ตกต้นตาลไม่ตาย

ตกต้นมะพร้าวลงมา อําเภออัมพวา บางแค ราว ๆ สักเจ็ดแปดวาลงมานอนนิ่งอยู่ ประเดี๋ยวลุกขึ้นได้ ลุกขึ้นดูโน่นดูนี่เรียบร้อยแล้ว เขาบอกว่ากระบอกแตกไปใบหนึ่ง กลับขึ้นไปอีก ไปทําน้ำตาลตามหน้าที่ของเขา ไม่เป็นอะไรเลย ชาวบางแคหลามมาทีเดียวมากันเรื่อย ของศักดิ์สิทธิ์ ตกต้นตาลไม่ตาย มีมากมายนักของศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ แต่เมื่อได้ของขวัญไปแล้ว ให้ปฏิบัติดังนี้ จงแก้ห่อของขวัญออกดูให้เข้าใจให้จําได้แม่นเชียว ดูด้วยตามนุษย์เสียให้จําได้แม่นยํา เมื่อดูได้แม่นยํา จําได้ถนัดถนี่ไม่คลาดเคลื่อนแล้ว น้อมเข้าไปในตัวให้ถูกสัดส่วนจะได้ศักดิ์สิทธิ์จริงๆ ตามความจริง หญิงน้อมเข้าไปทางช่องจมูกซ้าย ชายน้อมเข้าไปทางช่องจมูกขวา เข้าไปตั้งไว้กลางตัว กลางตัวนั้นสะดือทะลุหลัง ขวาทะลุซ้าย กลางกั๊กที่เส้นด้ายจดกันตรงกลางเรียกว่ากลางกั๊ก ตรงกลางกั๊กนั่นถูกดวงธรรมที่ทําให้เป็นกายมนุษย์พอดี ตั้งอยู่กลางดวงธรรมนั้นพอดี เจ้าของหันหน้าไปทางไหน พระก็หันหน้าไปทางนั้น หันหน้าไปทางเดียวกันนี้ขั้นที่หนึ่ง ชั้นที่สอง ใจของตัวหญิงสอดเข้าไปทางช่องจมูกซ้าย ชายสอดเข้าไปตั้งอยู่ในกลางองค์พระ ถูกตัวพระพุทธเจ้านับอสงไขยไม่ถ้วน เพราะพระพุทธเจ้าท่านทําแบบสําเร็จไว้ สําหรับส่งใจมนุษย์กับนิพพานให้ถึงกัน เหมือนเครื่องรับเครื่องส่งของมนุษย์ในเมืองนี้กับเมืองนอก มีทั้งเครื่องรับส่งเสียงกันได้ ส่งไปส่งมากันได้ นี่เอาใจไปจดศูนย์กลางพระแล้วส่งไปถึงพระนิพพานได้ พระนิพพานก็ส่งมาได้ ทั้งส่งทั้งรับได้แบบเดียวกัน นิ่งอยู่กลางองค์พระนั้น ใจนิ่งอยู่นั้นแล้วประกอบบาลี ระลึกถึงความบริสุทธิ์ของพระพุทธเจ้า ให้ประคองใจเราให้หยุดว่า “สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง” ให้ประคองใจเราให้หยุด พอถูกส่วนเข้าเท่านั้น ใจเราก็หยุดนิ่งอยู่กลางพระองค์พระของขวัญ ใจหยุดนิ่ง ใจหยุดนั่นแหละถอดปลอกมาจากคําสอนของพระศาสนาทีเดียว คําว่า “หยุด” นั่นแหละ ถอดปลอกคําสอนมาจากพระโอษฐ์ของพระศาสดาทีเดียว ถอดอย่างไร เมื่อครั้งไปทรมานองคุลีมาล แต่พอหมดพยศแล้ว องคุลีมาลเปล่งวาจาว่า “สมณะหยุด สมณะหยุด” นี่ยอมเคารพแล้ว พระองค์ทรงเหลียวพระพักตร์มา “สมณะหยุดแล้ว ท่านไม่หยุด” หยุดนั่นเองเรียกว่าถอดมาจากพระโอษฐ์ของพระศาสดา เอามาตั้งในกลางกั๊กนั้น หยุด พอใจหยุด ก็ถูกพระโอษฐ์ของพระศาสดาทีเดียว ถูกเป้าหมายใจดําของพระพุทธศาสนาทีเดียว 11 ไม่ผิดละ ไม่คลาดเคลื่อน นิ่งอยู่กลางองค์พระนั้น หยุดนั้นหยุดอยู่กลางองค์พระนั้น พอหยุดเข้ากลางหยุด กลางของกลาง กลางของกลาง กลางของกลาง ซ้าย ขวา หน้า หลัง ล่าง บน ไม่ไป กลางของกลาง กลางของกลาง กลางของกลาง ละเอียดหนักเข้าก็เห็นพระแจ่ม ลืมตาก็เห็น หลับตาก็เห็น นั่งเห็น นอนเห็น เดินเห็น แจ่มอยู่กับพระที่แจ่มแล้ว สักอึดใจเดียวเท่านั้น สร้างวัด สร้างวาสร้างวิหารการเปรียญสู้ไม่ได้ หยุดนิ่งอยู่กับพระที่เห็นแจ่มนั้น เป็นสมาธิแล้ว สร้างวัดวาอารามเป็นกามาพจรกุศล ใจที่หยุดนิ่งอยู่กลางพระของขวัญนั้น เป็นสมาธิเรียกว่าเป็นมหัคตกุศล กุศลใหญ่กว่า สูงกว่า พระที่เห็นแจ่มนั้น ใจนิ่งอยู่กับพระที่เห็นแจ่มนั้น แล้วก็เข้ากลางของกลาง กลางของกลาง กลางของกลาง ไม่มีถอย ตามหลักเป็นจริง อย่าให้เคลื่อน กลางของกลางหนักขึ้น พอถูกส่วน หนักเข้าหนักเข้า พระที่เห็นแจ่มนั้นโตได้ แปลงสีได้ เปลี่ยนแปลงไปได้หนักเข้าเป็นพระแก้วใสเท่า ๆ ตัวเรา โตกว่าตัวเรา เราก็อยู่กลางองค์พระแก้ว สะดือทะลุหลัง ขวาทะลุซ้ายกลางกั๊ก นิ่งอยู่ กลางองค์พระแก้ว ระลึกถึงความบริสุทธิ์ของพระแก้ว “สัมมา อะระหัง สัมมา อะระหัง สัมมา อะระหัง” นึกถึงความบริสุทธิ์ดีของพระแก้ว ถ้าเข้าถึงพระแก้วเช่นนี้ นี่แหละถูกเป้าหมายใจดําของพระพุทธศาสนา เดินกลางของกลางในองค์พระแก้วหนักขึ้น พระแก้วก็จะสะอาดหนักเข้า โตหนักขึ้น คล่องแคล่วหนักขึ้น ชํานาญหนักขึ้น เปล่งรัศมีหนักขึ้น เมื่อเป็นดังนี้แล้ว ก็จะไปนรกไปสวรรค์ได้ตามความปรารถนา ถามสัตว์นรก ไปพูดกับสัตว์นรก จับมือถือแขนกันพูดได้ เป็นตัวเป็นตนปรากฎทีเดียว หรือจะไปในพวกเปรต ๑๒ สกุล ไปพูดกับพวกเปรตได้ ถามพวกเปรตได้ จับมือถือแขนได้ หรือจะไปในจําพวกอสุรกาย ก็จับมือถือแขนกันพูดได้ หรือจะไปในพวกกายมนุษย์ กายละเอียดเท่าไรๆ พูดกันได้ จับมือถือแขนกันพูดได้ ไปในกายทิพย์ จับมือถือแขนกันพูดได้ ไปในกายรูปพรหม อรูปพรหม จับมือถือแขนกันพูดได้ ไปในนิพพาน จับมือถือแขนกันพูดได้ พูดได้อย่างจริงๆ จังๆ เป็นเนื้อเป็นตัวกันทีเดียว นี่เป็นของสําคัญอย่างนี้ เมื่อรู้จักว่าของขวัญนี่เป็นของสําคัญขนาดไหน เริ่มต้นเมื่อเราได้รับของขวัญเป็นกรรมสิทธิ์แล้ว ขณะนั้นสมบัติติดตัวเราพันล้าน ที่เราสมทบทุนสร้างโรงเรียนปริยัติเป็นสมบัติ สิ่งนั้นจะกลับมาเป็นอริยสมบัติติดตัวของเราพันล้าน พันล้าน 12 นี่แหละชาตินี้ สมบัติติดตัวพันล้าน เลิกจน จะไปนอนในป่าจะตาย ก็จะมีคนเอาข้าวเอาน้ำไปให้กิน ไม่อดตายเด็ดขาด เมื่อรู้จักคุณของบุญกุศลสามารถเช่นนี้แล้ว ให้ตั้งใจแน่วแน่รักษาพระของขวัญนี้ไว้ ให้ปฏิบัติตามดังกล่าวแล้วนั้นทุกประการ ให้ศักดิ์สิทธิ์ให้เห็นแจ่ม จนกระทั่งเป็นพระแก้วละ วิเศษ ประเสริฐนัก ถึงแม้ว่าจะได้ผลช้าไป เราจะค้าขายหญิงก็จะค้าขายเอาผลในทางการค้าขาย ขอพระองค์ได้ทรงโปรดข้าพระพุทธเจ้าเป็นพ่อค้า หญิงก็หม่อมฉันเป็นแม่ค้า การค้าขายของข้าพระพุทธเจ้า ขอให้กว้างขวางเต็มประเทศไทย ล้นประเทศไทย ขอให้ซื้อง่าย ขายคล่อง กําไรงาม นิ่งอยู่กลางองค์พระ “สัมมา อะระทหัง, สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง” ดังขึ้นไปถึงพระนิพพาน ส่งผังกว้างขวางเต็มประเทศไทย ล้นประเทศไทย ซื้อง่ายขายคล่องกําไรงามเต็มตัวเรา ก่อนจะไปค้าขายอย่างนี้ทุกคราวไป ค้าขายง่ายคล่องสะดวกเหมือนเทน้ำเทท่า ถ้าเรารับราชการ ชายก็ว่าข้าพระพุทธเจ้ารับราชการ หญิงก็ว่าหม่อมฉันรับราชการ หน้าที่ราชการของข้าพระพุทธเจ้า ขอให้ราบรื่น เรียบร้อย ไม่เป็นที่สะดุดตา สะดุดใจของผู้หลักผู้ใหญ่ ขอได้นิยมชมชอบต่อข้าพระพุทธเจ้า ให้เป็นข้าราชการชั้นตรี ชั้นโท ชั้นเอก สูงสุดในสายนี้ นิ่งอยู่กลางองค์พระ “สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง” ดังขึ้นไปถึงนิพพาน ส่งผังราชการสูงสุดมาเต็มตัวเรา ถ้าเราทํานาทําไร่ทําสวน ทํากิจการงานด้านเรี่ยวแรงของตน ด้วยกําลังทรัพย์ของตน ขอพระองค์ได้โปรด ข้าพระพุทธเจ้าเป็นผู้ประกอบกิจการงานดังนี้ การงานของข้าพระพุทธเจ้าที่ทํานี้ ขอให้ทําง่ายดายทําสะดวกได้ผลเกินควรเกินค่า นิ่งอยู่กลางองค์พระ “สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระทัง, สัมมา อะระหัง” ดังขึ้นไปถึงพระนิพพาน ส่งผังเกินควรเกินค่ามาเต็มตัวเรา ก่อนจะไปทํานาทําสวนทําไร่อย่างนี้เสมอไป ทํานาทําสวนทําไร่เป็นรวยทีเดียว ถ้าจะไปในทางบกทางน้ำในทางอากาศ ขออาราธนาพระองค์ได้ทรงโปรด ข้าพระพุทธเจ้าจําเป็นต้องไปทางบก ทางน้ำ ทางอากาศ หม่อมฉันจําเป็นต้องไปทางบก ทางน้ำ ทางอากาศ ขออาราธนาพระองค์ได้ทรงพระกรุณาไปดีมาดีสวัสดีมีชัย นิ่งอยู่กลางองค์พระ “สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง” ดังขึ้นไปถึงพระนิพพาน ส่งผังไปดีมาดีสวัสดีมีชัยมาเต็มตัวเรา จะไปตกเรือบินก็ไปตกเถิด จะไปตกเรือยนต์กลไฟ จะแตกทําลายในท่ามกลางมหาสมุทรไม่ตาย ที่ตกเรือบินตกมาแล้ว เรือไฟแตกก็แตกมาแล้ว กลับบ้านได้ไม่ตายด้วยกันทั้ง ๒ ฝ่าย เป็นมาแล้วทั้งนั้น รถทับนั้นก็ทับมากแล้ว ชนก็ชนมามากไม่เป็นอันตราย