คุณยายได้ศิษย์เอก

คุณยายได้ศิษย์เอก ก่อนคุณยายล้มเจ็บประมาณ ๑ ปี มีนักเรียนจากโรงเรียนสวนกุหลาบ ชื่อนายไชยบูลย์ สุทธิผล มาสมัครเป็นศิษย์รวมอยู่ด้วยผู้หนึ่ง เป็นผู้ตั้งใจปฏิบัติธรรมอย่างจริงจัง เพิ่งปฏิบัติพอเริ่มได้ผลบ้าง คุณยาย ก็ล้มป่วยลงเสียก่อน หลังจากอาการป่วยค่อยทุเลา คุณยายได้กลับมาพักที่บ้านพัก หลังเล็กในวัดตามเดิม ศิษย์ดังกล่าวซึ่งได้เป็นนิสิตของมหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์แล้ว ได้เพียรแวะมาเยี่ยมเยียน และปฏิบัติธรรมอยู่ สม่ำเสมอ ส่วนศิษย์อื่น ๆ พากันหายไปเป็นส่วนมาก คุณยายเห็นว่า เป็นผู้สนใจปฏิบัติธรรมจริง จึงได้มีเมตตาเอาใจใส่สั่งสอนธรรมะ ที่ละเอียดลึกซึ้งให้ ความตั้งใจจริงของนายไชยบูลย์ที่แสดงออกคือ วันธรรมดาเมื่อ เลิกเรียนที่มหาวิทยาลัยแล้ว จะรีบเดินทางมาวัดปากน้ำทันที ฝึกปฏิบัติ ธรรมกับคุณยายไปจนถึงเวลาประมาณ ๒ ทุ่มจึงเดินทางกลับ ถ้าเป็น วัดหยุดหรือปิดภาคการศึกษา จะมาแต่เช้ากลับ ค่ำทุกวันเป็นประจำ ผลการปฏิบัติธรรมรุดหน้าขึ้นเรื่อย ๆ คุณยายพอใจมาก ตั้งแต่รับคำ หลวงพ่อวัดปากน้ำว่าจะช่วยเผยแผ่การปฏิบัติธรรมแนววิชชาธรรมกาย และดําเนินการเรื่อยมา ยังไม่เคยพบศิษย์ที่สนใจ เอาใจใส่จริงจังและ ได้รับผลสำเร็จในการปฏิบัติเหมือนศิษย์ผู้นี้ สำหรับนายไชยบูลย์เอง เมื่อได้รับผลทางจิตใจในการปฏิบัติธรรม ดังนี้แล้ว เกิดมีเมตตาจิตต่อเพื่อน ๆ ทางมหาวิทยาลัยซึ่งพากันใช้ชีวิต หมดเวลาไปวัน ๆ อย่างไร้สาระ เลิกเรียนแล้วต่างพากันไปเที่ยวเตร่ เสเพล กินเหล้าเมายา สรวลเสเฮฮา มั่วสุมอบายมุข ใช้ชีวิตขาดทุน ไปเปล่า ๆ วันแล้ววันเล่า จึงได้พิจารณาดูว่า คนใดพอจะชักชวนได้ก็ ชวนมาให้คุณยายอบรมสั่งสอน บางคนก็รับการสอนแต่โดยดี บางคน ก็มีปัญหามาก สอนยาก เช่น ราย นายเผด็จ ผ่องสวัสดิ์ หรือหลวงพ่อ ทัตตชีโวของเราในปัจจุบัน ไปเรียนเดียรัจฉานวิชา อยู่ยงคงกระพัน หนังเหนียว ทนศาสตราอาวุธ ทนไฟ สะเดาะกุญแจ สะเดาะโซ่ตรวน ปลุกเสกคาถาอาคม เสกใบไม้เป็นสิ่งโน้นสิ่งนี้ คุณยายต้องแก้ไขเหน็ดเหนื่อย มากมาย ทั้งนี้เป็นเพราะไปเรียนวิชามารมา ซึ่งเวลาเรียนมักต้องกลั้น ลมหายใจเพื่อให้เกิดความขลัง พอมาฝึกสมาธิก็ลืมตัว อดกลั้นลมหายใจ ตามความเคยชินไม่ได้ บางที่ตาตั้ง เหลือกค้าง น้ำลายเป็นฟองเต็มปาก อึดอัดอึดฮัด คุณยายต้องแก้ไขทั้งอาการของร่างกายภายนอก และใช้ พลังสมาธิจิตแก้อำนาจของวิชามารที่แฝงอยู่ภายใน พอแก้เรื่องนี้ตกไป ยังมีเรื่องผลของกรรมแทรกเข้ามาอีก เพราะคนผู้นี้เรียนแผนกสัตวบาล ต้องกระทำเรื่องเบียดเบียนและฆ่าสัตว์อยู่เป็นประจำ เวรปาณาติบาต มีมาก พอหลับตาทำสมาธิแทนที่จะเห็นดวงแก้ว หรือพระพุทธรูปแก้ว กลับเห็นแต่ภาพสัตว์ต่าง ๆ ที่เคยเบียดเบียนชีวิตเขาเอาไว้ เห็นไก่ เห็น หมู เห็นวัว ดิ้นพราด ๆ เลือดท่วมตัวอยู่บนตัก เป็นอันให้ตนเองต้องมี อาการกิริยาไปต่าง ๆ เช่นร้องเสียงหลง เพราะตกใจ คุณยายก็ต้องเมตตา แก้ไข หลวงพ่อทัตตชีโว กล่าวกับคุณยายเมื่อวันคล้ายวันเกิดของ คุณยายปี ๒๕๒๙ ว่า “ถ้าอาตมาไม่ได้คุณยายช่วยไว้ ไม่ได้รับความเมตตา อบรมสั่งสอน ดังที่เป็นมาแล้วนี้ ป่านนี้คงจะได้เป็นเจ้าของฟาร์มเลี้ยงไก่ เลี้ยงหมู เลี้ยงวัวควาย ตายแล้วคงต้องตกนรกหลายขุม นี่คุณยายช่วยอาตมาให้ พ้นจากนรกแท้ๆ”