ช่วยงานหลวงพ่อ

ช่วยงานหลวงพ่อ เมื่อย้ายมาอยู่ที่วัดพระธรรมกายแล้ว คุณยายมอบภาระการ ตัดสินใจในเรื่องต่างๆ ให้หลวงพ่อธัมมชโยและทีมงาน ส่วนตัวท่านทำ หน้าที่อบรมสั่งสอนศิษย์และช่วยหลวงพ่อธัมมชโยดูแลวัด ดูแลหมู่คณะ อย่างเต็มกำลังตามเพศภาวะของท่าน ท่านได้ปลูกฝังศิษย์ให้สร้างบารมี กันเป็นหมู่คณะ ให้รักบุญ รักการสร้างความดี รักการปฏิบัติธรรม และ ให้รู้จักการครองตนให้อยู่ในเส้นทางการสร้างบารมีอย่างมั่นคงและ บริสุทธิ์บริบูรณ์ยิ่งๆ ขึ้นไป ในการทำงานร่วมกันของคนหลายๆ คน ปัญหาเรื่องความเห็นไม่ ตรงกันย่อมมีบ้างเป็นธรรมดา ถ้าศิษย์มีความเห็นไม่ตรงกันในการทำงาน ท่านก็จะชวนให้นั่งสมาธินานเป็นพิเศษ และให้ข้อเตือนใจในการสร้าง บารมีร่วมกันว่า “ทำงานด้วยกัน ทะเลาะกันได้ แต่โกรธกันไม่ได้” นอกจากคุณยายท่านจะเก่งในเรื่องงานละเอียด คือ การ ปฏิบัติธรรมแล้วท่านยังเก่งในเรื่องงานแม่บ้านและเป็นสุดยอดของต้นแบบ ในการดูแลรักษาสมบัติพระศาสนา ท่านได้วางระบบระเบียบที่ดีงาม เอาไว้ให้คนรุ่นหลังได้ประพฤติปฏิบัติตาม เช่น การขัดวิมาน (ขัดห้องน้ำ) การเก็บ กวาด เช็ด ถู เสนาสนะ การเก็บเพชรพลอย (เก็บขยะ) เป็นต้น ท่านฝึกลูกศิษย์โดยการทำให้ดูเป็นตัวอย่าง เช่น นำขัดห้องน้ำด้วย ตนเอง สอนวิธีดูแลห้องครัวให้สะอาด มีระเบียบเรียบร้อย การเก็บจาน หรือช้อนก็ให้เรียงกันให้เป็นระเบียบ วางซ้อนกันเป็นชั้นๆ เป็นช่องๆ คุณยายท่านยังมองเห็นความสำคัญของระเบียบวินัยเล็กๆ น้อยๆ ที่ไม่ควรมองข้าม เช่น เรื่องการวางรองเท้า การเก็บสิ่งของ แม้กระทั่ง การตากผ้าขี้ริ้วก็ต้องเป็นระเบียบ ท่านบอกว่าจะได้เป็นตัวอย่างดีๆ แก่ ญาติโยม ความมีระเบียบของสิ่งต่างๆ ภายในวัดจะช่วยให้ใจของ ญาติโยมสงบ เข้าไปอยู่ในศูนย์กลางกายโดยอัตโนมัติ ครั้งหนึ่งมีพระเถระผู้ใหญ่เดินทางมาดูวัดพระธรรมกายซึ่งอยู่ใน เขตปกครองของท่าน คราวนั้น ท่านไม่ดูอะไรนอกจากครัวกับห้องน้ำ พอไปเปิดห้องน้ำดูก็ถึงกับเอ่ยขึ้นว่า “อือม์… ที่นี่ดี ต่อไปจะเจริญ” การดูแลรักษาสมบัติพระศาสนาให้อยู่ในสภาพดี คงทน สะอาด สะอ้าน ใช้สอยอย่างคุ้มค่าและเกิดประโยชน์สูงสุด ตามแนวทางที่ คุณยายวางไว้ ยังคงสืบทอดมาจนกระทั่งปัจจุบัน และนำไปใช้กันทั่วโลก จนรู้จักกันดีว่าเป็น “วัฒนธรรมคุณยาย” คุณยายท่านเป็นผู้เคารพระเบียบวินัย และอ่อนน้อมถ่อมตน อย่างเสมอต้นเสมอปลาย โดยไม่คิดว่าท่านเป็นครูบาอาจารย์ของหลวงพ่อ ธัมมชโยแล้วจะต้องอยู่เหนือระเบียบวินัยเหล่านั้น เวลาที่ท่านพูดกับ หลวงพ่อธัมมชโยหรือพระภิกษุ สามเณรทุกรูป ท่านจะประนมมือทุกครั้ง นอกจากนี้เมื่อพบกับสาธุชนที่มาวัด ไม่ว่าใครก็ตาม ท่านก็จะทักทายด้วย การไหว้ก่อนเสมอ ไม่มีความเย่อหยิ่งถือตัวเลย