ธรรมะ๐๑ ธรรมะ๐๑
← ย้อนกลับ

รู้จักวิธีคิด จิตจักไม่ทุกข์

คุณยายอาจารย์ · ผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของวัดพระธรรมกาย

PDF
รู้จักวิธีคิด จิตจักไม่ทุกข์ สำหรับอุบาสิกาอื่น ๆ ที่ยังไม่เห็นธรรมและไม่มีอุปนิสัยชอบ นั่งสมาธิ หลวงพ่อวัดปากน้ำท่านไม่ให้อยู่ว่าง ให้ไปช่วยกันทำครัว เลี้ยงพระเณรแม่ชีและคนอาศัยวัด คุณยายเล่าว่า อุบาสิกาเหล่านั้น บางคนเพิ่งมาใหม่ ไม่ทราบว่าพวกทำวิชชามีงานหนักเพียงใด เกิดความ เข้าใจผิดคิดว่านั่งหลับตาสบาย ส่วนพวกเขาต้องเหน็ดเหนื่อยลำบาก ตรากตรำ ต้องจัดอาหารไว้ให้พวกทำวิชชากินเป็นพิเศษ ตามคำสั่ง หลวงพ่อ ดังนั้นบ่อยครั้งที่เขามักจะยกอาหารมาวางให้อย่างกระแทก กระทั้น บางที่เหวี่ยงหรือโยนให้ ทำหน้าตากิริยากระฟัดกระเฟียด คุณ ยายบอกว่าท่านไม่เคยนึกขุ่นเคือง สอนตนเองว่า “เรากินข้าวของวัดไม่ใช่ กินของคนพวกนี้” แล้วท่านก็กินได้อย่างสบาย พวกเหล่านั้นเห็นคุณยาย ไม่โกรธตอบ นานเข้าก็เลิกไปเอง สำหรับคุณยายท่านทำสมาธิได้ เชี่ยวชาญกว่าคนอื่น เพราะเป็นคนทำจริงไม่มีย่อท้อ ทั้งในเวลา นอกเวลา กระทำสม่ำเสมอ ผู้อื่นส่วนมากพอนอกเวลาชอบพูดคุยหยอกล้อกันคิก ๆ คัก ๆ ทำให้ใจย่อหย่อนในความเพียร และพลอยฟุ้งซ่านได้ง่าย กำลัง สมาธิจึงไม่มีคุณภาพเท่าที่ควร ทำให้ข้าพเจ้าเข้าใจถึงความฉลาดอัน ลึกซึ้งของคุณยาย ท่านคือบัณฑิตที่ไม่ต้องเล่าเรียนหนังสือ รู้จัก สอนตนเองด้วย “โยนิโสมนสิการ” คือการรู้จักคิดด้วยอุบายที่แยบคาย ไม่ใช่ทำกันได้เองโดยง่าย จะต้องเป็นคนมีปัญญาติดตัวมามาก จึงจะ มองเรื่องราวต่าง ๆ ได้ถูกต้องตรงตามความเป็นจริง และรู้จักหาวิธีคิด ที่จะไม่ทำให้ใจเป็นทุกข์ ความทุกข์ที่รุนแรงต่าง ๆ ล้วนมาจากความรู้สึกนึกคิดเป็น สาเหตุใหญ่ ดังตัวอย่างที่เกิดขึ้นกับคุณยาย เมื่อถูกอีกฝ่ายอิจฉาจนถึง กับเหมือน “โยนรดหัวให้กิน” หากเป็นคนไม่รู้จักคิด หาทางออกด้วย การตอบโต้อาจโกรธตอบ เช่นกล่าววาจาต่อว่า หรือมิฉะนั้นก็นำเรื่อง ไปฟ้องหลวงพ่อ เรื่องอาจจะลุกลามไปใหญ่โต แต่เมื่อคุณยายคิดเอา เสียว่า ท่านกินข้าววัด ไม่ใช่ของคนพวกนั้น ท่านก็ไม่รู้สึกว่าท่านเดือดร้อน รำคาญใจ ไม่เห็นจะต้องไปโกรธตอบใคร ๆ หรืออย่างเรื่องการถูกหลวงพ่อด่าว่า “ไอ้ขี้ไต้” ลูกศิษย์ทุกคน ไม่มีใครชอบให้ตนเองถูกด่า แต่ก็ไม่หาทางแก้ไข พอพ้นหน้าหลวงพ่อ ก็ขาดความสำรวม ขาดความเพียร สมาธิย่อมไม่ตั้งมั่น ตรงข้าม คุณยาย ไม่ต้องการให้ตนเองถูกตำหนิ จึงรีบใช้เวลาที่มีอยู่ทั้งหมดฝึกฝนจิตของ ตนเอง ถ้าจะอุปมาเปรียบเทียบก็เปรียบเสมือนการใช้มีดหั่นเนื้อ ขณะกำลังว่างก็จะเตรียมลับมีดไว้ให้คมกริบอยู่เสมอ เมื่อถูกใช้ให้นั่นเวลาใด ก็จะนั่นได้ดังใจผู้สั่ง คุณยายอาจารย์ของเราเป็นคนประเภทเตรียมลับมีด คอยท่า จึงได้รับแต่ผลดี ได้รับแต่ประโยชน์ไม่ต้องมีโทษเข้ามาเจือปนเลย