ของขวัญล้ำค่าแต่คุณยาย
คุณยายอาจารย์ · ผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของวัดพระธรรมกาย
ของขวัญล้ำค่าแต่คุณยาย
ปลายปี พ.ศ. ๒๕๑๐ วันนั้นเป็นวันคล้ายวันเกิดของคุณยาย นายไชยบูลย์ สุทธิผล (ต่อไปนี้ข้าพเจ้าจะเรียกท่านว่า “หลวงพ่อของ เรา”) รำลึกถึงพระคุณอันล้นเหลือของคุณยายที่เมตตาอบรมสั่งสอน ธรรมปฏิบัติให้ คอยให้กำลังใจและเอาใจใส่ความเป็นอยู่ต่าง ๆ เหมือน เป็นญาติผู้ใหญ่ เรียกว่า เป็นทั้งครู เป็นทั้งพ่อและแม่ไปด้วยในตัว หลวงพ่อ ของเราจึงได้มอบของขวัญวันเกิดที่คุณยายคาดหวังและต้องการมากที่สุด ท่านรอจนกระทั่งเสร็จสิ้นการสอนธรรมปฏิบัติประจำวันลง ศิษย์ ทั้งหลายต่างพากันกลับไปแล้ว เหลือหลวงพ่อของเรานั่งอยู่ต่อหน้า คุณยาย กล่าวสัจจาธิษฐานว่า
“ขออยู่เป็นโสดประพฤติพรหมจรรย์ ไม่ยินดีในเบญจกามคุณ ไปจนตลอดชีวิต” คุณยายรับทราบด้วยความชื่นใจ ไม่เสียแรงที่ท่าน สู้อบรมสั่งสอนมาเป็นแรมปี
วันต่อมา เมื่อสมาชิกของหมู่คณะได้ทราบข่าว ต่างพากันอนุโมทนา โดยทั่วหน้า ยิ่งกว่านั้นในบรรดาเหล่าศิษย์ที่เป็นคนโสด ยังเกิดกำลังใจ เกิดศรัทธาอันมหาศาลที่จะกระทำตามอย่าง เพราะต่างก็คิดเรื่องนี้กัน อยู่ในใจแล้ว เพียงแต่ไม่มีความมั่นใจกล่าวเป็นคำพูดออกมา เพราะ เกรงอุปสรรคไปต่าง ๆ เมื่อมีผู้นำเกิดขึ้นดังนี้ แต่ละคนก็เข้มแข็งกล้าหาญ ขึ้น เตรียมตัวเตรียมใจที่จะประพฤติพรหมจรรย์ตามไปด้วย
เรื่องการเป็นหัวหน้ากระทำกุศลกรรมอย่างใดอย่างหนึ่งเป็น คนแรกดังนี้ คุณยายท่านเรียกคนทำนั้นว่า “ผู้นำบุญ หรือ ต้นบุญ” หลวงพ่อ ของเราเป็นต้นบุญของหมู่คณะในเรื่องเนกขัมมบารมีทีเดียว เป็นต้นบุญ ตั้งแต่ครั้งยังเป็นฆราวาสโน้น เมื่อยี่สิบปีเศษมาแล้ว
พอปีถัดมา พ.ศ. ๒๕๑๑ วันคล้ายวันเกิดของคุณยายปีนี้ มี สมาชิกให้ของขวัญพิเศษต่อคุณยายตามอย่างหลวงพ่อของเราเพิ่มขึ้น อีกถึง ๗ คน มีนายเผด็จ ผ่องสวัสดิ์ (ที่ข้าพเจ้าจะเรียกต่อไปนี้ว่า “หลวงพ่อ ทัตตชีโว”) เป็นหัวหน้า
ในปี พ.ศ. ๒๕๑๒ เป็นปีที่ ๓ จำนวนศิษย์ที่ขอประพฤติพรหมจรรย์ เพิ่มจำนวนขึ้นอีกหลายคน เฉพาะปีนี้มีพิเศษอยู่ ๒-๓ ราย คือเป็นคน มีครอบครัวแล้ว ก็ตั้งสัตยาธิษฐานกับเขาด้วย ไม่ใช่เรื่องประพฤติ พรหมจรรย์ เพราะมีชีวิตครองเรือนไปเสียแล้ว ก็ตั้งสัจจะกันด้วยเรื่อง อื่น ที่ตนคิดขึ้นเองตามกำลังใจ กำลังศรัทธาที่เกิดขึ้น อย่างรายข้าพเจ้า ผู้เรียบเรียงประวัติของคุณยายอยู่นี้ ก็ตั้งสัจจะกับหมู่คณะด้วย ข้อความ ที่นำมาตั้งคือ “เมื่อวัดที่เราสร้างขึ้นเรียบร้อยดีแล้ว ข้าพเจ้าจะถือเพศ เป็นอุบาสิกาเหมือนคุณยาย”
ที่ไม่ตั้งสัจจะกระทำทันทีเหมือนคนอื่น ๆ เพราะมีบุตรธิดา ยังเล็ก ๆ ทั้งนั้น ต้องทำมาหากินเลี้ยงเขาให้โตด้วย และต้องใช้เวลา อธิบายน้อมนำใจสามีให้เห็นดีเห็นงามทางศาสนาด้วย เวลาข้าพเจ้าบวช เป็นซี เขาจะได้อนุโมทนาเต็มที่