม สบายใจ เย็นใจ อิ่มใจ ปลาบปลื้ม ใจตื้นใจเต็มทีเดียว แช่มชื่นตื่นเต้น ผ่องใสทีเดียว...” “...พอใจหยุดเสียได้เท่านั้นแหละ ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข เสื่อมลาภ เสื่อมยศ ติเตียน ทุกข์ ไม่กระทบกระเทือนแล้ว...” แม้ยังไม่เข้าถึงพระธรรมกาย แต่ถ้าสามารถทําใจให้หยุด นิ่งในเบื้องต้นที่กลางดวงธรรมที่ทําให้เป็นกายมนุษย์ ก็มีความสุขได้ระดับหนึ่งแล้ว ดังนี้ “ ...เมื่ออยู่กลางดวงนั้นแล้ว ความกําหนัดยินดีไม่มี สงบ ระงับเป็นสุขทีเดียว ถ้าว่าต้องการสุขละก็ไปอยู่นั้น ถ้าว่าต้องการทุกข์ละก็ออกมาเสียก็ได้รับทุกข์...” “...ใจหยุดเสียแล้ว วิรชํ ปราศจากความขุ่นมัว วิรชํ ปราศจากธุลี เศร้าหมองก็ไม่มีแก่ใจ เพราะใจหยุดเสียแล้วไม่เศร้าหมองไม่ขุ่นมัวแต่อย่างใดอย่างหนึ่งเลยทีเดียว…” ท่านยังกล่าวอีกด้วยว่า ถ้าใครทําใจให้หยุดได้แล้ว บุคคลนั้นก็ถึงซึ่งมงคล ถ้าทําใจหยุดไม่ได้ก็เป็นอัปมงคล “...เหยุดได้เวลาใดก็เป็นมงคลเวลานั้น ถ้าหยุดไม่ได้เวลาใดก็เป็นอัปมงคลเวลานั้น...” มงคล หมายถึง เหตุแห่งความเจริญ พอใจหยุดแล้วจะมี มงคล คือ ไม่มีความเศร้าโศก ไม่ขุ่นมัว มีแต่ความผ่องใสเบิกบาน มีแต่ความเจริญรุ่งเรือง สิริมงคลทั้งหลายก็จะไหลมาเทมาและจิตที่หยุดนิ่งได้นี้จะนําไปสู่ความเจริญอันสูงสุดคือ มรรคผลนิพพาน ดังคําของพระเดชพระคุณหลวงปู่ที่ว่า “...พอใจหยุดเท่านั้น เข้าถึงทางไปของพระพุทธเจ้า พระอรหันต์ ใจหยุดนั่นแหละจะพบพระบรมศาสดา...” ถ้ามนุษย์เราปรับองศาของใจเพื่อเตรียมพร้อมที่จะรับมือ กับสิ่งต่างๆ ในชีวิตประจําวันไว้ให้ดี เรื่องราวความวุ่นวายต่างๆก็จะแทรกซึมเข้ามาทําลายความสุขของเราได้ยาก เราจึงต้องวางใจของเราให้อยู่ในองศาที่เหมาะสม คือที่ ๐๗๒ องศา โดยค่อยๆ ปรับใจอย่างเบาๆ สบายๆ เมื่อปรับให้หยุดนิ่งสนิทอยู่ที่ ๐๗๒ หรือศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดเหนือสะดือ ๒ นิ้วมือ เราก็จะสามารถเข้าถึงพุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ สังฆรัตนะ ได้ในที่สุด และขณะนั้นทุกข์ โศก โรค ภัย ก็จะไม่สามารถมาทําร้ายใจของเราได้ องศาที่ ๐๗๒ จึงเป็นองศแห่งความสุขที่แท้จริงของมนุษย์ทุกคน